Μπαλέτο / Αίθουσα Σταύρος Νιάρχος

Herrumbre

Νάτσο Ντουάτο
Φεβρουάριος 2019
Μπαλέτο / Αίθουσα Σταύρος Νιάρχος

Από τη Ρωσία με αγάπη

Τρίπτυχο χορού Στραβίνσκι
Απρίλιος 2019

ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΕΣ ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΙΣ / ΔΡΑΣΕΙΣ TΗΣ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΗΣ ΠΕΡΙΟΔΟΥ

Events / Αίθουσα Σταύρος Νιάρχος

The artist on the composer

Πρόγραμμα εικαστικών εγκαταστάσεων
Ιανουάριος - Φεβρουάριος 2019
Πρόσθετες Πληροφορίες
  • Χώρος Παράστασης Αίθουσα Σταύρος Νιάρχος
  • Event Place (ΕΝ) Stavros Niarchos Hall
  • Δημιουργός Πρόγραμμα εικαστικών εγκαταστάσεων
  • Ημερομηνία Παράστασης [κείμενο] Ιανουάριος - Φεβρουάριος 2019
  • Αγορά εισιτηρίου https://www.ticketservices.gr/event/the-artist-on-the-composer/
  • Δημιουργική Ομάδα

    ΜΟΥΣΙΚΗ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ
    Γιώργος Ζιάβρας

    ΠΡΩΤΗ ΑΝΑΘΕΣΗ
    Νίκος Ναυρίδης

  • Πρωταγωνιστές Παράστασης

    ΧΟΡΟΓΡΑΦΟΙ
    Παυλίνα Ανδριοπούλου, Ολύβια Θανάσουλα

    ΦΩΤΙΣΜΟΙ
    Χρήστος Τζιόγκας

    ΣΟΛΙΣΤ
    Τάσης Χριστογιαννόπουλος (5/1: 18.30 & 10/2)
    Δημήτρης Τηλιακός (5/1: 20.30)
    Λένια Ζαφειροπούλου (3/2)


    Με την Ορχήστρα της ΕΛΣ

     

    Τιμή εισιτηρίου: €10*
     
    *Το εισιτήριο στηρίζει το έργο της Εθνικής Λυρικής Σκηνής.
     
    *Φωτογραφία: © Kyriaki Drakoti
  • ΤΙμές - Ημε Παράστασης

    Αίθουσα Σταύρος Νιάρχος Εθνικής Λυρικής Σκηνής 
    Κέντρο Πολιτισμού Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος 

    Κύκλος Μουσική και εικαστικές τέχνες, σε συνεργασία με τον Οργανισμό ΝΕΟΝ

    Ώρες έναρξης: 18.30 & 20.30 | clock

  • ΙΣΝ LOGO ΙΣΝ LOGO
  • Είδος Παράστασης (Μόνο για παλαιές παραστάσεις) Όπερα
  • Event Type (Only for archive EN) Opera
Όπερα / Αίθουσα Σταύρος Νιάρχος

Μανόν

Ζυλ Μασνέ
Δεκέμβριος 2018
Πρόσθετες Πληροφορίες
  • Χώρος Παράστασης Αίθουσα Σταύρος Νιάρχος
  • Event Place (ΕΝ) Stavros Niarchos Hall
  • Δημιουργός Ζυλ Μασνέ
  • Σημαντικές πληροφορίες *Με την γκαβότα της Γ' Πράξης
  • Ημερομηνία Παράστασης [κείμενο] Δεκέμβριος 2018
  • Αγορά εισιτηρίου https://www.ticketservices.gr/el/events/?eventid=3810
  • Δημιουργική Ομάδα

    ΜΟΥΣΙΚΗ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ
    Λουκάς Καρυτινός

    ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ
    Θωμάς Μοσχόπουλος

    ΣΚΗΝΙΚΑ
    Ευαγγελία Θεριανού

    ΚΟΣΤΟΥΜΙΑ
    Κλαιρ Μπρέισγουελ

    ΜΟΥΣΙΚΗ ΔΡΑΜΑΤΟΥΡΓΙΑ
    Κορνήλιος Σελαμσής

    ΚΙΝΗΣΙΟΛΟΓΙΑ
    Σοφία Πάσχου

    ΦΩΤΙΣΜΟΙ
    Σοφία Αλεξιάδου

    ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΧΟΡΩΔΙΑΣ
    Αγαθάγγελος Γεωργακάτος

  • Πρωταγωνιστές Παράστασης
    ΜΑΝΟΝ ΛΕΣΚΩ
    Μυρτώ Παπαθανασίου (12, 16,19, 23/12)
    Χριστίνα Πουλίτση (14, 21, 26, 30/12)
     
    ΙΠΠΟΤΗΣ ΝΤΕ ΓΚΡΙΕ
    Γιόαν Χοτέα (12, 14, 23, 30/12)
    Κωνσταντίνος Κληρονόμος (16, 19, 21, 26/12)
     
    ΛΕΣΚΩ
    Διονύσης Σούρμπης (12, 16,19, 23/12)
    Βαγγέλης Μανιάτης (14, 21, 26, 30/12)
     
    ΚΟΜΗΣ ΝΤΕ ΓΚΡΙΕ
    Πέτρος Μαγουλάς (12, 14, 16, 26/12)
    Τάσος Αποστόλου (19, 21,23, 30/12)
     
    ΓΚΥΓΙΟ ΝΤΕ ΜΟΡΦΟΝΤΑΙΝ
    Νίκος Στεφάνου (12, 16, 21, 23/12)
    Χρήστος Κεχρής (14, 19, 26, 30/12)
     
    ΝΤΕ ΜΠΡΕΝΤΙΝΥ
    Χάρης Ανδριανός (12, 16,19, 23/12)
    Κωστής Ρασιδάκις (14, 21, 26, 30/12)
     
    ΕΝΑΣ ΦΡΟΥΡΟΣ
    Χρήστος Γιαννούλης (12, 16,19, 23/12)
    Βασίλης Κωτσικογιάννης (14, 21, 26, 30/12)
     
    ΠΟΥΣΣΕΤ
    Βιολέττα Λούστα (12, 16, 19, 23/12)
    Βαρβάρα Μπιζά (14, 21, 26, 30/12)
     
    ΖΑΒΟΤ
    Ρόζα Πουλημένου-Καπόν (12, 16,19, 23/12)
    Διαμάντη Κριτσωτάκη (14, 21, 26, 30/12)
     
    ΡΟΖΕΤ
    Έλενα Μαραγκού (12, 16,19, 23/12)
    Αθηνά Καστρινάκη (14, 21, 26, 30/12)

    ΥΠΗΡΕΤΗΣ
    Βάγια Κωφού (12, 16,19, 23/12)
    Αναστασία Χριστοφιλάκη (14, 21, 26, 30/12)
     
    Με την Ορχήστρα και τη Χορωδία της ΕΛΣ

    Τιμές εισιτηρίων: 15, 20, 35, 40, 50, 55, 60, 90 €
    Φοιτητικό, παιδικό: 15 €
    Περιορισμένης ορατότητας: 10 €

  • ΤΙμές - Ημε Παράστασης

    Αίθουσα Σταύρος Νιάρχος Εθνικής Λυρικής Σκηνής 
    Κέντρο Πολιτισμού Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος 

    Κύκλος Γαλλική Όπερα

    Ώρα έναρξης: 19.30 (Κυριακές: 18.30) | clock

  • ΙΣΝ LOGO ΙΣΝ LOGO
  • Είδος Παράστασης (Μόνο για παλαιές παραστάσεις) Όπερα
  • Event Type (Only for archive EN) Opera
  • Σκηνοθετικό σημείωμα

