ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΗ ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ
Χαράλαμπος Αγγελόπουλος

Ώρες έναρξης

Ανερχόμενοι Σολίστ - Νέοι Καλλιτέχνες : 18.00 | 

Ρεσιτάλ: 20.30 | 

Αφιέρωμα Τζώρτζ Γκέρσουιν: 20.30 | 

ΕΝΡΙΚΟ
Μάρκο Καρία (14, 16, 18/3)
Κύρος Πατσαλίδης (17, 21/3)
Τάσης Χριστογιαννόπουλος (23, 24, 28/3)

ΛΟΥΤΣΙΑ
Χριστίνα Πουλίτση (14, 16, 18, 21, 23, 28/3)
Βασιλική Καραγιάννη (17, 24/3)

ΕΝΤΓΚΑΡΝΤΟ
Αλεξέι Ντόλγκοφ (14, 16, 18, 23/3)
Γιάννης Χριστόπουλος (17, 21, 24, 28/3)

ΑΡΘΟΥΡΟΣ
Νίκος Στεφάνου (14, 16, 18, 24/3)
Γιάννης Καλύβας (17, 21, 23, 28/3)

ΡΑΙΜΟΝΤΟ
Χριστόφορος Σταμπόγλης (14, 17, 23, 24, 28/3)
Τάσος Αποστόλου (16, 18, 21/3)

ΑΛΙΖΑ
Θεοδώρα Μπάκα (14, 16, 18, 23/3)
Λυδία Βαφειάδη (17, 21, 24, 28/3)

ΝΟΡΜΑΝΝΟ
Χαράλαμπος Βελισσάριος (14, 16, 18, 24/3)
Θανάσης Ευαγγέλου (17, 21, 23, 28/3)

Με την Ορχήστρα και τη Χορωδία της Εθνικής Λυρικής Σκηνής

Μέρος πρώτο: Ο χωρισμός - Μόνη Πράξη

Σκηνή 1 Στο δάσος κοντά στο κάστρο των Λαμμερμούρ. Σκοτία, αρχές του 18ου αιώνα. Ο Νορμάννο, επικεφαλής της φρουράς του κάστρου, μαζί με τους άλλους άνδρες, αναζητούν έναν εισβολέα. Όπως λέει στον λόρδο Ενρίκο Άστον, πιστεύει ότι πρόκειται για τον Εντγκάρντο του Ρέιβενσγουντ, ο οποίος έρχεται να συναντήσει τη Λουτσία, αδερφή του Ενρίκο. Ο Ενρίκο μιλά για το μίσος που αισθάνεται για τον οίκο των Ρέιβενσγουντ και την πρόθεσή του να τερματίσει τη σχέση ανάμεσα στον Εντγκάρντο και τη Λουτσία.

Σκηνή 2 Μια πηγή κοντά στο κάστρο των Λαμμερμούρ. Η Λουτσία περιμένει τον αγαπημένο της Εντγκάρντο. Αφηγείται στην υπηρέτριά της Αλίζα πως είδε το φάντασμα μιας κοπέλας η οποία δολοφονήθηκε εκεί, στον συγκεκριμένο τόπο, από έναν ζηλότυπο προγονό των Ρέιβενσγουντ. Η Αλίζα απαντά πως πρόκειται για προειδοποίηση και πως η Λουτσία πρέπει να εγκαταλείψει τον έρωτά της για τον Εντγκάρντο. Φτάνει ο Εντγκάρντο, ο οποίος ανακοινώνει ότι για πολιτικούς λόγους πρέπει να φύγει αμέσως για τη Γαλλία. Ελπίζει, όμως, να συμφιλιωθεί με τον Ενρίκο και να νυμφευτεί τη Λουτσία. Εκείνη αποκρίνεται πως αυτό είναι αδύνατο και οι δυο τους δίνουν όρκους αιώνιας πίστης και ανταλλάσσουν βέρες.

Μέρος δεύτερο: Το γαμήλιο συμβόλαιο

Α΄ Πράξη
Σκηνή 1 Στα διαμερίσματα του λόρδου Ενρίκο Άστον. Προκειμένου να απομακρύνει τη Λουτσία από τον Εντγκάρντο, ο Ενρίκο της δείχνει πλαστή επιστολή, στην οποία φαίνεται ο Εντγκάρντο να την έχει ξεχάσει και να έχει ερωτευτεί άλλη γυναίκα. Στη συνέχεια την παραδίδει στον Ραϊμόντο, ιερέα και παιδαγωγό της, ο οποίος με τη σειρά του επιχειρεί να την πείσει για το καλό της οικογένειας να λησμονήσει τον Εντγκάρντο και να παντρευτεί τον Αρτούρο, σύζυγο που έχει επιλέξει γι’ αυτήν ο Ενρίκο.

