Γεννήθηκε στην Αθήνα και σπούδασε αρχιτεκτονική στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο. Με κρατική υποτροφία έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στη Βαρκελώνη (αρχιτεκτονική τοπίου). Εργάστηκε επί σειρά ετών στο αρχιτεκτονικό γραφείο του Γιώργου Γαβαλά, δίπλα στον οποίο έμαθε και αγάπησε τη σκηνογραφία, έχοντας παράλληλα την ευκαιρία να συμμετάσχει σε μεγάλες παραγωγές στο θέατρο και την τηλεόραση. Τα τελευταία δεκαπέντε χρόνια εργάζεται ανεξάρτητα, σε θέατρο, τηλεόραση, εσωτερική αρχιτεκτονική. Έχει συνεργαστεί με πολλούς σκηνοθέτες όπως οι Ζούλιας, Ρήγος, Μαρσέλου, Ρέππας – Παπαθανασίου, Χατζηπαναγιώτης, Κακλέας, Μπέζος, Κυριακίδης, Σπυράτου και Καραγιαννοπούλου. Επιλέχθηκε βοηθός του Ρόμπερτ Ουίλσον το 2012 όταν ο ίδιος σκηνοθέτησε την Οδύσσεια στο Εθνικό Θέατρο. Έχει κερδίσει βραβεία σκηνογραφίας για τα έργα Η μελωδία της ευτυχίας (Παλλάς), Ματίλντα (Θέατρο Ακροπόλ) και Έγκλημα στο Όριεντ Εξπρές (Θέατρο Δανδουλάκη). Έχει σκηνογραφήσει επανειλημμένα στην ΕΛΣ και δύο φορές στο Αρχαίο Θέατρο Επιδαύρου: Ιππείς (Αριστοφάνης, σκηνοθ. Κ. Ρήγος) και Ιφιγένεια η εν Ταύροις (Ευριπίδης, σκηνοθ. Γ. Νανούρης).

Η Ελένη, η Ωραία Ελένη, αυτό το πρόσωπο που έχουμε συναντήσει πολλές φορές στα σχολικά βιβλία, με μια ιστορία που αλλάζει, διαμορφώνει και διαμορφώνεται διαφορετικά μέσα στα χρόνια, είναι το κεντρικό πρόσωπο της όπεράς μας. Αυτή τη φορά τη συναντούμε μέσα από την όπερα Η Ωραία Ελένη του Όφενμπαχ του Κορνήλιου Σελαμσή σε ποιητικό κείμενο Αλεξάνδρας Κ*, σε μια νέα, φρέσκια και σύγχρονη εκδοχή που παρουσιάζει τον γνωστό μύθο πολύχρωμα, μελωδικά και –κυρίως– αστεία.

Το νέο έργο είναι βασισμένο στην πολυαγαπημένη οπερέτα του πατέρα της γαλλικής οπερέτας Ζακ Όφενμπαχ Η Ωραία Ελένη, αποτελώντας ωστόσο μια καινούρια όπερα. Όπως επισημαίνει ο συνθέτης, πρόκειται για «ένα κράμα δύο μουσικών εγχειρημάτων: αφενός της παλιάς και αγαπητής κωμικής οπερέτας του Όφενμπαχ και αφετέρου μιας καινούριας όπερας – ή ίσως ενός έργου μουσικού θεάτρου που έχει εγκλωβίσει μέσα του θραύσματα από το παρελθόν». Το λιμπρέτο –βασισμένο στα πρωτότυπα κείμενα των Ανρί Μεγιάκ και Λυντοβίκ Αλεβύ– υπογράφει η Αλεξάνδρα Κ*, ενώ τη σκηνοθεσία ο διακεκριμένος σκηνοθέτης Γιάννης Καλαβριανός. Το σκηνικό, τα κοστούμια και το βίντεο-animation επιμελείται ο Πέτρος Τουλούδης, την κινησιολογία η Μαριάννα Καβαλλιεράτου και τους φωτισμούς ο Νίκος Βλασόπουλος. Τη μουσική διεύθυνση μοιράζονται ο Στάθης Σούλης και η Κυριακή Κουντούρη, ενώ στη διανομή και το μουσικό σύνολο συναντούμε πληθώρα ταλαντούχων Ελλήνων μονωδών και μουσικών.