    «Μανόν, λοιπόν. Ένα έργο το βασικότερο ίσως χαρακτηριστικό του οποίου θα έλεγε κανείς πως είναι η αμφιθυμία. Σε όλα τα επίπεδα: ατμόσφαιρα, θέμα, μουσικό ύφος και ήθος των ηρώων του. Σε διαφορετική περίπτωση αυτά θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν αδυναμίες, εδώ γίνεται ένα εξαίρετο παράδειγμα έντεχνης διαχείρισης μιας γοητευτικής και συνάμα επικίνδυνης νοηματικής ρευστότητας. Τίποτε δεν είναι βέβαιο στον κόσμο της Μανόν. Όλα αρχίζουν «εύκολα» και «ανάλαφρα» ως μια κωμωδία ηθών, τελικά όμως η δραματικότητά της ξεπερνάει σχεδόν το μελόδραμα. Είναι η Μανόν μια αντι-Τραβιάτα ή μια πρώιμη Λούλου; Ένα θύμα των καταστάσεων και μιας κοινωνίας που υποτάσσει μια νέα γυναίκα σε κατηγοριοποιήσεις ή μια φιλήδονη αμοραλίστρια που καταστρέφεται από τον ναρκισσισμό της; Ο ιππότης Ντε Γκριέ; Μια πιστή ύπαρξη με άδολα και δυνατά αισθήματα; Ή ένας αφελής εμμονικός νέος, καλομαθημένος από την οικονομική και κοινωνική επιφάνεια της οικογένειάς του; Ίσως ούτε ο Πρεβό ούτε ο Μασνέ να αποσκοπούσαν σε ξεκάθαρες ή ηθικολογικές απαντήσεις. Άλλωστε και το αφηγηματικό έργο και η όπερα είναι προϊόντα εποχών κατά τις οποίες η ρευστότητα κυριαρχούσε. Στην πρώτη περίπτωση το galantπνεύμα του γαλλικού 18ου αιώνα δέχεται τα «τσιμπήματα» του Διαφωτισμού, που παρακινεί σε κριτική σκέψη και επανεξέταση κάθε βεβαιότητας, ενώ κατά την μπελ επόκ μέσα από την ευζωία καλύπτονται έντεχνα μεγάλες εντάσεις και ανισότητες καθώς και ανακατατάξεις σε κάθε επίπεδο κοινωνικής και πνευματικής ζωής. Σαν δύο μεγάλες φούσκες που μεγαλώνουν ασύστολα οι δύο αυτές εποχές θα σκάσουν σε μεγάλες και παγκόσμιας εμβέλειας κρίσεις που θα συνταράξουν ολόκληρο τον κόσμο.

    Μήπως εκεί βρίσκεται και το ειδικότερο ενδιαφέρον που μπορεί να έχει το ανέβασμα του έργου στις μέρες μας; Στο ότι δηλαδή αποτυπώνει σχεδόν συμβολικά έναν κόσμο που μεθυσμένος από την «ευκολία» και την «ανεμελιά» διακατέχεται από μια ακόρεστη όρεξη για κατανάλωση ηδονών και εφήμερης επιβεβαίωσης ενώ οι αξίες εύκολα τοποθετούνται σε επίπεδο αγοραστικής αξίας, ο έρωτας συγχέεται με τον ερωτισμό και η έννοια της πορνογραφίας μπορεί άνετα να χρησιμοποιηθεί για κάθε μορφή ανθρώπινης συμπεριφοράς και όχι μόνο στη στενή της κυριολεξία, έναν κόσμο που οδηγείται με απαστράπτουσα επιπολαιότητα σε μια νομοτελειακή δραματική έξοδο εθελοτυφλώντας για τις όποιες συνέπειες μέσα από την αποθέωση του εφήμερου;

    Και στον Πρεβό αλλά και στον Μασνέ οι «αφηγήσεις» της «ιστορίας» της Μανόν Λεσκώ αναφέρονται σε έναν «παρελθόντα» χρόνο για να κατανοήσουν τον παρόντα. Έτσι και το ανέβασμα θα αναμείξει τον 18ο και τον 19ο αιώνα με το πρόσφατο παρελθόν μας ξεκινώντας από τις εξωτερικές λαμπερές εικόνες τους και την ιλιγγιώδη αίσθηση «αναρρίχησης» και καταλήγοντας στον αποσβολωμένα γυμνό πόνο της ξαφνικής πτώσης του παρόντος».

  • Σύνοψη

    Α΄ ΠΡΑΞΗ

    Αυλή σε ένα πανδοχείο στην Αμιένη την εποχή βασιλείας του Λουδοβίκου ΙΕ΄. Ο Ντε Μπρετινύ, ένας ευγενής, μαζί με τον υπουργό των Οικονομικών Γκυγιό και τρεις νεαρές, τη Ζαβότ, την Πουσέτ και τη Ροζέτ, έρχονται να δειπνήσουν, ενώ το πλήθος παρατηρεί την άφιξη της άμαξας από το Αρράς, πόλη στη βόρεια Γαλλία. Ανάμεσα στον κόσμο είναι και ο Λεσκώ, ο οποίος περιμένει τη νεαρή εξαδέλφη του προκειμένου να την οδηγήσει σε μοναστήρι. Η κοπέλα φτάνει και είναι σαστισμένη. Βλέποντάς την, όμορφη και δροσερή, ο Γκυγιό δεν χάνει χρόνο: της λέει πως είναι προτιμότερο αντί να κλειστεί σε μοναστήρι να τον ακολουθήσει στο Παρίσι, όπου της υπόσχεται πλούσια ζωή. Η άμαξά του περιμένει έτοιμη, λίγο πιο κάτω. Ο Λεσκώ προλαβαίνει το κακό, κάνει παρατήρηση στην εξαδέλφη του και φεύγει πάλι. Μόνη, η Μανόν εντυπωσιάζεται από τη Ζαβότ, την Πουσέτ και τη Ροζέτ, αλλά προσπαθεί να διώξει τις σκέψεις από τον νου της. Φτάνει ο νεαρός ιππότης Ντε Γκριέ, ο οποίος κάνει επίσης μια στάση στο πανδοχείο, καθ’ οδόν προς τον πατέρα του, τον οποίο πηγαίνει να επισκεφτεί. Βλέπει τη Μανόν και την ερωτεύεται κεραυνοβόλα. Εκείνη εντυπωσιάζεται από τους καλούς τρόπους του και ανταποκρίνεται. Αποφασίζουν να το σκάσουν μαζί, ξεχνώντας εκείνη το μοναστήρι κι εκείνος τον πατέρα του. Ο Ντε Γκριέ ονειρεύεται μια ζωή μαζί με την όμορφη κοπέλα, η Μανόν θέλει να γνωρίσει το Παρίσι. Η άμαξα του Γκυγιό προσφέρει τη λύση.

    Β΄ ΠΡΑΞΗ

    Στο διαμέρισμα της Μανόν και του Ντε Γκριέ στο Παρίσι. Ο Ντε Γκριέ γράφει στον πατέρα του, εκλιπαρώντας να του επιτρέψει να παντρευτεί τη Μανόν. Φτάνουν ο Λεσκώ με τον Ντε Μπρετινύ. Όταν ο Λεσκώ, ως εξάδελφος, προφασίζεται ζητήματα τιμής, ο Ντε Γκριέ του δείχνει την επιστολή ως απόδειξη των προθέσεών του. Στο μεταξύ, ο Ντε Μπρετινύ ενημερώνει τη Μανόν ότι το ίδιο βράδυ έχει σχεδιαστεί απαγωγή του Ντε Γκριέ με διαταγές του πατέρα του. Προτείνει στην κοπέλα να τον ακολουθήσει, τάζοντάς της ασφάλεια, πλούτη κι ένα καλύτερο μέλλον. Οι δύο επισκέπτες φεύγουν και η Μανόν δεν μπορεί να αποφασίσει εάν πρέπει να προειδοποιήσει τον Ντε Γκριέ ή να δεχτεί την πρόταση του Ντε Μπρετινύ. Δεν διστάζει πολύ. Όταν ο Ντε Γκριέ φεύγει προκειμένου να ταχυδρομήσει την επιστολή, η Μανόν γράφει ένα σύντομο αποχαιρετιστήριο σημείωμα και τον εγκαταλείπει.

    Γ΄ ΠΡΑΞΗ

    1η σκηνή Στο Παρίσι, στον «Περίπατο της βασίλισσας» (Cours-la-Reine), στους κήπους που δημιούργησε η Μαρία των Μεδίκων στις όχθες του Σηκουάνα. Ανάμεσα στον κόσμο και στους μικροπωλητές βρίσκονται ο Γκυγιό με τις τρεις όμορφες κοπέλες και ο Λεσκώ, ο οποίος εξαίρει τις χαρές του τζόγου. Φτάνουν ο Ντε Μπρετινύ με τη Μανόν, λαμπερή και ευδιάθετη, να τραγουδά για την πλούσια ζωή της αλλά και για τις χαρές του έρωτα και της νιότης. Εκεί βρίσκεται επίσης ο πατέρας του Ντε Γκριέ, ο οποίος μαθαίνει συμπτωματικά ότι ο γιος του είναι πλέον αβάς στον Άγιο Σουλπίκιο. Η Μανόν τον πλησιάζει προκειμένου να μάθει εάν ο γιος του την αγαπά ακόμα. Θέλει οπωσδήποτε να τον ξαναδεί.