Σκηνή 2 Στη μεγάλη αίθουσα του κάστρου. Τα πάντα είναι έτοιμα για τον γάμο της Λουτσίας με τον Αρτούρο. Ο Ενρίκο δικαιολογεί στον Αρτούρο την κακή διάθεση της Λουτσίας, λέγοντας πως πενθεί τον πρόσφατο θάνατο της μητέρας της. Την ώρα της υπογραφής του γαμήλιου συμβολαίου εμφανίζεται αιφνίδια ο Εντγκάρντο. Ο Ραϊμόντο του δείχνει την υπογραφή της Λουτσίας στο έγγραφο και ο Εντγκάρντο την κατηγορεί για απιστία, την καταριέται, της επιστρέφει το δαχτυλίδι που είχαν ανταλλάξει ως τεκμήριο του έρωτά τους και ζητά πίσω το δικό του. Οι υπόλοιποι τον απωθούν.

Β΄ Πράξη
Σκηνή 1 Στον πύργο του Γουλφς Κραγκ, αργότερα το ίδιο βράδυ. Ο Ενρίκο αναζητά τον Ενγκάρντο με στόχο να μονομαχήσει μαζί του. Του λέει ότι η Λουτσία απολαμβάνει ήδη τη νυφική κλίνη. Ο Εντγκάρντο αποδέχεται την πρόκληση. Θα συναντηθούν αργότερα το βράδυ στο νεκροταφείο των Ρέιβενσγουντ, κοντά στον φοβερό τόπο με το όνομα «Γκρεμός του λύκου» (Γουλφς Κραγκ).

Σκηνή 2 Στη μεγάλη αίθουσα του κάστρου. Οι καλεσμένοι απολαμβάνουν τη λαμπρή δεξίωση μετά τον γάμο. Φτάνει έντρομος ο Ραϊμόντο, ο οποίος τους πληροφορεί ότι η Λουτσία έχασε τα λογικά της και σκότωσε τον Αρτούρο. Φτάνει και η ίδια η Λουτσία, η οποία πιστεύει ότι είναι με τον Εντγκάρντο και ότι σύντομα θα τον παντρευτεί. Στην αίθουσα μπαίνει ο Ενρίκο, ο οποίος αρχικά την απειλεί, αλλά μεταβάλλει τη συμπεριφορά του όταν συνειδητοποιεί την κατάστασή της. Η Λουτσία καταρρέει. Ο Ραϊμόντο κατηγορεί τον Νορμάννο ότι προκάλεσε την τραγωδία.

ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΟΠΑΙΚΤΗΣ
Αλέξανδρος Μελισσηνός

ΤΡΑΓΟΥΔΙ
Έλενα Κρασάκη (υψίφωνος)

ΜΟΥΣΙΚΟΙ
Θεόδωρος Κίτσος (θεόρβη, μαντολίνο, μπουζούκι)
Ιάσων Ιωάννου (μπαρόκ βιολοντσέλο, λαϊκή κιθάρα)
Δημήτρης Τίγκας (βιολόνε, μαντολίνο)

ΕΡΜΗΝΕΥΟΥΝ
Θοδωρής Βουτσικάκης (Ερωτόκριτος)
Μαρίνα Σάττι (Αρετούσα)
Γκωτιέ Βελισσάρης (Πολύδωρος)
Ιωάννα Φόρτη (Νένα)
Κώστας Μαυρογένης (Ρήγας)

ΦΩΝΗΤΙΚΟ ΣΥΝΟΛΟ
Νίκος Ζιάζιαρης
Ηλίας Καπάνταης
Νικόλαος Κατσιγιάννης
Ανδρέας Μεταξάς-Μαριάτος
Σταμάτης Πακάκης
Γιώργος Παπαδάκης
Στρατής Στηλ
Σπύρος Σώκος

Α’ ΒΙΟΛΙΑ
Τίμος Αναστασιάδης
Γιάννης Αντωνόπουλος
Θεοδώρα Αλεξιάδου
Καλλιόπη Ζαβρίδη
Μαριάνθη Καραγιάννη
Άννα-Μαρία Κοτάνη
Βασιλική Μπεκιάρη
Γιώργος Μπάνος

Β’ ΒΙΟΛΙΑ
Φανή Βαλκάνη
Κύριλλος Βόλκωβ-Κοσμίδης
Αλέξανδρος Δήμος
Μπιάνκα Καλίν
Αχιλλέας Μπερής
Μαρία Τσόγια Ραζάκοβα

ΒΙΟΛΕΣ
Σοφία Παπακωστάκη
Στέλιος Παπαναστάσης
Άλκηστις Μισούλη
Augusta Shestani
Χρήστος-Σπυρίδων Φρόνιμος

ΒΙΟΛΟΝΤΣΕΛΑ
Μαντώ Αγουρίδου
Μιχάλης Γιάβρης
Βίκη Παπανικολάου
Νικόλας Πρεβεζιάνος

ΚΟΝΤΡΑΜΠΑΣΟ
Κωνσταντίνος Σηφάκης
Ερρίκος Σιδηρόπουλος

ΦΛΑΟΥΤΑ
Σοφία Αλιφιεράκη
Κωνσταντίνα Ρούσσου

ΟΜΠΟΕ
Πέτρος Μαυρομμάτης
Κρινιώ Τρούλλου

ΚΛΑΡΙΝΕΤΑ
Ηλίας Σκορδίλης
Οδυσσέας Σιωζόπουλος

ΦΑΓΚΟΤΑ
Ανδρέας Ανθόπουλος
Ευγένιος Λάσκαρης

ΚΟΡΝΑ
Άγγελος Σιωράς
Μιλτιάδης Σαπουνάς

ΤΡΟΜΠΕΤΕΣ
Σοφία Σιωρά
Αναστάσιος Βαλκάνης

ΤΥΜΠΑΝΑ
Σωκράτης Τρουπτσίδης

ΧΑΝΣ ΣΟΛ
Χρήστος Κεχρής

ΖΟΦΙ ΣΟΛ
Αφροδίτη Πατουλίδου

ΗΘΟΠΟΙΟΣ
Αντώνης Γκρίτσης

ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ
Ειρήνη - Αναστασία Βουγιούκα