Η υπόθεση βασίζεται στον ελληνικό μύθο, διαδραματίζεται στη Σπάρτη και στο Ναύπλιο και συστήνει τον μύθο της Ωραίας Ελένης μέσα από μια σύγχρονη και ξεκαρδιστική ματιά που πραγματεύεται ζητήματα έμφυλων στερεοτύπων, ρόλων και ταυτοτήτων. Αυτό σημειώνει και ο σκηνοθέτης: «Προσπαθήσαμε να αντιληφθούμε τους προβληματισμούς των εφήβων της εποχής με τη μεγαλύτερη δυνατή ειλικρίνεια».

Σύνοψη του έργου

28 Ιουλίου 1194 π.Χ. Πάρτι στη Σπάρτη. Πίσω μας βρίσκεται ο ναός του Διός και μπροστά μας, κυρίες και κύριοι… Ο Τρωικός Πόλεμος. Μη θορυβείσθε, δεν πρόκειται να χάσουμε τα μπάνια μας. Ο Τρωικός Πόλεμος δεν έχει αρχίσει ακόμη γιατί η Ελένη… δεν έχει ακόμη κλαπεί. Ουπς! Σπόιλερ!

Α' ΠΡΑΞΗ

Η ιστορία ξεκινάει στην αγορά της Σπάρτης, όπου όλοι οι ήρωες είναι συγκεντρωμένοι και συνομιλούν. Ο Πάρης ντυμένος βοσκός συναντάει τον μάντη Κάλχα. Του δίνει έναν φάκελο από τη θεά Αφροδίτη και τότε ο Κάλχας συνειδητοποιεί ποιος πραγματικά είναι ο βοσκός. Ο Πάρης αφηγείται την ιστορία για το μήλο της Έριδος, εξηγώντας τον λόγο που βρίσκεται στη Σπάρτη. Η Ελένη κρυφοκοιτάζει τον Πάρη και σύντομα γίνεται η γνωριμία τους. Η δράση μεταφέρεται στους Αγώνες Πνεύματος της Σπάρτης, όπου λαμβάνουν μέρος ο Αχιλλέας, ο Αίας και η Βακχίς. Οι αγώνες ξεκινούν, όμως οι διαγωνιζόμενοι δεν βρίσκουν τη σωστή απάντηση στην πρώτη δοκιμασία. Η Ελένη θέλοντας να βοηθήσει τον Πάρη, του στέλνει την απάντηση της πρώτης δοκιμασίας μέσω ενός κοριτσιού, ο Πάρης δίνει τη σωστή απάντηση και το πλήθος επευφημεί τον νικητή. Οι δοκιμασίες συνεχίζονται και ο Πάρης είναι ο μεγάλος νικητής των αγώνων. Μετά τη λήξη των αγώνων, ο Κάλχας μεταφέρει στον Μενέλαο την εντολή του Δία να μεταβεί αμέσως στην Κρήτη.

Β' ΠΡΑΞΗ

Ένα μήνα μετά και ενώ ο Μενέλαος βρίσκεται στην Κρήτη, η Ελένη περνάει τον χρόνο της στο δωμάτιο πλέκοντας. Ο Πάρης στέκεται τα βράδια έξω από την πόρτα της. Ένα βράδυ αποφασίζει να χτυπήσει την πόρτα της, η Ελένη αρνείται να του ανοίξει, μένοντας να συνομιλούν πίσω από την κλειστή πόρτα. Ο Πάρης θυμωμένος ετοιμάζεται να φύγει, τότε η Ελένη παίρνει την απόφαση και ανοίγει. Η Ελένη, ανάμεσα στο όνειρο και την πραγματικότητα, συνομιλεί και έρχεται πιο κοντά με τον Πάρη, όλα αυτά όμως σταματούν με την αιφνίδια άφιξη του Μενέλαου στη Σπάρτη. Ο Μενέλαος κατηγορεί την Ελένη για απιστία, η κατάσταση μεταξύ των ηρώων περιπλέκεται και η Ελένη ζητάει από τον Πάρη να φύγει από τη Σπάρτη.