    2η σκηνή Στον Άγιο Σουλπίκιο το εκκλησίασμα αποχωρεί ενθουσιασμένο από το φλογερό κήρυγμα του νέου αβά. Φτάνει ο πατέρας Ντε Γκριέ, ο οποίος προσπαθεί χωρίς επιτυχία να πείσει τον γιο του να επιστρέψει στα εγκόσμια. Φεύγει και τον αφήνει μόνο να σκέφτεται τη Μανόν, προσευχόμενος. Φτάνει η Μανόν, η οποία του ζητά να τη συγχωρήσει. Είναι, όπως πάντα, ακαταμάχητη. Ο Ντε Γκριέ δεν μπορεί να αντισταθεί. Φεύγουν μαζί.

    Δ΄ ΠΡΑΞΗ

    Αίθουσα χαρτοπαιξίας στο «Πανδοχείο της Τρανσυλβανίας», στο Παρίσι, στην περιοχή του Σαιν Ζερμαίν ντε Πρε. Ο Λεσκώ και ο Γκυγιό παίζουν, οι Ζαβότ, Πουσέτ και Ροζέτ είναι αποφασισμένες να φύγουν με τον νικητή. Φτάνουν η Μανόν με τον αθεράπευτα ερωτευμένο Ντε Γκριέ, ο οποίος πείθεται να παίξει, προκειμένου να κερδίσει, ώστε να μπορέσει να παρέχει στην αγαπημένη του τη ζωή που εκείνη επιθυμεί. Πράγματι, κερδίζει διαρκώς. Φανερά εκνευρισμένος, ο Γκυγιό τον κατηγορεί ότι κλέβει. Αποχωρεί και επιστρέφει αμέσως με την αστυνομία, κατηγορώντας τον Ντε Γκριέ ως απατεώνα και τη Μανόν ως πόρνη. Φτάνει ο πατέρας Ντε Γκριέ, ο οποίος δηλώνει ότι θα μεσολαβήσει προκειμένου να σωθεί ο γιος του, όχι όμως και η Μανόν. Το ζευγάρι συλλαμβάνεται.

    Ε΄ ΠΡΑΞΗ

    Στον δρόμο για τη Χάβρη. Η Μανόν έχει καταδικαστεί ως κακόφημη γυναίκα και της έχει επιβληθεί η ποινή της απέλασης. Ο Ντε Γκριέ έχει ελευθερωθεί χάρη στην παρέμβαση του πατέρα του. Μαζί με τον μεταμελημένο Λεσκώ περιμένουν την πομπή που οδηγεί τη Μανόν στο λιμάνι. Οι κρατούμενες φτάνουν συνοδευόμενες από στρατιώτες. Ο Λεσκώ δωροδοκεί τον λοχία προκειμένου να αφήσει τη Μανόν για λίγο ακόμα εκεί. Πράγματι, η πομπή συνεχίζει και η Μανόν, εξαντλημένη και άρρωστη, μένει πίσω. Σε παραλήρημα ξαναζεί στα χέρια του Ντε Γκριέ τις ευτυχισμένες στιγμές του παρελθόντος, πριν ξεψυχήσει.

Όπερα / Αίθουσα Σταύρος Νιάρχος

Σιμόν Μποκκανέγκρα

Τζουζέππε Βέρντι
Ιανουάριος 2019
Πρόσθετες Πληροφορίες
  • Χώρος Παράστασης Αίθουσα Σταύρος Νιάρχος
  • Event Place (ΕΝ) Stavros Niarchos Foundation Cultural Center
  • Δημιουργός Τζουζέππε Βέρντι
  • Ημερομηνία Παράστασης [κείμενο] Ιανουάριος 2019
  • Αγορά εισιτηρίου https://www.ticketservices.gr/event/simon-bokkanegra/?lang=el
  • Δημιουργική Ομάδα

    ΜΟΥΣΙΚΗ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ
    Ζωή Τσόκανου (19, 20, 22, 26/1)
    Στάθης Σούλης (23, 25, 27/1)

    ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ
    Ελάιτζα Μοσίνσκυ

    ΑΝΑΒΙΩΣΗ ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑΣ
    Ρόρυ Φαζάν

    ΣΚΗΝΙΚΑ
    Μάικλ Γήργκαν

    ΚΟΣΤΟΥΜΙΑ
    Πήτερ Τζ. Χωλ

    ΦΩΤΙΣΜΟΙ
    Τζων Χάρρισον

    ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ ΦΩΤΙΣΜΩΝ
    Μάθιου Μάλμπερρυ

    ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΧΟΡΩΔΙΑΣ
    Αγαθάγγελος Γεωργακάτος

    ΚΙΝΗΣΙΟΛΟΓΟΣ ΞΙΦΟΜΑΧΙΩΝ
    Φίλιπ ντ' Ορλεάν

  • Πρωταγωνιστές Παράστασης

    ΣΙΜΟΝ ΜΠΟΚΚΑΝΕΓΚΡΑ
    Δημήτρης Πλατανιάς (19, 22, 25, 27/1)
    Τάσης Χριστογιαννόπουλος (20, 23, 26/1)

    ΜΑΡΙΑ ΜΠΟΚΚΑΝΕΓΚΡΑ (ΑΜΕΛΙΑ)
    Τσέλια Κοστέα (19, 22, 25, 27/1)
    Άννα Στυλιανάκη (20, 23, 26/1)

    ΓΙΑΚΟΠΟ ΦΙΕΣΚΟ
    Χριστόφορος Σταμπόγλης (19, 22, 25, 27/1)
    Πέτρος Μαγουλάς (20, 23, 26/1)

    ΓΚΑΜΠΡΙΕΛΕ ΑΝΤΟΡΝΟ
    Ραμόν Βάργκας (19, 20, 26/1)
    Δημήτρης Πακσόγλου (22, 23, 25, 27/1)

    ΠΑΟΛΟ ΑΛΜΠΙΑΝΙ
    Γιάννης Σελητσανιώτης (19, 22, 25, 27/1)
    Κύρος Πατσαλίδης (20, 23, 26/1)

    ΠΙΕΤΡΟ
    Διονύσης Τσαντίνης (19, 22, 25, 27/1)
    Αλέξανδρος Λούτας (20, 23, 26/1)

    ΛΟΧΑΓΟΣ ΤΩΝ ΤΟΞΟΒΟΛΩΝ
    Γιάννης Καλύβας (19, 22, 25, 27/1)
    Διονύσης Μελογιαννίδης (20, 23, 26/1)

    ΑΚΟΛΟΥΘΟΣ ΤΗΣ ΑΜΕΛΙΑΣ
    Βασιλική Πετρόγιαννη (19, 22, 25, 27/1)
    Αναστασία Κότσαλη (20, 23, 26/1)

     

    Τιμές εισιτηρίων: €15, €20, €35, €40, €50, €55, €60, €90
    Φοιτητικό, παιδικό: €15
    Περιορισμένης ορατότητας: €10

  • ΤΙμές - Ημε Παράστασης

    Αίθουσα Σταύρος Νιάρχος Εθνικής Λυρικής Σκηνής 
    Κέντρο Πολιτισμού Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος 

    Κύκλος Ιταλική Όπερα

    Ώρα έναρξης: 20.00 (Κυριακές: 18.30) | clock

  • ΙΣΝ LOGO ΙΣΝ LOGO
  • Είδος Παράστασης (Μόνο για παλαιές παραστάσεις) Όπερα
  • Event Type (Only for archive EN) Opera
  • Σκηνοθετικό σημείωμα