Τιμές εισιτηρίων: 15 €, 20 €
Φοιτητικό, παιδικό: 10 €

ΜΟΥΣΙΚΟ ΣΥΝΟΛΟ

ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΟΣ ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΣ ΜΟΥΣΙΚΟΥ ΣΥΝΟΛΟΥ
Αλέξανδρος Μούζας

ΦΛΑΟΥΤΟ
Μαριλένα Δωρή

ΟΜΠΟΕ
Κώστας Γιοβάνης

ΚΛΑΡΙΝΕΤΟ
Γραμμένος Χαλκιάς

ΚΟΡΝΟ
Μάνος Βεντούρας

ΤΡΟΜΠΕΤΑ
Σπύρος Αρκούδης

ΤΡΟΜΠΟΝΙ
Σπύρος Βέργης

ΤΡΟΜΠΟΝΙ
Ηλίας Βορτελίνας

ΚΡΟΥΣΤΑ
Μπάμπης Ταλιαδούρος

ΠΙΑΝΟ
Στέφανος Νάσος

ΆΡΠΑ
Θοδωρής Μάτουλας

ΒΙΟΛΙ
Διονύσης Βερβιτσιώτης

ΒΙΟΛΙ
Franc Sestani

ΒΙΟΛΑ
Ελευθερία Τόγια

ΤΣΕΛΟ
Αλέξανδρος Μποτίνης

ΚΟΝΤΡΑΜΠΑΣΟ
Γιώργος Αρνής

«Δεν θα σιωπήσουμε, είμαστε η κακή σας συνείδηση, το Λευκό Ρόδο δεν θα σας αφήσει σε ησυχία…» Με αυτές τις φράσεις κλείνει η τέταρτη προκήρυξη της αντιχιτλερικής φοιτητικής ομάδας Το Λευκό Ρόδο (Die Weisse Rose), που σχηματίστηκε στο Πανεπιστήμιο του Μονάχου. Η συγκεκριμένη προκήρυξη ήταν και η αφορμή για τη σύλληψη των πρωτεργατών της ομάδας, του Χανς Σολ και της αδελφής του Ζοφί. Μετά από πολύωρη ανάκριση από την Γκεστάπο, τα αδέλφια καταδικάστηκαν σε θάνατο και εκτελέστηκαν στην γκιλοτίνα στις 22 Φεβρουαρίου 1943.

Αυτό είναι το ιστορικό πλαίσιο της όπερας του Ούντο Τσίμμερμαν Το λευκό ρόδο (Die weisse Rose), η πρώτη εκδοχή της οποίας γράφτηκε το 1967. Ο συνθέτης όμως δούλεψε ξανά το υλικό του το 1986, όταν του ζητήθηκε να παρουσιάσει μια αναβίωση του έργου στην Κρατική Όπερα του Αμβούργου. Ο συνθέτης απέρριψε το αρχικό λιμπρέτο του έργου που είχε γράψει ο αδελφός του, ο Ίνγκο Τσίμμερμαν, και εμπιστεύτηκε το κείμενο της καινούριας εκδοχής στον Βόλφγκανγκ Βίλλασεκ, παρουσιάζοντας ένα εντελώς νέο έργο, το οποίο διαρθρώνεται σε δεκαέξι σκηνές. Στην καινούρια εκδοχή, η δράση παύει να είναι γραμμική και οι χαρακτήρες περιορίζονται στα δυο αδέλφια Σολ. Αυτή η εκδοχή παρουσιάζεται σε πανελλήνια πρώτη από την Εναλλακτική Σκηνή της ΕΛΣ.

Η όπερα Λευκό ρόδο πρωτοπαρουσιάστηκε στην Κρατική Όπερα του Αμβούργου στις 27 Φεβρουαρίου 1986.

Το Λευκό ρόδο δεν ακολουθεί μια γραμμική αφήγηση, αλλά εστιάζει στη συναισθηματική φόρτιση των δύο προσώπων που αναμένουν τον θάνατό τους. Οι δυο χαρακτήρες άλλοτε μονολογούν, άλλοτε μιλούν ο έναν στον άλλον, αλλά οι θεατές ποτέ δεν είναι σίγουροι αν αυτοί οι διάλογοι είναι πραγματικοί ή δημιουργήματα της φαντασίας του Χανς και της Ζοφί. Υπό αυτό το πρίσμα, το έργο δεν είναι αμιγώς ιστορικό, αλλά χρησιμοποιεί την ιστορική μνήμη για να επεξεργαστεί ζητήματα όπως η ηθική ακεραιότητα, η πολιτική συνενοχή και η θρησκευτική πίστη.