Γ' ΠΡΑΞΗ

Μία εβδομάδα αργότερα όλοι οι ήρωες βρίσκονται στο Ναύπλιο. Στο θερινό θέρετρο της Σπάρτης οι ήρωες κάνουν μπάνιο, χορεύουν και πίνουν. Καθώς οι ήρωες βιώνουν ένα ατέλειωτο πάρτι, η θεά Αφροδίτη, εξοργισμένη με τους Σπαρτιάτες που στάθηκαν εμπόδιο στον έρωτα του Πάρη και της Ελένης, τους εκδικείται κάνοντας τις γυναίκες της Σπάρτης να περιφέρονται απαλλαγμένες από λογική, γιορτάζοντας ελεύθερες τον έρωτα και ξεχνώντας κάθε κοινωνική σύμβαση. Η Ελένη και ο Μενέλαος συνεχίζουν να τσακώνονται για την απιστία της, ενώ ο Αγαμέμνονας και ο Κάλχας προσπαθούν να πείσουν τον Μενέλαο να την αφήσει να φύγει. Ένα πλοίο καταφθάνει στο Ναύπλιο. Το πλοίο μπαίνει στο λιμάνι και εμφανίζεται ο Πάρης ντυμένος Μέγας Μάντης της Αφροδίτης. Όλοι τον υποδέχονται με χαρά και σεβασμό. Ο Πάρης, ως Μάντης, ζητάει να μεταφέρει την Ελένη στα Κύθηρα παρουσιάζοντάς το ως αίτημα της θεάς Αφροδίτης. Ενώ η Ελένη αναγνωρίζει τον Πάρη, ο Μενέλαος και οι υπόλοιποι ήρωες αποδέχονται το αίτημα της θεάς και παραδίδουν την Ελένη στον Μέγα Μάντη.

Η ιστορία ολοκληρώνεται με την Ελένη να φεύγει μαζί με τον Πάρη, προειδοποιώντας τον Μενέλαο και τον Αγαμέμνονα πως η φυγή της στην Τροία δεν μπορεί να αποτελέσει αιτία για να ξεκινήσει ο πόλεμος, καθώς δεν την άρπαξε ο Πάρης με τη βία αλλά ήταν δική της επιθυμία να τον ακολουθήσει.

— Αλεξάνδρα Κ*

Η Ωραία Ελένη του Όφενμπαχ

Όπερα για εφήβους

Μουσική Κορνήλιος Σελαμσής

Ποιητικό κείμενο Αλεξάνδρα Κ*

Συντελεστές

Μουσική διεύθυνση Κορνήλιος Σελαμσής / Στάθης Σούλης / Κυριακή Κουντούρη 

Σκηνοθεσία Γιάννης Καλαβριανός

Σκηνικά, κοστούμια, βίντεο-animation Πέτρος Τουλούδης

Χορογραφία, κινησιολογία Μαριάννα Καβαλλιεράτου

Φωτισμοί Νίκος Βλασόπουλος

Βοηθός σκηνοθέτη Γιώργος Παπαδάκης

Βοηθός σκηνογράφου-ενδυματολόγου Γιούλη Στυλιανίδου

Μουσική προετοιμασία μονωδών Χρήστος Σακελλαρίδης, Σπύρος Σουλαδάκης

Επιμέλεια μουσικού υλικού Ανδρέας Βαλαχής

Διανομή

 Έλένη Μαρία Τσιρώνη / Σμαράγδα Βαγγελή

Βακχίς Μαριαλένα Πολίτη / Μαριέττα Σαρρή

Πάρης Κατερίνα Αλεξίου / Κατερίνα Φουντουκίδου

Αχιλλέας Κατερίνα Μποτώνη / Άγγελος Κυδωνιεύς

Αίας Αντώνης Αντωνιάδης / Αντώνης Κορδοπάτης

Μενέλαος Νίκος Ζιάζιαρης / Δημοσθένης Βλάχος

Αγαμέμνων Χρήστος Ραμμόπουλος / Ζαννής Καντεράκης

Κάλχας Νικόλας Καραγκιαούρης / Νίκος Μασουράκης

Μουσικό σύνολο

Φλάουτο Κωνσταντίνος Μάργαρης / Βασιλίνα Υφαντή / Τόνια Τόμπρου

Κλαρινέτο Ηλίας Σκορδίλης / Ηλίας Παπαδόπουλος / Οδυσσέας Σιωζόπουλος

Σαξόφωνο Γκουίντο ντε Φλάβιις / Θάνος Τσακιλτζίδης

Τρομπόνι Ιωάννης Κόκκορης / Στέλιος Μίχας-Εγγλέζος / Νεοκλής Αραβαντινός

Κρουστά Παναγιώτης Κολιαβασίλης / Χρυσόστομος Σακελλαρόπουλος / Άρτεμις Νταλιαπέ

Πιάνο Τζένη Σουλκούκη / Εύα Τσάγκλα-Μανωλαράκη

Βιολί Ζήσιμος Σουλκούκης / Κλεόδωρος Αγόρας

Βιόλα Ελένη Φουρλάνου / Βασίλης Παπαπαναγιώτου

Βιολοντσέλο Μαρία Σκανδάλη / Έλλη Κετεντζιάν

Κοντραμπάσο Κωνσταντίνος Σηφάκης /Δημήτρης Τσεκούρας / Ilya Algaer / Αλέξανδρος Κοκκινόπουλος