    Ελάιτζα Μοσίνσκυ: Μια ολόκληρη ζωή κρίσης

    Αυτή η μορφή της όπερας Σιμόν Μποκκανέγκρα (1881) του Βέρντι είναι μια αναθεωρημένη εκδοχή του ομότιτλου έργου που γράφτηκε το 1857. Τα τριάντα χρόνια που χωρίζουν τις δύο εκδοχές είναι σημαντικά όχι μόνο για το προσωπικό ύφος του Βέρντι αλλά και για τις πολιτικές και καλλιτεχνικές εξελίξεις στον πολιτισμό της Ιταλίας.
    Πιο σημαντικό είναι ότι το είδος της όπερας είχε περάσει από το μελόδραμα σε μια πιο περίπλοκη μορφή μουσικού δράματος. Η ίδια η Ιταλία είχε βιώσει μια εθνική επανάσταση και στο περιβάλλον των ποιητών του Μιλάνου της δεκαετίας του 1880 κυριαρχούσε μια νέα ευαισθησία που προτιμούσε τον συμβολισμό, τον υπαινιγμό, την επιτηδευμένη ασάφεια.
    Είναι σχεδόν αδύνατο να αφηγηθεί κανείς πλήρως την υπόθεση της όπερας. Αυτό ήταν σκόπιμο από την πλευρά του Μπόιτο και του Βέρντι. Το 1881 ο Μποκκανέγκρα εκφράζει μια νέα σύνθεση στο δημιουργικό έργο του Βέρντι, παρότι οι τεχνικές της πλοκής βασίζονται ακόμα στους μηχανισμούς του μελοδράματος. Ακόμα συναντάμε στιλέτα, δηλητήρια, κατάρες και συμπτώσεις, αλλά όλα αυτά έχουν τελειοποιηθεί, ώστε να εκφράζουν την ώριμη οπτική του Βέρντι σχετικά με τη μοίρα των ανθρώπων. Είναι ουσιαστικά ένα στοχαστικό και φιλοσοφικό έργο. Ο Σιμόν Μποκκανέγκρα είναι μια λυρική τραγωδία. Ο Βέρντι δημιουργεί μια αίσθηση δραματικής αλήθειας και ρεαλισμού, αλλά είναι ένας ρεαλισμός από τον οποίο απουσιάζουν οι ασήμαντες λεπτομέρειες. Ο Βέρντι είχε ως στόχο μια ολοκληρωτική σύλληψη των ανθρώπινων όντων και των καταστάσεων. Οι χαρακτήρες του μοιάζουν περισσότερο με αρχέτυπα παρά με προσωπογραφίες. Κυριαρχούνται από την απόλυτη επιταγή του πάθους. Και καθώς αυτές οι παθιασμένες δυνάμεις έρχονται αντιμέτωπες η μία με την άλλη, παράγουν μια αλυσίδα δράσεων και αντιδράσεων που μεταμορφώνουν αυτά τα πάθη σε πεπρωμένα. Στην τραγική δράση αυτής της όπερας διαπλέκονται πολλά προσωπικά και πολιτικά θέματα. Το κυνήγι της εξουσίας από τον Πάολο, η επιδίωξη της εκδίκησης από τον Φιέσκο, η αναζήτηση του Μποκκανέγκρα για την από καιρό χαμένη κόρη του. Σε αυτή την παραγωγή προσπάθησα να αφαιρέσω κάθε λεπτομέρεια η οποία θα μπορούσε να εμποδίσει την έκθεση της τραγικής πλοκής. Η δράση πρέπει να εκφράζει μια αναπότρεπτη ώθηση προς τα εμπρός… μια δύναμη του πεπρωμένου. Έχει ανάγκη από στιγμές γαλήνης και ευγένειας. Η μουσική γλώσσα είναι ποιητική και σύνθετη και υπαινίσσεται τη διαρκή ροή της ζωής. Η παραγωγή εκτυλίσσεται σε ένα πολύ απλό σκηνικό. Δεν είναι ο γοτθικός κόσμος του ιστορικού Μποκκανέγκρα αλλά ο νεοπλατωνικός κόσμος της ύστερης Αναγέννησης. Ενοποιεί τη δράση με μια σχεδόν αριστοτελική αίσθηση τάξης. Όπως στον Αριστοτέλη, η πλοκή του Βέρντι εξαρτάται από δύο κρίσιμες ανακαλύψεις, την εύρεση της κόρης του Μποκκανέγκρα και την ανακάλυψη του Αντόρνο ότι η Αμέλια είναι κόρη του Μποκκανέγκρα. Η τραγωδία έγκειται στην αδυναμία να εναρμονιστούν επί σκηνής οι αντίρροπες δυνάμεις που δρουν στην προσωπική και την πολιτική ζωή. Πρέπει να έχει κανείς την αίσθηση ότι έχει υπάρξει μάρτυρας μιας ολόκληρης ζωής σε κρίση η οποία βιώθηκε μέσα από τη δράση. Υπάρχει απαισιοδοξία σχετικά με τη δυνατότητα να επιτευχθεί τάξη στην πολιτεία και εκτίθεται η ιδέα του αμιγούς κακού στην ανθρωπότητα, το οποίο εμποδίζει την αρμονία. Ωστόσο, παραδόξως, πιο συγκινητικό απ’ όλα είναι το ντουέτο ανάμεσα στον Φιέσκο και στον Μποκκανέγκρα, όταν η ιδέα της συμφιλίωσης φανερώνεται φευγαλέα ως πιθανότητα.

  • Σύνοψη

    ΠΡΙΝ ΑΠΟ ΤΗ ΔΡΑΣΗ: Στις αρχές του 14ου αιώνα η πόλη-κράτος της Γένοβας διοικείται από τους αντιπροσώπους δύο έντονα αντιμαχόμενων ομάδων, των πατρικίων και των πληβείων. Ο Φιέσκο ανήκει στους πατρικίους, ο Πάολο στους πληβείους. Ο Σιμόν Μποκκανέγκρα, διάσημος κουρσάρος που έχει ηγηθεί πολλών επιδρομών ενάντια σε εχθρούς της Γένοβας, έχει ερωτευτεί τη Μαρία, κόρη του Φιέσκο. Παρότι και αυτή τον αγαπά και έχει γεννήσει την κόρη του, ο πατέρας της απαγορεύει να παντρευτεί κάποιον κατώτερό της. Την έχει φυλακίσει στο ανάκτορό του, ενώ ο Μποκκανέγκρα έχει εμπιστευτεί το παιδί σε μια τροφό έξω από τα όρια της πόλης. Ο Πάολο σκοπεύει να εκμεταλλευτεί τον έρωτα του Μποκκανέγκρα για τη Μαρία προκειμένου να αποκτήσει ο ίδιος δύναμη, πείθοντας τον Σιμόν να θέσει υποψηφιότητα ως δόγης. Κανένας δεν θα αρνιόταν την εκλογή ενός ήρωα και πατριώτη, ενώ ούτε ο περήφανος Φιέσκο θα μπορούσε να του αρνηθεί την κόρη του. Ταυτόχρονα, ο Μποκκανέγκρα θα όφειλε την εξουσία του στον Πάολο.

    ΠΡΟΛΟΓΟΣ: Τη μοιραία νύχτα της εκλογής δόγη ο Πάολο και ο Πιέτρο, ένας ακόμη πληβείος σύμβουλος, συζητούν το σχέδιό τους να εκλέξουν τον Μποκκανέγκρα. Ο Πιέτρο συγκεντρώνει τον λαό, υποδαυλίζει το μίσος του για τους πατρικίους, περιγράφοντας τον απάνθρωπο τρόπο με τον οποίο ο Φιέσκο μεταχειρίζεται την κόρη του, και κερδίζει την υποστήριξή του υπέρ του Μποκκανέγκρα. Ο Σιμόν, που δεν γνωρίζει γιατί έχει προσκληθεί στη Γένοβα, δέχεται να γίνει υποψήφιος με σκοπό να κερδίσει την αγαπημένη του.
    Ωστόσο, η Μαρία, στερημένη από τον αγαπημένο και από το παιδί της, έχει μόλις πεθάνει. Ο Φιέσκο ορκίζεται να εκδικηθεί τον άνθρωπο που ατίμασε την οικογένειά του και του στέρησε το παιδί του. Ο Μποκκανέγκρα τον συναντά έξω από το ανάκτορό του και ζητά συγχώρεση και συμφιλίωση. Ο Φιέσκο τον διώχνει και εξηγεί ότι αρνείται να τον ακούσει ώσπου να του παραδώσει την εγγονή του. Όμως, ο Μποκκανέγκρα δεν μπορεί να το κάνει αυτό, επειδή την τελευταία φορά που το επισκέφτηκε ανακάλυψε ότι η τροφός είχε πεθάνει και το κοριτσάκι δεν ήταν εκεί. Οι δύο άντρες χωρίζουν εχθρικά. Τη στιγμή που ο Μποκκανέγκρα ανακαλύπτει το άψυχο σώμα της Μαρίας, ακούει φωνές χαράς. Εξελέγη δόγης, ωστόσο η γυναίκα την οποία ήλπιζε να κερδίσει χάρη στο αξίωμά του δεν ήταν πλέον στη ζωή.