Το βασικό υλικό του έργου είναι οι αναμνήσεις των δύο χαρακτήρων, τα συναισθήματά τους και οι σκέψεις τους για τα ναζιστικά εγκλήματα. Το λιμπρέτο είναι ένα μείγμα ποιητικού λόγου και ντοκουμέντου, το οποίο σκιαγραφεί με δεξιοτεχνικό τρόπο τόσο τις ιδιαίτερες ψυχικές δονήσεις του Χανς και της Ζοφί, όσο και τη βία που τους εξώθησε να αντιταχθούν στο ναζιστικό καθεστώς.

Μέσω μιας σύνθεσης που ισορροπεί ανάμεσα στη σχεδόν απόλυτη σιωπή και την πυκνογραμμένη μουσική έκρηξη, ο Τσίμμερμαν πλάθει ένα ιδιαίτερο μουσικό έργο που συνομιλεί ταυτόχρονα με τα ορατόρια του Μπαχ και με την παράδοση του μοντερνισμού, και εξερευνά την αγωνία αλλά και τον έμφυτο ρομαντισμό του Χανς και της Ζοφί, στηλιτεύοντας ταυτόχρονα την πολιτική παθητικότητα, τη συνενοχή και τη συνειδητή σιωπή ενός λαού μπροστά στον όλεθρο.

Το Λευκό ρόδο σκηνοθετεί ο Θέμελης Γλυνάτσης, ένας από τους πιο δημιουργικούς και ανήσυχους σκηνοθέτες της γενιάς του, ο οποίος ασχολείται ενεργά με τη σκηνοθεσία όπερας και μουσικού θεάτρου. Το πλούσιο βιογραφικό του περιλαμβάνει σημαντικές παραγωγές, ανάμεσά τους το Ταξίδι το χειμώνα, βασισμένο στον ρομαντικό κύκλο τραγουδιών Χειμωνιάτικο ταξίδι του Φραντς Σούμπερτ (2015), το μπαρόκ αριστούργημα Αλτσίνα του Χέντελ (2016) και το 57 // a passion play σε σύμπραξη με τον Γιώργο Κουμεντάκη (2016).
Η σκηνοθεσία του έργου είναι ένας συνδυασμός βαθιάς εσωτερικότητας και βίαιων ξεσπασμάτων σε ένα περιβάλλον που μεταλλάσσεται από κελί σε χώρο ανάμνησης και σε πεδίο αντίστασης. «Στον πυρήνα της παράστασης βρίσκεται η μοναξιά των δύο χαρακτήρων, που δεν αφήνει το κοινό να αποφασίσει αν όντως συνυπάρχουν στον ίδιο αχανή χώρο ή επικοινωνούν με έναν άλλον, πιο μυστηριακό τρόπο. Η μοναξιά, η οποία επιβάλλει μια δεύτερη πραγματικότητα μεταξύ ανάμνησης και θρησκευτικού οράματος, οδηγεί στην ανάγκη για εξιλέωση και, ταυτόχρονα, στην πολιτική επίθεση», σημειώνει ο Θέμελης Γλυνάτσης.

Ο Νίκος Βασιλείου, ένας αρχιμουσικός με βαθιά γνώση του σύγχρονου ρεπερτορίου, επανέρχεται στην Εναλλακτική Σκηνή μετά τη σαρωτική του εμφάνιση στο έργο Βάκχαι του Ιάννη Ξενάκη.

Τον Χανς Σολ ερμηνεύει ο διακεκριμένος τενόρος Χρήστος Κεχρής, ο οποίος μετά τον ρόλο του Γρύλου στο Ζ της Κατερίνας Ευαγγελάτου αναμετράται με έναν ακόμη ρόλο υψηλών φωνητικών και υποκριτικών απαιτήσεων.

Στον ρόλο της Ζοφί Σολ η ταλαντούχα υψίφωνος Αφροδίτη Πατουλίδου, η οποία διαγράφει μια λαμπρή καριέρα στο εξωτερικό με σημαντικές διακρίσεις και εμφανίσεις σε μεγάλα ευρωπαϊκά θέατρα.

Τιμές εισιτηρίων: 12 €, 15 €
Φοιτητικό, παιδικό: 8 €

Η παράσταση, προϊόν πολύμηνης, συλλογικής έρευνας και δημιουργίας, έχει τη μορφή σκηνικής σύνθεσης που αξιοποιεί όλα τα εκφραστικά μέσα του μουσικού θεάτρου, ενώ δίνει ιδιαίτερη έμφαση στο εικαστικό αποτέλεσμα, διαμορφώνοντας ένα θέατρο που προκαλεί το ελεύθερο παιχνίδι των συνειρμών.
Πίσω από τις φόρμες του παραμυθιού, του λυρισμού και της αλληγορίας, το Παραμυφικό ξεδιπλώνει μια σύγχρονη και ανελέητη κοινωνική κριτική: η πάντοτε παρούσα –αλλά ποτέ φανερή– νύφη του Παραμυφικού μπορεί να είναι άνθρωπος, μπορεί όμως να είναι και ιδέα, πίστη ή κατάσταση. Μπορεί να είναι για τον θεατή καθετί που επιπόλαια υμνείται και μετά πετιέται, μια ένοχη αλήθεια ή ένας βολικός μύθος.

ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΑΣ
Νίκος Κοτενίδης

ΑΥΛΙΚΟΣ, ΘΑΝΑΤΟΣ
Γιώργος Ρούπας

ΑΗΔΟΝΙ
Μαριλένα Στριφτόμπολα

ΨΑΡΑΣ, ΑΥΛΑΡΧΗΣ, ΤΕΧΝΙΚΟΣ
Γιάννης Φίλιας

Η ΦΙΛΗ ΤΟΥ ΑΗΔΟΝΙΟΥ, ΤΕΧΝΙΚΟΣ
Νίκη Χαζιράκη

ΒΙΟΛΙΣΤΗΣ, ΑΡΧΙΜΟΥΣΙΚΟΣ ΣΑ(Ν)ΛΙΕΡΙ
Δημήτρης Ναλμπάντης

ΑΦΗΓΗΣΗ
Μαρία Σκουλά

Tιμές εισιτηρίων
Βραδινές, Απογευματινές & Σαββατοκύριακα: €12, €15
Φοιτητικό: €10

Ο Αυτοκράτορας της Κίνας ζει σ’ ένα από τα ομορφότερα παλάτια του κόσμου, όπου όλα λειτουργούν στην εντέλεια χάρη σ’ ένα υπερσύγχρονο ηλεκτρονικό σύστημα. Ωστόσο ο Αυτοκράτορας είναι μελαγχολικός… Όταν κάποια μέρα μαθαίνει ότι στον κήπο του παλατιού του ζει ένα αηδόνι που τραγουδάει με μαγευτική φωνή, στέλνει αμέσως τους αυλικούς του να το βρουν και να το φέρουν μπροστά του. Ο Αυτοκράτορας δακρύζει και μαγεύεται από τη φωνή του αηδονιού, μέχρι που μια μέρα φτάνει στο παλάτι ένα ασυνήθιστο δώρο: ένα ηλεκτρονικό αηδόνι. Όλοι εντυπωσιάζονται από αυτό το τεχνολογικό θαύμα, μολονότι το μόνο που μπορεί να κάνει είναι να λέει το ίδιο τραγούδι ξανά και ξανά. Το αληθινό αηδόνι εγκαταλείπει το παλάτι και μέρα νύχτα ακούγεται μονάχα το τραγούδι του ηλεκτρονικού πουλιού.
Κάποια στιγμή όμως το ηλεκτρονικό αηδόνι χαλάει. Όταν μετά από μερικά χρόνια ο Αυτοκράτορας αρρωσταίνει βαριά, το ψεύτικο πουλί δεν μπορεί να παρηγορήσει τον ετοιμοθάνατο άρχοντα. Όμως την κρίσιμη στιγμή εμφανίζεται και πάλι το αληθινό αηδόνι και με την τέχνη του καταφέρνει να συγκινήσει τον Θάνατο. Ο Αυτοκράτορας το παρακαλεί να μείνει μαζί του στο παλάτι – μα πώς να περιορίσει τη φύση και την τέχνη που βγαίνει από την ψυχή;

Ζ
Δημήτρης Παπανικολάου

ΓΥΝΑΙΚΑ / ΨΥΧΗ
Τζίνα Φωτεινοπούλου

ΑΡΧΙΔΕΙΝΟΣΑΥΡΟΣ
Γιάννης Γιαννίσης

ΚΑΒΟΥΡΑΣ
Aρκάδιος Ρακόπουλος

ΓΡΥΛΟΣ
Χρήστος Κεχρής

ΑΝΑΚΡΙΤΗΣ
Βαγγέλης Μανιάτης

ΤΙΓΡΗΣ
Διονύσης Τσαντίνης

ΝΙΚΗΤΑΣ
Γιώργος Παπαδημητρίου

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ
Βασίλης Δημακόπουλος

ΡΑΦΤΗΣ/ΙΑΤΡΟΔΙΚΑΣΤΗΣ
Μιχάλης Κατσούλης

ΠΤΕΡΟΔΑΚΤΥΛΟΣ
Ιωάννης Κάβουρας

ΑΔΕΛΦΗ ΝΙΚΗΤΑ
Διαμάντη Κριτσωτάκη/Αναστασία Κότσαλη

ΜΑΝΑ ΝΙΚΗΤΑ
Βασιλική Κατσουπάκη/Όλγα Μπαλωμένου

ΦΩΝΗΤΙΚΟ ΣΥΝΟΛΟ
Διαμάντη Κριτσωτάκη
Αναστασία Κότσαλη
Βασιλική Κατσουπάκη
Όλγα Μπαλωμένου
Ιωάννης Κάβουρας
Νικόλας Μαραζιώτης
Βασίλης Δημακόπουλος
Μιχάλης Κατσούλης