Με τη συμμετοχή ομάδας μαθητών από την εκάστοτε σχολική μονάδα

Τενόρος, απόφοιτος του Βασιλικού Ωδείου της Σκοτίας (μεταπτυχιακό μονωδίας ΜMus) και του Πανεπιστημίου Κηλ της Αγγλίας (πτυχίο Μουσικής και Μουσικής Τεχνολογίας ΒΑ), σπούδασε μονωδία στο Πατραϊκό Ωδείο και υπήρξε μέλος του Εργαστηρίου Μουσικού Θεάτρου ΔΗΠΕΘΕ Πάτρας υπό τη διεύθυνση του Θοδωρή Αμπαζή. Έχει συμπράξει με μουσικά σύνολα όπως Les Talens Lyriques, Καμεράτα, Ergon, Metallon (ΚΟΑ), Εθνική Συμφωνική Ορχήστρα της ΕΡΤ, Ορχήστρα Νυκτών Εγχόρδων Πατρών, Μουσικά Σύνολα ΕΡΤ και Δήμου Αθηναίων. Έχει ερμηνεύσει ρόλους όπως Αρβάκης (Ιδομενέας), Πεντρίγιο (Η απαγωγή από το σεράι), Ζακίνο (Φιντέλιο), Τέστο (Η μάχη του Τανκρέντι και της Κλορίντας), Αμφίνομος (Η επιστροφή του Οδυσσέα στην πατρίδα), Δρ Μπλιντ (Η νυχτερίδα), Φρέντυ Έυν-σφορντ-Χιλ (Ωραία μου κυρία), Αντώνης ο δάσκαλος (Τα μαγικά μαξιλάρια), Αδριανός (Θέλω να δω τον Πάπα!), Μπεμπές (Πόλεμος εν πολέμω), Στάρμπακ (Μόμπυ Ντικ), Άντονυ Καντολίνο (Master Class) κ.ά. Είναι μέλος του φωνητικού συνόλου MEIZON Ensemble.

Άγγλος σχεδιαστής φωτισμών, σπούδασε σκηνογραφία στη Σχολή Σέντραλ του Λονδίνου. Στις πρόσφατες δουλειές του περιλαμβάνονται τα έργα Χορός του θανάτου (Orange Tree Theatre), Indian Ink και Το σπίτι των παιχνιδιών (Θέατρο Χάμπστεντ), Κορυβαντικά παιχνίδια (Βαστίλλη, Παρίσι), Grace Pervades, Όπως σας αρέσει (Βασιλικό Θέατρο, Μπαθ), Ρομπέρτο Ντεβεραί (Μπέργκαμο), Πήτερ Γκράιμς (Ρώμη), Ο βαρκάρης (Θέατρo Γκήλγκουντ, Λονδίνο, και Θέατρο Μπερνάρντ Τζέικομπς, Νέα Υόρκη), 42nd Street (Βασιλικό Θέατρο Ντρούρυ Λέιν), Tο όνομά μου είναι Λούσυ Μπάρτον (Θεατρική Ομάδα Μανχάτταν, Νέα Υόρκη), To δαχτυλίδι του Νίμπελουνγκ (Όπερα Νορθ), Κινγκ Κονγκ (Μπρόντγουεϊ, Νέα Υόρκη). Έχει σκηνοθετήσει και σχεδιάσει συναυλιακές παρουσιάσεις έργων όπερας (Το δαχτυλίδι του Νίμπελουνγκ, Οθέλλος, Φιντέλιο, Ο ιπτάμενος Ολλανδός). Έχει τιμηθεί με δύο βραβεία Ολίβιε (Εξαιρετικού επιτεύγματος στον χορό και Καλύτερου σχεδιασμού φωτισμών για το έργο Βάκχες του Ευριπίδη, Βασιλικό Εθνικό Θέατρο Λονδίνου), με το Βραβείο Όπερας της South Bank Sky Arts για Το δαχτυλίδι του Νίμπελουνγκ, καθώς και με τα βραβεία Χέλπμαν και Green Room. Υπήρξε δύο φορές υποψήφιος για το βραβείο Τόνυ για τα έργα Ο βαρκάρης και Κινγκ Κονγκ.