    A΄ ΠΡΑΞΗ
    Σκηνή 1η Είκοσι πέντε χρόνια μετά, κοντά στο μέγαρο των Γκριμάλντι, στις ακτές έξω από τη Γένοβα. Η κόρη του Μποκκανέγκρα και της Μαρίας έχει ανατραφεί ως Αμέλια Γκριμάλντι, κληρονόμος μιας από τις πιο εύπορες οικογένειες της Γένοβας. Όταν πέθανε η τροφός της, την ανέλαβαν καλόγριες. Τη μέρα που την πήραν είχε πεθάνει ένα κοριτσάκι της δικής της ηλικίας, η Αμέλια, του οποίου είχαν την ευθύνη. Χωρίς να γνωρίζουν την πραγματική ταυτότητα της άγνωστης μικρής, η οικογένεια Γκριμάλντι αποφάσισε να την υιοθετήσει, παριστάνοντας ότι πρόκειται για την κόρη τους. Με τον τρόπο αυτό θα μειώνονταν οι πιθανότητες να περιέλθει η τεράστια περιουσία τους στα χέρια του Μποκκανέγκρα, που είχε ήδη εξορίσει τα αδέλφια της Αμέλιας και θα αξίωνε την κληρονομιά ως ποινή. Μόνος προστάτης της Αμέλιας και της περιουσίας της ήταν πλέον ο μυστηριώδης Αντρέα, που την ανέλαβε αφότου αυτή άφησε το μοναστήρι και ενόσω οι συγγενείς της ήταν εξόριστοι. Στην πραγματικότητα, ο Αντρέα είναι ο Φιέσκο, που μετά τον θάνατο της κόρης του Μαρίας άφησε τη Γένοβα και επί δύο χρόνια, έχοντας υιοθετήσει ψεύτικη ταυτότητα, συνωμοτεί με άλλους ευγενείς με στόχο την ανατροπή του δόγη.
    Την αυγή η Αμέλια περιμένει τον αγαπημένο της Γκαμπριέλε Αντόρνο, νεαρό αριστοκράτη του οποίου τον πατέρα έχει σκοτώσει ο Μποκκανέγκρα. Καθώς αργεί, εκείνη τον κατηγορεί ότι μαζί με τον Αντρέα, τον Λορέντσο και άλλους Γουέλφους συνωμοτεί εναντίον του Μποκκανέγκρα. Τον προειδοποιεί ότι η ίδια βρίσκεται υπό συνεχή παρακολούθηση από άντρες του δόγη και ότι είναι πιθανόν να υποχρεωθεί να παντρευτεί τον Πάολο, τον έμπιστό του. Καθώς αναγγέλλεται απροσδόκητα η επίσκεψη του δόγη, η Αμέλια παροτρύνει τον Γκαμπριέλε να ζητήσει άμεσα την άδεια του Αντρέα / Φιέσκο να τη νυμφευτεί. Εκείνος δίνει την ευχή του, αλλά εξηγεί στον Γκαμπριέλε ότι η Αμέλια δεν είναι αυτή που νομίζει, όπως επίσης ότι κανένας δεν γνωρίζει την πραγματική της ταυτότητα. Τα αισθήματα του Γκαμπριέλε δεν επηρεάζονται από τις αποκαλύψεις.
    Φτάνει ο δόγης, που εκπλήσσει την Αμέλια καθώς απονέμει χάρη στα αδέλφια της και δείχνει να ενδιαφέρεται για το καλό της. Εκείνη του εξομολογείται ότι δεν επιθυμεί να παντρευτεί τον Πάολο και ότι στην πραγματικότητα έχει υιοθετηθεί από τους Γκριμάλντι. Καθώς του αφηγείται όσα θυμάται από το παρελθόν της, εκείνος συνειδητοποιεί ότι πρόκειται για την κόρη του, που πίστευε ότι έχει χαθεί. Αγκαλιάζονται γεμάτοι χαρά. Φεύγοντας, ο δόγης ανακοινώνει στον Πάολο ότι δεν υπάρχει περίπτωση να τη νυμφευτεί. Εξαγριωμένος, ο Πάολο οργανώνει την απαγωγή της Αμέλιας το ίδιο βράδυ και τη μεταφορά της στην οικία του Λορέντσο, τον οποίο μπορεί να εκβιάσει καθώς γνωρίζει την ανάμειξή του σε σχέδια προδοσίας.
    Σκηνή 2η Αίθουσα του Συμβουλίου στο ανάκτορο του δόγη. Οι φατρίες πληβείων και πατρικίων στο Συμβούλιο είναι ανήσυχες. Ο δόγης απευθύνεται σε όλους, υπεραμυνόμενος μιας ενωμένης Ιταλίας και παροτρύνοντάς τους να ακούσουν το κάλεσμα του διορατικού, ιδεαλιστή Ιταλού ποιητή Πετράρχη και να παύσουν τις εχθροπραξίες με τη Βενετία. Καθώς ο Πάολο αρχίζει ειρωνικά να αντιτίθεται στην πολιτική αυτή, ακούγονται φωνές από ταραχές. Ο Μποκκανέγκρα διακρίνει τον Γκαμπριέλε και άλλους ευγενείς, που μάχονται με το πλήθος. Στέλνει αγγελιαφόρο να ζητήσει ειρήνη στο όνομά του και θαρραλέα ανοίγει τις πόρτες του ανακτόρου. Η έκκλησή του επιτυγχάνει και το πλήθος μπαίνει στο παλάτι κυνηγώντας τον Γκαμπριέλε. Αυτός ομολογεί ότι σκότωσε τον Λορέντσο επειδή απήγαγε την Αμέλια για λογαριασμό «κάποιου με εξουσία». Κατηγορεί τον δόγη ότι κρύβεται πίσω από την απαγωγή και του επιτίθεται. Εκείνη τη στιγμή εμφανίζεται η Αμέλια, που υπερασπίζεται τον δόγη. Περιγράφει πώς την απήγαγαν, πώς βρέθηκε στην οικία του Λορέντσο και πώς τον απείλησε, μιλώντας του για την οργή του δόγη αν δεν την απελευθέρωνε. Ωστόσο, διστάζει να αποκαλύψει το όνομα εκείνου που οργάνωσε την απαγωγή. Ξεσπά και πάλι ταραχή. Ο Μποκκανέγκρα για μια ακόμη φορά, με το κύρος που διαθέτει, ζητά ειρήνη. Αποφασίζει να κρατήσει τον Γκαμπριέλε φυλακισμένο για μία νύχτα και αναθέτει στον Πάολο, του οποίου γνωρίζει την ενοχή, να βρει τον υπαίτιο. Ξεστομίζει τρομερή κατάρα για τον ένοχο και υποχρεώνει όλους, συμπεριλαμβανομένου του τρομοκρατημένου Πάολο, να την επαναλάβουν.

    Β΄ ΠΡΑΞΗ
    Δωμάτιο στο ανάκτορο του δόγη. Ο Πάολο συνειδητοποιεί ότι είναι θέμα χρόνου ώσπου να αποκαλυφθεί η ενοχή του. Αποφασίζει να εκδικηθεί τον αγνώμονα δόγη, ρίχνοντας δηλητήριο στο νερό του. Ο Πάολο έχει αναγνωρίσει ότι ο Αντρέα δεν είναι άλλος από τον Φιέσκο και τον έχει συλλάβει επί προδοσία. Ζητά να οδηγηθεί μπροστά του μαζί με τον Γκαμπριέλε και του προσφέρει την ευκαιρία να δολοφονήσει τον Μποκκανέγκρα ενώ κοιμάται. Ο υπερήφανος Φιέσκο αρνείται. Τότε ο Πάολο λέει στον Γκαμπριέλε ότι η Αμέλια έχει οδηγηθεί στα ιδιαίτερα διαμερίσματα του δόγη, προκειμένου να ικανοποιήσει τις ορέξεις του. Επιπλέον, τον διαβεβαιώνει πως, αν δεν ακολουθήσει τις οδηγίες του, δεν θα φύγει από το ανάκτορο ζωντανός. Ο Γκαμπριέλε αμφιβάλλει έντονα για την πίστη της Αμέλιας. Εκείνη εκπλήσσεται που τον βλέπει εκεί, αλλά δεν μπορεί να τον διαβεβαιώσει για τα αισθήματά της χωρίς να του αποκαλύψει ότι ο Μποκκανέγκρα είναι πατέρας της, και αυτό διστάζει να το κάνει. Ο Γκαμπριέλε φοβάται τα χειρότερα και αποφασίζει να δολοφονήσει τον δόγη. Η Αμέλια λέει στον πατέρα της ότι είναι ερωτευμένη με τον Γκαμπριέλε, τον εχθρό του, και ότι είναι έτοιμη να πεθάνει γι’ αυτόν. Απρόθυμα, ο Μποκκανέγκρα δέχεται να τον συγχωρήσει, παρότι έχει συνωμοτήσει με τους Γουέλφους εναντίον του. Όταν φεύγει η Αμέλια, ο δόγης πίνει από το δηλητηριασμένο νερό. Ο Γκαμπριέλε, που έχει κρυφτεί στο δωμάτιο, διστάζει ανεξήγητα να φονεύσει τον δόγη. Η Αμέλια επιστρέφει και προλαβαίνει το κακό, αλλά ο διαπληκτισμός του ζευγαριού ξυπνά τον Μποκκανέγκρα. Το μυστήριο λύνεται όταν ο ίδιος εξηγεί ότι είναι πατέρας της Αμέλιας. Ο Γκαμπριέλε, έκπληκτος και σαστισμένος, προσφέρει στον δόγη πρώτα τη ζωή και στη συνέχεια την αφοσίωσή του. Ο δόγης του δίνει την ευκαιρία να την αποδείξει, ζητώντας του να καταστείλει την εξέγερση που έχει προκαλέσει η συνωμοσία των Γουέλφων. Αν το καταφέρει, θα νυμφευτεί την Αμέλια.