Συμμετέχει το Ergon Ensemble

Στο καταγώγιο του «Κουλού», όπως και σε άλλα μυστικά σημεία της πόλης, λαμβάνουν χώρα οι συναντήσεις της εθνικιστικής παρακρατικής οργάνωσης που, κάτω από τις οδηγίες και ευλογίες του ίδιου του αρχηγού της αστυνομίας, του Αρχιδεινόσαυρου, έχει απλώσει τα πλοκάμια της σ' ολόκληρη τη Θεσσαλονίκη. Σε ένα τέτοιο καταγώγιο θα δοθεί η εντολή. Η εντολή θανάτωσης του βουλευτή Ζ. Γιατρός, διακεκριμένος αθλητής και υπέρμαχος της ειρήνης. Αφιλοκερδής, μαχητικός, ατίθασος. Ενοχλητικός. Την εκτέλεση αναλαμβάνει ο Γρύλος, ένα από τα πρωτοπαλίκαρα του τάγματος θανάτου. Συνεργός του ο Κάβουρας, σεσημασμένος παιδεραστής. Χρόνος και τόπος προκαθορισμένοι: Τετάρτη 22 Μαΐου 1963, στη διασταύρωση των οδών Ερμού και Βενιζέλου, όπου και είναι προγραμματισμένη ομιλία του Ζ στα πλαίσια εκδήλωσης των φίλων της ειρήνης. “Μα να προσέχεις, να προσέχεις”, ακούμε να λέει με αγωνία η Γυναίκα/Ψυχή.
Η αποστολή ολοκληρώνεται με επιτυχία. Ο Γρύλος θα γκαζώσει το τρίκυκλό του καταπάνω στο βουλευτή, ο οποίος έχει μόλις τελειώσει την ομιλία του, και ο Κάβουρας θα του καταφέρει από την καρότσα το μοιραίο χτύπημα. Με γκλομπ. Όμως κάποιος πολίτης, μάρτυρας του περιστατικού, θα πηδήξει επάνω στο τρίκυκλο. Θα παλέψει με τους εκτελεστές. Το πράγμα στραβώνει. Ένας διερχόμενος τροχονόμος θα τους συλλάβει και θα τους οδηγήσει όλους στην αστυνομία. Η δολοφονία στα πρωτοσέλιδα. Ένας επιπλοποιός, που είχε ακούσει τον Γρύλο να ομολογεί την πράξη του, αποφασίζει να πάει και να καταθέσει· θα βρεθεί στο νοσοκομείο. Ένας δημοσιογράφος θέλει να ψάξει την υπόθεση σε βάθος, δεν διστάζει να εισβάλει στα άδυτα του παρακράτους. Και τέλος, ένας ανακριτής. Φθάνει εσπευσμένα να αναλάβει την υπόθεση. Είναι ξεροκέφαλος, αρνείται να υποκύψει σε πιέσεις, δωροδοκίες, απειλές. Θα προχωρήσει μέχρι τέρμα, θα βάλει βαθιά το χέρι μέσα στη φιδοφωλιά. Θα αποδώσει δικαιοσύνη. Ε και λοιπόν; Τι σημασία έχει, αναρωτιέται η Γυναίκα/Ψυχή. Για εκείνην, μόνη δικαίωση θα ήταν η επιστροφή του Ζ στη ζωή. Ή, έστω, η δυνατότητα για ένα τελευταίο, αποχαιρετιστήριο φιλί. Όλα τ' άλλα δίχως νόημα.
Ωστόσο, για πολλούς ανθρώπους ο θάνατος του Ζ θα σημάνει τον ερχομό μιας νέας εποχής. Οι νεκροί δεν μιλούν· όμως λάμπουν αχνά· και το φως τους, καμιά φορά, χαράζει κατεύθυνση. Χιλιάδες νέοι θα ξεχυθούν τη μέρα της κηδείας στους δρόμους διαλαλώντας το μήνυμα της ειρήνης και παίρνοντας κουράγιο για νέους αγώνες. Αναλογιζόμενοι ότι είναι όμορφη η ζωή όταν κάθε στιγμή είσαι έτοιμος να πεθάνεις.

Μηνάς Μπορμπουδάκης
Ο Μηνάς Μπορμπουδάκης γεννήθηκε το 1974 στο Ηράκλειο Κρήτης. Από το 1985 φοίτησε στην τάξη πιάνου και θεωρητικών του Γιώργου Καλούτση. Συνέχισε σπουδές σύνθεσης και πιάνου στο Αμβούργο και στο Μονάχο, όπου και ζει έκτοτε. Το έργο του έχει βραβευθεί μεταξύ άλλων με το διεθνές μουσικό βραβείο Rodion Shchedrin Chamber καθώς και με το βραβείο σύνθεσης του ιδρύματος Christoph und Stephan Kaske.
Μουσική του έχει παρουσιαστεί σε μεγάλες ευρωπαϊκές αίθουσες και φεστιβάλ όπως: Konzerthaus και Philharmonie στο Βερολίνο, το Γουίγκμορ Χωλ και το Southbank Centre του Λονδίνου, το Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, το θερινό φεστιβάλ της Κρατικής Όπερας του Μονάχου, το φεστιβάλ του Μπρέγκεντζ, τη Μπιεννάλε του Μονάχου.
Ο Κεντ Ναγκάνο, ο Juraj Valcuha, ο Τίτο Σετσερίνι και ο Κωνσταντίνος Καρύδης είναι μερικοί από τους μαέστρους που έχουν διευθύνει έργα του τα τελευταία χρόνια με μεγάλες ευρωπαϊκές ορχήστρες, όπως της Βαυαρικής Ραδιοφωνίας, της Νοτιοδυτικής Ραδιοφωνίας της Στουτγάρδης, την την Εθνική Συμφωνική Ορχήστρα του RAI, την Tonhalle Orchester της Ζυρίχης, τη Συμφωνική Ορχήστρα της Βιέννης ή το περίφημο Ensemble Modern.
Βασική́ πηγή́ έμπνευσης του έργου του Μηνά Μπορμπουδάκη αποτελούν φιλοσοφικά́, μυθολογικά́ και λογοτεχνικά θέματα, καθώς και σύγχρονες κοσμολογικές και μεταφυσικές θεωρίες. Τα ερεθίσματα αυτά αντικατοπτρίζονται συχνά σε κύκλους έργων (Ροαί I-V, Photonic constructions I-III, Κυκλοειδή I-III κ.ά.) διαφορετικών δυνάμεων, όπως έργα για ορχήστρα, φωνητικά σύνολα, ηλεκτρονικά μέσα ή έργα με σκηνική δράση και βρίσκουν την έκβασή τους σε ένα δυναμικό μουσικό ιδίωμα πλούσιο σε ηχότοπους και ένταση. Η ενασχόλησή του με την ηλεκτρονική μουσική, καθώς και η χρήση φασματικών μεθόδων σύνθεσης και μικροδιαστημάτων, καθιστούν την έκφραση και τον ήχο σαν τους δύο σημαντικότερους πόλους στη μουσική του Μηνά Μπορμουδάκη.

