Ludwig van Beethoven: Σονάτες για βιολί και φορτεπιάνο

Ιδρυτικός Δωρητής Εναλλακτικής Σκηνής  

Μεγάλος Χορηγός Εθνικής Λυρικής Σκηνής

Οι Ημέρες Παλαιάς Μουσικής έρχονται στην Εναλλακτική Σκηνή της Εθνικής Λυρικής Σκηνής στο ΚΠΙΣΝ, με εννέα ξεχωριστές συναυλίες που προσκαλούν το κοινό σε ένα πολυδιάστατο μουσικό ταξίδι από τον Μπετόβεν και την εποχή των μεγάλων ανατροπών έως τις σύγχρονες αναγνώσεις του ιστορικού ρεπερτορίου. Από τις 19 έως και τις 29 Νοεμβρίου 2026, με τη συμμετοχή κορυφαίων Ελλήνων και Ευρωπαίων μουσικών, το πρόγραμμα του φεστιβάλ αναπτύσσεται σε δύο θεματικούς άξονες: «Η εποχή των επαναστάσεων», σε καλλιτεχνική επιμέλεια του πολύπλευρου και δραστήριου καλλιτέχνη Δήμου Γκουνταρούλη, και «Ενεργά παρελθόντα», σε καλλιτεχνική επιμέλεια του Μάρκελλου Χρυσικόπουλου. Οι Ημέρες Παλαιάς Μουσικής ξεκινούν από την πεποίθηση ότι το παρελθόν αποτελεί ένα ενεργό πεδίο ακρόασης και επανερμηνείας, που εξακολουθεί να μας αφορά, να μας προκαλεί και να παράγει νέα νοήματα.

Ο Α΄ Κύκλος, «Η εποχή των επαναστάσεων» (19, 20, 21, 22 Νοεμβρίου), είναι αφιερωμένος στον Λούντβιχ βαν Μπετόβεν και τον δημιουργικό του περίγυρο, παρουσιάζοντας τέσσερις συναυλίες με έργα από τα τέλη του 18ου και τις πρώτες δεκαετίες του 19ου αιώνα και από τον κλασικισμό στον πρώιμο ρομαντισμό, με αριστουργηματικά έργα μουσικής δωματίου των Γιόζεφ Χάυντν, Βόλφγκανγκ Αμαντέους Μότσαρτ, Λούντβιχ βαν Μπετόβεν και Φραντς Σούμπερτ σε όργανα εποχής.

Δύο εξαιρετικοί και διεθνούς φήμης μουσικοί, με καθοριστική παρουσία και ενεργή συμμετοχή στον χώρο της παλαιάς μουσικής και της ιστορικά τεκμηριωμένης ερμηνείας, ο Σούνσκε Σάτο στο βιολί και η Σουάν Τσάι στο φορτεπιάνο, παρουσιάζουν ένα απαιτητικό και γεμάτο αντιθέσεις πρόγραμμα αφιερωμένο στις Σονάτες για βιολί και φορτεπιάνο του Μπετόβεν.

Η φωτεινή Σονάτα αρ. 5 σε φα μείζονα, έργο 24, η «Άνοιξη», μια σύνθεση γεμάτη λυρισμό και αισιοδοξία, συνομιλεί με τη σκοτεινή αδελφή της, τη Σονάτα αρ. 4 σε λα ελάσσονα, έργο 23. Οι δώδεκα παραλλαγές πάνω στην άρια «Se vuol ballare» από την όπερα Οι γάμοι του Φίγκαρο του Μότσαρτ, ένα από τα πρώιμα έργα του Μπετόβεν που γράφτηκε το 1792, αναδεικνύουν τη δεξιοτεχνία των οργάνων, ενώ η μνημειώδης Σονάτα αρ. 7 σε ντο ελάσσονα, έργο 30, εκφράζει το πάθος και την εσωτερική ένταση της ώριμης γραφής του.