    Γ΄ ΠΡΑΞΗ
    Αίθουσα στο ανάκτορο του δόγη. Ο Γκαμπριέλε κατέπνιξε την επανάσταση των Γουέλφων και είναι ελεύθερος να παντρευτεί την Αμέλια. Ο Πάολο έχει καταδικαστεί σε θάνατο επειδή συμμάχησε με τους επαναστάτες εναντίον του δόγη. Μεγαλόψυχα, ο δόγης αμνηστεύει όσους υποστήριξαν τους Γουέλφους, κι έτσι ο Φιέσκο ελευθερώνεται. Ο Πάολο του λέει ότι οδεύει ευτυχής προς τον θάνατο, γνωρίζοντας ότι και του δηλητηριασμένου δόγη ο θάνατος δεν αργεί. Ο Φιέσκο συναντά τον παλιό εχθρό του. Όταν συνειδητοποιεί ποιον έχει μπροστά του, ο Μποκκανέγκρα, γεμάτος χαρά, του αναγγέλλει ότι μπορεί πια να του επιστρέψει την εγγονή του. Ο Φιέσκο κατατρώγεται από τύψεις. Ο Γκαμπριέλε και η Αμέλια επιστρέφουν από τη γαμήλια τελετή και βρίσκουν τον πατέρα και τον παππού της συμφιλιωμένους. Καθώς εκπνέει, ο Μποκκανέγκρα ονομάζει τον Γκαμπριέλε διάδοχό του στην προάσπιση της ειρήνης και της ενότητας.

Συναυλίες / Αίθουσα Σταύρος Νιάρχος

Το Χαμόγελο της Τζοκόντας / Ο Μεγάλος ερωτικός

Μάνος Χατζιδάκις
Σεπτέμβριος 2018
Πρόσθετες Πληροφορίες
  • Χώρος Παράστασης Αίθουσα Σταύρος Νιάρχος
  • Event Place (ΕΝ) Stavros Niarchos Hall
  • Δημιουργός Μάνος Χατζιδάκις
  • Ημερομηνία Παράστασης [κείμενο] Σεπτέμβριος 2018
  • Δημιουργική Ομάδα

    ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΗ ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ
    Γιώργος Χατζιδάκις

    ΜΟΥΣΙΚΗ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ
    Λουκάς Καρυτινός

    ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ ΦΩΤΙΣΜΩΝ
    Δημήτριος Κουτάς

  • Πρωταγωνιστές Παράστασης

    ΣΟΛΙΣΤ
    Αλκίνοος Ιωαννίδης & Δήμητρα Σελεμίδου (Ο Μεγάλος ερωτικός)

    Με την Ορχήστρα και τη Χορωδία της ΕΛΣ

     

    Τιμές εισιτηρίων: 15€, 20€, 25€, 30€, 35€, 40€, 45€, 60€
    Φοιτηικό, παιδικό: 12€
    Περιορισμένης ορατότητας: 10€

  • ΤΙμές - Ημε Παράστασης

    Κύκλος Μάνος Χατζιδάκις

    Αίθουσα Σταύρος Νιάρχος Εθνικής Λυρικής Σκηνής 
    Κέντρο Πολιτισμού Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος
    Ώρα έναρξης: 20.00 | clock

  • ΙΣΝ LOGO ΙΣΝ LOGO
  • Είδος Παράστασης (Μόνο για παλαιές παραστάσεις) Συναυλίες
  • Event Type (Only for archive EN) Concerts
Συναυλίες / Αίθουσα Σταύρος Νιάρχος

Συναυλία Ελληνικής Συμφωνικής Ορχήστρας Νέων

Δεκέμβριος 2018
Πρόσθετες Πληροφορίες
  • Χώρος Παράστασης Αίθουσα Σταύρος Νιάρχος
  • Event Place (ΕΝ) Stavros Niarchos Hall
  • Ημερομηνία Παράστασης [κείμενο] Δεκέμβριος 2018
  • Δημιουργική Ομάδα

    ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΟΡΧΗΣΤΡΑΣ
    Διονύσης Γραμμένος

    ΣΟΛΙΣΤ
    Αλεξία Μουζά

  • Πρωταγωνιστές Παράστασης

    *Είσοδος ελεύθερη με δελτία προτεραιότητας που θα διανέμονται δύο ώρες πριν από την έναρξη της συναυλίας από τα Ταμεία της ΕΛΣ

  • ΤΙμές - Ημε Παράστασης

    Αίθουσα Σταύρος Νιάρχος Εθνικής Λυρικής Σκηνής 
    Κέντρο Πολιτισμού Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος 

    Ώρα έναρξης: 20.00 | clock

  • ΙΣΝ LOGO ΙΣΝ LOGO
  • Είδος Παράστασης (Μόνο για παλαιές παραστάσεις) Όπερα
  • Event Type (Only for archive EN) Opera
Συναυλίες / Αίθουσα Σταύρος Νιάρχος

Γκαλά Ροσσίνι

Σεπτέβριος 2018
Πρόσθετες Πληροφορίες
  • Χώρος Παράστασης Αίθουσα Σταύρος Νιάρχος
  • Event Place (ΕΝ) Alternative Stage
  • Ημερομηνία Παράστασης [κείμενο] Σεπτέβριος 2018
  • Δημιουργική Ομάδα

    ΜΟΥΣΙΚΗ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ
    Σεμπαστιάνο Ρόλλι

    ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ ΦΩΤΙΣΜΩΝ
    Δημήτριος Κουτάς

  • Πρωταγωνιστές Παράστασης

    ΣΟΛΙΣΤ
    Βασιλική Καραγιάννη
    Τσέλια Κοστέα
    Μαίρη-Έλεν Νέζη
    Χουάν Σάντσο
    Διονύσης Σούρμπης
    Πάολο Μπορντόνια

    Με την Ορχήστρα της ΕΛΣ

     

    Τιμές εισιτηρίων: 20€, 30€, 40€
    Φοιτητικό, παιδικό: 12€
    Μειωμένης ορατότητας: 10€

  • ΤΙμές - Ημε Παράστασης

    16 Σεπτεμβρίου 2018
    Αίθουσα Σταύρος Νιάρχος Εθνικής Λυρικής Σκηνής
    Κέντρο Πολιτισμού Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος
    Ώρα έναρξης: 20.00 | clock

  • ΙΣΝ LOGO ΙΣΝ LOGO
  • Είδος Παράστασης (Μόνο για παλαιές παραστάσεις) Συναυλίες
  • Event Type (Only for archive EN) Opera
  • Σκηνοθετικό σημείωμα

    Ο Ροσσίνι με μια ματιά / Ο Αντόνιο Τζοακίνο Ροσσίνι γεννήθηκε στο Πέζαρο το 1792. Το 1806, ως μαθητής συνέθεσε το πρώτο του λυρικό έργο. Το 1812 η όπερά του Η Λυδία Λίθος δόθηκε στην Σκάλα του Μιλάνου ενώ το 1813 με τον σοβαρό Ταγκρέδο και την κωμική Ιταλίδα στο Αλγέρι καθιερώθηκε επίσης εκτός ιταλικών πόλεων. Το 1814 ανέλαβε την διεύθυνση και των δύο θεάτρων της Νάπολης, για τα οποία συνέθεσε μερικά από τα σημαντικότερα έργα του. Πολλά από αυτά γράφηκαν για το ταλέντο της τραγουδίστριας Ιζαμπέλλας Κολμπράν, την οποία νυμφεύτηκε το 1822. Ξεχωρίζουν ο Οθέλλος (1816), η Αρμίντα (1817), o Μωυσής στην Αίγυπτο (1818), η Ερμιόνη (1819), Η κυρά της λίμνης (1819), ο Μωάμεθ Β’ (1820) και η Τσελμίρα (1822). Ταυτόχρονα, συνέθετε για άλλες πόλεις της Ιταλίας αριστουργήματα όπως Ο Κουρέας της Σεβίλλης (Ρώμη 1816), Η Σταχτοπούτα (Ρώμη 1817), Η κλέφτρα κίσσα (Μιλάνο 1817) και Σεμίραμις (Βενετία, 1823).