Βαγγέλης Χατζηγιαννίδης
Ο Βαγγέλης Χατζηγιαννίδης γεννήθηκε στις Σέρρες, 4 Ιουλίου του 1967, και έζησε εκεί τα πρώτα του παιδικά χρόνια. Σπούδασε στη Νομική Σχολή της Αθήνας και στη Δραματική Σχολή «Βεάκη». Για λίγα χρόνια εργάστηκε ως ηθοποιός σε θεατρικές παραστάσεις, μετά ασχολήθηκε με το γράψιμο. Κυκλοφορούν ως τώρα τα μυθιστορήματα: Οι τέσσερις τοίχοι (2000), Ο φιλοξενούμενος (2004), Το ελάχιστο ίχνος(2013), η συλλογή διηγημάτων Φυσικές Ιστορίες (2006) και το αφήγημα Ύπνος (2008), όλα από τις εκδόσεις «Το Ροδακιό». Διηγήματά του έχουν συμπεριληφθεί σε θεματικές ανθολογίες και έχουν δημοσιευτεί στον Τύπο και σε λογοτεχνικά περιοδικά.
Έχει γράψει τα θεατρικά έργα: Μεταμφίεση («Ιανός», 2005), Λάσπη, Λα Πουπέ, Αέρας («δήγμα / Ευρασία» 2011), Στην Οθόνη Φως («Το Ροδακιό» 2011), Τον Άυλο Εσένα («Το Ροδακιό» 2016), Κέικ («Το Ροδακιό» 2016), Πεταλούδα σε Πηγάδι, Στον Παράδεισο, τα οποία έχουν παρασταθεί στα θέατρα: Οδού Κεφαλληνίας, Σφενδόνη, Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών, ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Σερρών, ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ Αγρινίου, Πόλη, Θέατρο Τέχνης, Εθνικό Θέατρο, Αγγέλων Βήμα, Schlosspark Theater).
Έχει διδάξει θεατρική δημιουργική γραφή (Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης, Εθνικό θέατρο, εκδόσεις Πατάκη, Ανοικτό Πανεπιστήμιο).
Βιβλία του έχουν μεταφραστεί και εκδοθεί στα γαλλικά (Albin-Michel), αγγλικά (Marion Boyars), ιταλικά (Crocetti), ισπανικά (Tropismos), στα πορτογαλικά (Babel) και στα τουρκικά (υπό έκδοση). Τιμήθηκε με το «Βραβείο Πρωτοεμφανιζόμενου Πεζογράφου» του περιοδικού Διαβάζω (2000) και το γαλλικό βραβείο “Laure Bataillon” (2004) για το μυθιστόρημα Οι τέσσερις τοίχοι που βρέθηκε στη μικρή λίστα του βρετανικού βραβείου Independent “Foreign Fiction Prize” το 2007. Επίσης, το έργο Στην οθόνη φως κέρδισε το «Βραβείο Κοινού» στο θεατρικό φεστιβάλ της Χαϊδελβέργης το 2013. Tο μυθιστόρημά του Το ελάχιστο ίχνος τιμήθηκε με το Βραβείο Πεζογραφίας του περιοδικού Κλεψύδρα.