Χορογράφος και κινησιολόγος με μεγάλη σταδιοδρομία σε όπερα, θέατρο, τηλεόραση και κινηματογράφο. To 2023 χορογράφησε την παγκόσμια πρεμιέρα της Συμφωνίας των θλιβερών τραγουδιών του Γκορέτσκι και το 2024 την όπερα Το στρίψιμο της βίδας (Εθνική Όπερα Αγγλίας). Έχει χορογραφήσει επίσης έργα όπως Φάουστ (Θέατρο Μαριίνσκι), Πάρσιφαλ (Βασιλική Όπερα Λονδίνου), Οι γάμοι του Φίγκαρο (Γκαίτενμποργκ), Φάλσταφ (ΕΛΣ), Λύκοι μέσα στους τοίχους (Εθνική Όπερα Σκοτίας), Peepshow (Frantic Assembly). Σχεδίασε τις κινήσεις για τους «συνθετικούς ανθρώπους» στη δημοφιλή τηλεοπτική σειρά Humans (Channel 4), τα «ζόμπι» στην ταινία Το κορίτσι με όλα τα δώρα και επιμελήθηκε την κινησιολογία στη σειρά Alien: Earth (FX Productions). Έγραψε και χορογράφησε την ταινία The Linesman (BBC / NPS), ενώ δούλεψε με την Τζίλλιαν Άντερσον πάνω στο βραβευμένο πορτρέτο της Μάργκαρετ Θάτσερ για τη σειρά Το στέμμα (Netflix). Με εκπαίδευση στη Σχολή Σύγχρονου Χορού Λονδίνου, έχει εμφανιστεί με ομάδες όπως The Featherstonehaughs, DV8 Physical Theatre, Χοροθέατρο Τορόντο. Δίνει διαλέξεις στη Βασιλική Ακαδημία Δραματικής Τέχνης Λονδίνου και έχει πραγματοποιήσει εργαστήρια σε πολλούς ακαδημαϊκούς φορείς, ακόμα και σε φυλακές.

Άγγλος σκηνοθέτης, σπούδασε υποκριτική στο Πανεπιστήμιο του Έξετερ. Ιδιαίτερα γνωστός για το έργο του στον χώρο της όπερας, έχει σκηνοθετήσει σε Λυρική Όπερα Σικάγου, Βασιλική Όπερα Σουηδίας (Στοκχόλμη), Όπερα Τόκυο, Νορβηγίας, Ρώμης, Λαϊκή Όπερα Βιέννης, Θέατρο Ηλυσίων Πεδίων, Φεστιβάλ Ζάλτσμπουργκ και Μπρέγκεντς, Φεστιβάλ Όπερας Ντονιτσέττι (Μπέργκαμο), καθώς επίσης σε Μπορντώ, Λισαβόνα, Μάλμαι, Ανζέρ-Νάντη, Αννόβερο. Θιασώτης της σύγχρονης μουσικής, έχει σκηνοθετήσει παγκόσμιες πρεμιέρες έργων σε Βασιλική Όπερα Λονδίνου (Κόβεντ Γκάρντεν), Φεστιβάλ Ώλντεμπρο, Εθνική Περιοδεύουσα Όπερα Ολλανδίας, Γκλάιντμπορν. Υπήρξε καλλιτεχνικός διευθυντής στην Όπερα του Γκαίτεμποργκ (2013-2018), όπου ανέβασε τις παραγωγές Οι γάμοι του Φίγκαρο, Άμλετ του Τομά και Ηλέκτρα, καθώς και Το δαχτυλίδι του Νίμπελουνγκ. Επίσης σκηνοθετεί σε μη συμβατικούς χώρους (π.χ. φυλακές) και πραγματοποιεί εκπαιδευτικά εργαστήρια παγκοσμίως. Από το 2019 είναι καλλιτεχνικός διευθυντής του Φεστιβάλ Όπερας Γκλάιντμπορν. Για την Εθνική Λυρική Σκηνή έχει σκηνοθετήσει τα έργα Οι δαιμονισμένοι του Χάρη Βρόντου, Ορφέας και Ευρυδίκη του Γκλουκ, καθώς και τις όπερες Κάρμεν και Φάλσταφ.