    Το 1822 επισκέφθηκε τη Βιέννη, όπου συνάντησε τον Μπετόβεν. Ακολούθησε το Λονδίνο και τελικά το Παρίσι, όπου εγκαταστάθηκε το 1824. Το 1829 παρουσίασε το Γουλιέλμο Τέλλο, την τελευταία του όπερα. Κατά τα υπόλοιπα 39 χρόνια της ζωής του συνέθετε μονάχα τραγούδια και έργα εκκλησιαστικής μουσικής. Από το 1855 ήταν μόνιμα εγκατεστημένος στο Παρίσι, όπου πέθανε το 1868. Το 1887 η σορός του μεταφέρθηκε στην Φλωρεντία.

Όπερα / Αίθουσα Σταύρος Νιάρχος

Γενούφα

Λέος Γιάνατσεκ
Οκτώβριος - Νοέμβριος 2018
Πρόσθετες Πληροφορίες
  • Χώρος Παράστασης Αίθουσα Σταύρος Νιάρχος
  • Event Place (ΕΝ) Alternative Stage
  • Δημιουργός Λέος Γιάνατσεκ
  • Ημερομηνία Παράστασης [κείμενο] Οκτώβριος - Νοέμβριος 2018
  • Αγορά εισιτηρίου https://www.ticketservices.gr/el/events/?eventid=3807
  • Δημιουργική Ομάδα

    ΜΟΥΣΙΚΗ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ
    Λουκάς Καρυτινός

    ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ 
    Νίκολα Ράαμπ

    ΣΚΗΝΙΚΑ-ΚΟΣΤΟΥΜΙΑ
    Γιώργος Σουγλίδης

    ΦΩΤΙΣΜΟΙ
    Νταβίντ Ντεμπριναί

    ΚΙΝΗΣΙΟΛΟΓΙΑ
    Φώτης Νικολάου

    ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΧΟΡΩΔΙΑΣ
    Αγαθάγγελος Γεωργακάτος

  • Πρωταγωνιστές Παράστασης

    ΓΡΙΑ ΜΠΟΥΡΥΓΙΑ
    Ινές Ζήκου

    ΛΑΤΣΑ
    Φρανκ Βαν Άκεν

    ΣΤΕΒΑ
    Δημήτρης Πακσόγλου

    ΝΕΩΚΟΡΙΣΣΑ
    Ζαμπίνε Χογκρέφε (14, 21, 24/10)
    Τζούλια Σουγλάκου (19, 27/10, 2/11)

    ΓΕΝΟΥΦΑ
    Σάρα-Τζέιν Μπράντον (14, 21, 24/10)
    Μαρία Μητσοπούλου (19, 27/10, 2/11)

    ΕΠΙΣΤΑΤΗΣ
    Γιάννης Γιαννίσης

    ΔΗΜΑΡΧΟΣ
    Δημήτρης Κασιούμης

    ΣΥΖΥΓΟΣ Του ΔΗΜΑΡΧΟΥ
    Μαργαρίτα Συγγενιώτου

    ΚΑΡΟΛΚΑ
    Άρτεμις Μπόγρη

    ΑΓΡΟΤΙΣΣΑ ΚΟΛΟΥΣΙΝΑ
    Μπαρούνκα Πράιζινγκερ

    ΜΠΑΡΕΝΑ
    Βαρβάρα Μπιζά

    ΓΙΑΝΟ
    Μιράντα Μακρυνιώτη

    ΤΕΤΚΑ
    Αναστασία Κότσαλη

    Με την Ορχήστρα και τη Χορωδία της ΕΛΣ

     

    Τιμές εισιτηρίων: 15, 20, 30, 35, 42, 50, 55, 70 €
    Φοιτητικό, παιδικό: 15 €
    Περιορισμένης ορατότητας: 10 €

  • ΤΙμές - Ημε Παράστασης

    Αίθουσα Σταύρος Νιάρχος Εθνικής Λυρικής Σκηνής 
    Κέντρο Πολιτισμού Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος 

    Κύκλος Λέος Γιάνατσεκ
    Κύκλος 20ός αιώνας

    Πρώτη πανελλήνια παρουσίαση

    Ώρα έναρξης: 20.00 (Κυριακές: 18.30) | clock

  • ΙΣΝ LOGO ΙΣΝ LOGO
  • Χορηγός Παράστασης Χορηγός Παράστασης
  • Είδος Παράστασης (Μόνο για παλαιές παραστάσεις) Όπερα
  • Event Type (Only for archive EN) Opera
  • Σκηνοθετικό σημείωμα

    Σημείωμα σκηνοθέτριας Νίκολα Ράαμπ: Απόντες άνδρες και πατέρες, χαμένες κόρες


    Η Γενούφα θεμελίωσε τη φήμη του Γιάνατσεκ ως συνθέτη όπερας. Μετά τη Γενούφα μπόρεσε να διαγράψει την πορεία του στη σύνθεση όπερας όπως δεν είχε καταφέρει να κάνει ως τότε. Η φήμη άργησε να έρθει στη ζωή του. Ο Γιάνατσεκ ήταν 50 ετών όταν πραγματοποιήθηκε η πρεμιέρα της Γενούφας το 1904. Βασισμένη σε ένα θεατρικό της Γκαμπριέλας Πρεΐσσοβα, η πλοκή της όπερας χαρακτηρίζεται από έντονο κοινωνικό ρεαλισμό, μια ξεκάθαρη απεικόνιση της κοινωνίας και των εθίμων που διαμορφώνουν τα πρόσωπα του έργου και καθορίζουν τη συμπεριφορά τους.

    Τρεις γενιές γυναικών βρίσκονται επί σκηνής όταν ανοίγει η αυλαία: γιαγιά, μητριά και (θετή) κόρη. Μόνο ένας (θετός) γιος εμφανίζεται, ο οποίος περιφέρεται στο περιθώριο της δράσης (Λάτσα) και σίγουρα δεν υπάρχουν μεγαλύτεροι άντρες της ίδιας οικογένειας. Αργότερα συναντάμε έναν άλλον γιο, αλλά αυτός φαίνεται να είναι πάντα «απών», να διασκεδάζει μονίμως, να πίνει, να αποφεύγει τις ευθύνες του… Οι γυναίκες πρέπει να αναλάβουν τα ηνία, να αποφασίσουν την πορεία των πραγμάτων, τo τι πρέπει να γίνει γενικότερα. Και πράγματι αυτό κάνουν, κυρίως μέσω του χαρακτήρα της Νεωκόρισσας, της μεσαίας από τις τρεις, της μητρικής φιγούρας. Οι αποφάσεις της καθορίζουν τις ζωές όλων των υπολοίπων, ακόμα και κυριολεκτικά, τη ζωή και τον θάνατο όλων τους. Αρπάζοντας την ευκαιρία, θα φτάσει στο σημείο να γίνει ακόμα και δολοφόνος, επιβάλλοντας παλαιό (πατριαρχικό;) δίκαιο στον ίδιο της τον εαυτό και την οικογένειά της, έτσι ώστε να συμμορφωθούν με τους αυστηρούς κανόνες της κοινωνίας. Σαν οι πατέρες, τους οποίους δεν συναντάμε ποτέ, να ελέγχουν διαρκώς τις ζωές των γυναικών.

    Ένα σπίτι λειτουργεί ως το αρχικό κύτταρο του σκηνικού και της αφήγησης της ιστορίας. Επιβλέπει, προφυλάσσει, κρύβει και στο τέλος αποκαλύπτει γεγονότα, μυστικά, οικογένειες, γυναίκες, παιδιά, το παρελθόν και το παρόν. Με σχεδόν μεταφυσικό τρόπο ταξιδεύει μέσα από τις πράξεις μέχρι τελικά να διαλυθεί, όταν παύει πια να εξυπηρετεί κάτι.

    Ο Γιάνατσεκ συνέθεσε τη Β΄ και την Γ΄ Πράξη υπό το βάρος του θανάτου της 21χρονης κόρης του Όλγας, αλλά και της θλίψης του για τον χαμό του μικρού του γιου σε νηπιακή ηλικία λίγα χρόνια νωρίτερα, μιας θλίψης που δεν μετριάστηκε με τον χρόνο αλλά παρέμεινε το ίδιο νωπή και επώδυνη.

    "Θα τύλιγα τη Γενούφα μόνο με τη μαύρη κορδέλα της μακράς ασθένειας, του πόνου και των θρήνων της κόρης μου Όλγας και του μικρού μου γιου Βλαντίμιρ".