Κατερίνα Ευαγγελάτου
Γεννήθηκε στην Αθήνα και κατάγεται από γνωστή καλλιτεχνική οικογένεια. Σπούδασε Φιλοσοφία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, Μουσική στο Ελληνικό Ωδείο (πιάνο, κιθάρα), και Θέατρο (σκηνοθεσία και υποκριτική) αρχικά στην Αθήνα, (Σχολή Εθνικού Θεάτρου), ενώ συνέχισε με μεταπτυχιακές σπουδές σε Λονδίνο (Πανεπιστήμιο του Μίντλσεξ) και Μόσχα (Κρατική Ακαδημία Θεατρικής Τέχνης GITIS), αποσπώντας υποτροφίες και διακρίσεις.
Το 2009 τιμήθηκε από την Ένωση Ελλήνων Θεατρικών και Μουσικών Κριτικών με το βραβείο νέου δημιουργού. Το 2011 τιμήθηκε με το έπαθλο «Ελευθερία Σαπουντζή» για τις σκηνοθεσίες της κατά τη διετία 2009-2011.
Έχει σκηνοθετήσει πάνω από 15 μεγάλες παραγωγές σε κορυφαίους θεατρικούς οργανισμούς της Ελλάδας και του εξωτερικού (Εθνικό Θέατρο, Φεστιβάλ Αθηνών, Στέγη, Αμφι-Θέατρο Σπύρου Α. Ευαγγελάτου, Κρατικό Θέατρο Άουγκσμπουργκ, Κρατική Όπερα της Περμ), κινούμενη σε ένα ευρύτατο φάσμα, από το αρχαίο Ελληνικό Δράμα στην Όπερα και από τη διασκευασμένη λογοτεχνία και τα μεγάλα κλασικά έργα στο εντελώς σύγχρονο ρεπερτόριο. Συχνά μεταφράζει η ίδια τα κείμενα που ανεβάζει.

ΡΩΜΑΙΟΣ
Ισμαέλ Τζόρντι (25/2, 2, 4, 7, 11/3)
Έρικ Φεννέλλ (28/2)

ΙΟΥΛΙΕΤΤΑ
Μυρτώ Παπαθανασίου

ΚΑΠΟΥΛΕΤΟΣ
Δημήτρης  Κασιούμης

ΣΤΕΦΑΝΟΣ
Άρτεμις Μπόγρη

ΜΕΡΚΟΥΤΙΟΣ
  Χάρης Ανδριανός

ΤΥΒΑΛΔΟΣ
Αντώνης Κορωναίος

ΠΑΤΕΡ ΛΑΥΡΕΝΤΙΟΣ
Πέτρος Μαγουλάς

ΓΕΡΤΡΟΥΔΗ
Χρυσάνθη Σπιτάδη

ΜΠΕΝΒΟΛΙΟΣ
Διονύσης Μελογιαννίδης

ΚΟΜΗΣ ΠΑΡΗΣ
Νίκος Κοτενίδης

ΔΟΥΚΑΣ
Γιώργος Ρούπας

ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ
Κωστής Ρασιδάκις

Με την Ορχήστρα και τη Χορωδία της Εθνικής Λυρικής Σκηνής

ΙΔΟΜΕΝΕΑΣ
Χρήστος Δεληζώνας

ΙΔΑΜΑΝΘΗΣ
Ελένη Κομνή (4/2)
Λεονώρα Γαϊτάνου (6/2)

IΛΙΑ
Δέσποινα Παναγιώτου (4/2)
Μαριέττα Σαρρή  (6/2)

ΗΛΕΚΤΡΑ
Ελεάννα Κωνσταντά (4/2)
Αγγελική Βαρδάκα (6/2)

ΑΡΒΑΚΗΣ
Κωνσταντίνος Ζαμπούνης

ΦΩΝΗ ΑΠΟ ΤΟ ΜΑΝΤΕΙΟ ΤΟΥ ΠΟΣΕΙΔΩΝΑ
Γιώργος Παπαδημητρίου

ΦΩΝΗΤΙΚΟ ΣΥΝΟΛΟ
Αγγελική-Ζωή Καραγκούνη, Άννυ Φασσέα

ΜΟΥΣΙΚΟΙ

ΒΙΟΛΙ
Διονύσης Βερβιτσιώτης

ΒΙΟΛΙ
Περικλής Τιμπλαλέξης

ΒΙΟΛΑ
Aλίκη Στεφανοπούλου

ΒΙΟΛΑ
Ελευθερία Τόγια

ΒΙΟΛΟΝΤΣΕΛΟ
Σοφία Ευκλείδου

ΚΟΝΤΡΑΜΠΑΣΟ
Χάρης Παζαρούλας 

ΦΛΟΡΙΑ ΤΟΣΚΑ
Τσέλια Κοστέα

ΜΑΡΙΟ ΚΑΒΑΡΑΝΤΟΣΣΙ
Πάβελ Τσέρνοχ (26, 28, 31/1 & 4/2)
Δημήτρης Πακσόγλου (6, 9/2)

ΒΑΡΟΝΟΣ ΣΚΑΡΠΙΑ
Δημήτρης Τηλιακός

ΝΕΩΚΟΡΟΣ
Βαγγέλης Μανιάτης

ΤΣΕΖΑΡΕ ΑΝΤΖΕΛΟΤΤΙ
Τάσος Αποστόλου

ΣΑΡΡΟΝΕ
Διονύσης Τσαντίνης

ΒΟΣΚΟΣ
Πέννυ Ρίζου

ΣΠΟΛΕΤΤΑ
Χρήστος Κεχρής

ΔΕΣΜΟΦΥΛΑΚΑΣ
Χρήστος Αμβράζης

Με την Ορχήστρα και τη Χορωδία της Εθνικής Λυρικής Σκηνής