    Σε μια εποχή που η δική του οικογένεια είχε ήδη διαλυθεί και πάλι, και το σπίτι του ήταν και πάλι άδειο, έβαλε τις τελευταίες πινελιές στην όπερα. Οι παραδόσεις και το παρελθόν διαμορφώνουν αδιάλειπτα τις ζωές μας και τη συμπεριφορά μας. Πρόκειται για την πραγματικότητα μιας άκαμπτης κοινωνίας με όλες τις σκοτεινές της πλευρές αλλά και με ευτυχισμένες αναμνήσεις μιας εποχής που φαίνεται χαμένη, καθώς και με την αίσθηση ενός μεταφυσικού στοιχείου συνυφασμένου με τη φύση και το σύμπαν. Παρά τη σκληρή πραγματικότητα που απεικονίζεται, η «μαγική», πνευματική πλευρά του Γιάνατσεκ, όπως τη συναντάμε στα ορχηστρικά κομμάτια και στις μεταγενέστερες όπερές του, δεν φαίνεται να χάνεται ποτέ, ακόμα και αν είναι λιγότερο εμφανής απ’ ό,τι σε άλλα του έργα.

    Το διαρκώς παρόν δάσος που περιβάλλει το σπίτι και τόσο αναλυτικά περιγράφεται στις αρχικές σκηνικές οδηγίες, λειτουργεί ως υπόμνηση της πνευματικής διάστασης της ανθρώπινης ύπαρξης. Στο τέλος, η Γενούφα είναι έτοιμη να χαθεί μέσα του, όπως ακριβώς χάθηκε η κόρη του Γιάνατσεκ, η Όλγα. Θα αφήσει πίσω της η Γενούφα τον Λάτσα ή θα τον πάρει μαζί της σε έναν νέο, διαφορετικό κόσμο;

     

  • Σύνοψη

    19ος αιώνας, σ’ ένα χωριό στη Μοραβία. Η γριά Μπούρυγια, ιδιοκτήτρια του μύλου, είχε δυο γιους. Καθένας τους είχε παντρευτεί από δύο φορές. Οι γιοι έχουν πεθάνει και ζει μονάχα η μία από τις νύφες, η Πέτρονα Μπουρυγιόβκα, δεύτερη σύζυγος του νεότερου γιου, μητριά της Γενούφας και νεωκόρισσα του χωριού. Σύμφωνα με την παράδοση, μονάχα ο Στέβα, πρωτότοκος γιος του πρώτου γιου από τον πρώτο του γάμο, θα κληρονομήσει τον μύλο. Τα ετεροθαλή αδέλφια του, ο Λάτσα και η Γενούφα, πρέπει να αναζητήσουν αλλού την τύχη τους.

    A΄ Πράξη Η γριά Μπούρυγια, ο Λάτσα και η Γενούφα περιμένουν τον Στέβα να επιστρέψει. Η Γενούφα είναι ερωτευμένη μαζί του και επίσης είναι κρυφά έγκυος στο παιδί του. Ανησυχεί μήπως ο Στέβα έχει στρατολογηθεί. Ο Λάτσα είναι ερωτευμένος με τη Γενούφα και παράλληλα εκφράζει πικρία για την ευνοϊκή θέση στην οποία βρίσκεται ο αδελφός του. Παίζει με ένα μαχαίρι, που δεν του φαίνεται αρκετά κοφτερό και το δίνει στον επιστάτη να το ακονίσει. Ο Στέβα επιστρέφει μαζί με μια ομάδα νεοσύλλεκτων. Ο ίδιος δεν έχει στρατολογηθεί. Είναι χαρούμενος και μεθυσμένος. Κομπάζει για την επιτυχία του στις γυναίκες και σύρει τη Γενούφα να χορέψει μαζί του.
    Φτάνει η Νεωκόρισσα. Ταραγμένη από το θέαμα απαγορεύει στον Στέβα να παντρευτεί τη Γενούφα, πριν καταφέρει να μείνει έναν χρόνο ξεμέθυστος. Η Γενούφα μένει μόνη με τον Στέβα, ο οποίος απαντά αδιάφορα στις παρακλήσεις της και φεύγει. Έρχεται ο Λάτσα, ο οποίος προκαλεί τη Γενούφα, μιλώντας άσχημα για τον Στέβα. Της λέει πως ο αδερφός του δεν θα γύριζε να την κοιτάξει αν εκείνη δεν είχε αυτά τα ροδαλά μάγουλα και, για να την εκδικηθεί που δεν του δίνει σημασία, της χαράζει το πρόσωπο με τον σουγιά.

    Β΄ Πράξη Έχουν περάσει μήνες. Το μωρό του Στέβα έχει γεννηθεί, αλλά εκείνος δεν έχει έρθει ακόμα να το δει. Όσο η Γενούφα κοιμάται, η Νεωκόρισσα καλεί τον Στέβα και του ζητά να αναλάβει τις ευθύνες του. Εκείνος δέχεται να στέλνει στα κρυφά χρήματα για το παιδί, αλλά δεν προτίθεται να το αναγνωρίσει. Ο έρωτάς του για τη Γενούφα τελείωσε όταν ο Λάτσα τής χάραξε το πρόσωπο. Εξάλλου έχει ήδη αρραβωνιαστεί την Καρόλκα, κόρη του δημάρχου. Φτάνει ο Λάτσα, ο οποίος, όταν μαθαίνει την αλήθεια, δεν δείχνει διόλου πρόθυμος να αναλάβει το παιδί του αδελφού του. Από φόβο μήπως τελικά η Γενούφα δεν βρει κανέναν να την παντρευτεί, η Νεωκόρισσα του λέει ψέματα ότι το μωρό πέθανε κι εκείνος αποφασίζει να το ξανασκεφτεί. Η Νεωκόρισσα μένει μόνη. Τώρα πρέπει να μετατρέψει το ψέμα που είπε σε αλήθεια. Τυλίγει το μωρό και φεύγει. Όταν η Γενούφα ξυπνά, η Νεωκόρισσα της λέει ότι το μωρό πέθανε όσο εκείνη κοιμόταν. Επιστρέφει ο Λάτσα αποφασισμένος και παρηγορεί τη Γενούφα ότι θα ζήσουν την υπόλοιπη ζωή τους μαζί αγαπημένοι. Βλέποντάς τους η Νεωκόρισσα προσπαθεί να πείσει τον εαυτό της ότι έπραξε σωστά.

    Γ΄ Πράξη Είναι άνοιξη, ημέρα του γάμου του Λάτσα με τη Γενούφα. Όλα μοιάζουν να έχουν βρει πάλι τον ρυθμό τους, εκτός από τη Νεωκόρισσα, η οποία δείχνει καταρρακωμένη. Φτάνουν οι καλεσμένοι, ο Στέβα με την Καρόλκα, ο δήμαρχος με τη γυναίκα του και άλλοι, όταν ξαφνικά από τον μύλο ακούγεται μια σπαραχτική κραυγή: στο ποτάμι ο πάγος που έλιωσε έφερε στην επιφάνεια το σωματάκι ενός νεκρού μωρού. Η Γενούφα αμέσως λέει πως το παιδί είναι δικό της. Όλοι τη θεωρούν ένοχη. Παρεμβαίνει όμως η Νεωκόρισσα, η οποία αποκαλύπτει την αλήθεια. Ακούγοντάς την η Γενούφα τη συγχωρεί, όμως το πλήθος την οδηγεί στη φυλακή. Μένουν μόνοι ο Λάτσα και η Γενούφα. Εκείνη του ζητά να την αφήσει, κατανοώντας πως δεν μπορεί πια να την παντρευτεί. Εκείνος όμως της λέει ότι δεν επιθυμεί να φύγει και ότι θέλει να περάσει την υπόλοιπη ζωή του μαζί της.

Συναυλίες / Αίθουσα Σταύρος Νιάρχος

Χρόνια πολλά, κύριε Χατζιδάκι

23 Οκτωβρίου 2018
Πρόσθετες Πληροφορίες
  • Χώρος Παράστασης Αίθουσα Σταύρος Νιάρχος
  • Event Place (ΕΝ) Alternative Stage
  • Ημερομηνία Παράστασης [κείμενο] 23 Οκτωβρίου 2018
  • Δημιουργική Ομάδα

    ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΗ ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ
    Γιώργος Χατζιδάκις

  • ΤΙμές - Ημε Παράστασης

    Αίθουσα Σταύρος Νιάρχος, Εναλλακτική Σκηνή Εθνικής Λυρικής Σκηνής 
    Αγορά Κέντρου Πολιτισμού Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος 
    23 Οκτωβρίου 2018

    Κύκλος Μάνος Χατζιδάκις

    Συμπαραγωγή με το Κέντρο Πολιτισμού Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος

  • Είδος Παράστασης (Μόνο για παλαιές παραστάσεις) Όπερα
  • Event Type (Only for archive EN) Opera