Το Φεστιβάλ Φιλίππων ταξιδεύει στην Εθνική Λυρική Σκηνή

Ιδρυτικός Δωρητής Εναλλακτικής Σκηνής  

Μεγάλος Χορηγός Εθνικής Λυρικής Σκηνής

Για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά, η Εναλλακτική Σκηνή της Εθνικής Λυρικής Σκηνής συνεχίζει τη συνεργασία της με το Δημοτικό Περιφερειακό Θέατρο Καβάλας, η οποία αναδεικνύει τη σύγχρονη καλλιτεχνική δημιουργία και ενισχύει τη σύνδεση της περιφέρειας με το αθηναϊκό κοινό. Στις 18, 19 και 20 Σεπτεμβρίου 2026, πέντε πρωτότυπες παραγωγές του φετινού 69ου Φεστιβάλ Φιλίππων ταξιδεύουν στην Εναλλακτική Σκηνή της ΕΛΣ στο ΚΠΙΣΝ, φέρνοντας το κοινό σε άμεση επαφή με αναθέσεις του θεσμού, που διοργανώνεται από το ΔΗΠΕΘΕ Καβάλας, οι οποίες, για πρώτη φορά, υπερβαίνουν τα στενά όρια του θεάτρου και συνομιλούν με τη μουσική, την όπερα, το θέατρο σκιών και τις εικαστικές εγκαταστάσεις.

Το φετινό Φεστιβάλ Φιλίππων είναι αφιερωμένο στην έννοια της μεταμόρφωσης, της αλλαγής, ευελπιστώντας να δώσει χώρο σε μια ξεχωριστή συνάντηση. Σε μια συνάντηση με ιστορίες δύσκολες και τρυφερές, σκληρές αλλά τελικά γενναιόδωρες και, σε κάθε περίπτωση, αποκαλυπτικές.

Από την ιστορία του Φαέθοντα του Οβιδίου που μεταγράφεται σε σύγχρονη όπερα, τον αρχέγονο μύθο της Αντιγόνης που θα ειπωθεί ως μια μεταμορφωτική ιστορία σε μια ιδιαίτερη παράσταση θεάτρου σκιών, τον εμβληματικό Σεισμό στη Χιλή [Das Erdbeben in Chili, 1807] του Χάινριχ φον Κλάιστ που θα έρθει να ταρακουνήσει και τον δικό μας κόσμο και τις σύγχρονες Μεσοτοιχίες που μας αφήνουν να ακούσουμε τους λόγους που κάποιος αρνείται τον ύπνο, το φετινό πρόγραμμα αποτελεί ένα ταξίδι στα «εσωτερικά μας δωμάτια», στα άδυτα του εαυτού μας που μας ορίζουν.

• Θέατρο
  Heinrich von Kleist
  Ο σεισμός στη Χιλή
  Εναλλακτική Σκηνή Εθνικής Λυρικής Σκηνής – ΚΠΙΣΝ
  18, 19, 20 Σεπτεμβρίου 2026 • Ώρα έναρξης: 15.30 (20/9), 19.00 (18/9), 21.15 (19/9)

  Μετάφραση: Θοδωρής Δασκαρόλης • Σκηνοθεσία: Δημήτρης Σταυρόπουλος • Μουσική, ηχητικός σχεδιασμός: Δήμος Βρύζας • Σκηνικό, σχεδιασμός φωτισμών: Βασίλης Αποστολάτος • Κοστούμια: Αλεξάνδρα-Αναστασία Φτούλη • Κινησιολογία, βοηθός σκηνοθέτη: Λουκία Κονιδάρη • Ερμηνεύουν: Μαργαρίτα Αλεξιάδη, Αναστάσης Γεωργούλας, Εριέττα Μανούρη, Γιώργος Φασουλάς

  Την ώρα ενός καταποντισμού, η φύση τα τοποθετεί όλα στο πραγματικό τους μέγεθος. Όταν όλα τα κατασκευάσματα του ανθρώπου καταρρέουν, αυτό που κρατάει τον άνθρωπο κοντά στον πολιτισμό του είναι κάτι άυλο. Ίσως είναι η πίστη, στον Θεό ή στους άλλους. Η ελπίδα ότι όλα μπορούν να ξαναγίνουν από την αρχή. Η βεβαιότητα μιας αγκαλιάς που μοιάζει να είναι το μόνο στέρεο στοιχείο, ενώ όλα έχουν μόλις γκρεμιστεί. Κάτω από το μεγαλείο της καταστροφής είμαστε όλοι ίσοι. Όσα μέχρι χθες έμοιαζαν με εγκλήματα ασυγχώρητα φαντάζουν τώρα αναμνήσεις από ζωές περασμένες. Ο άνθρωπος είναι ελεύθερος. Για λίγο. Γιατί όταν επιστρέψει ο νόμος των ανθρώπων, θα είναι πιο αμείλικτος από ποτέ. Οι αμαρτωλοί θα μοιάζουν πιο αμαρτωλοί από ποτέ. Αλίμονο σε όσους ευτύχησαν μέσα στην καταστροφή.

  Η περίφημη νουβέλα Ο σεισμός στη Χιλή του Γερμανού συγγραφέα Χάινριχ φον Κλάιστ μεταφέρει το κοινό στο Σαντιάγο του 1647, τη στιγμή μιας καταστροφής που ανατρέπει κάθε κοινωνική βεβαιότητα.

   

  ***

   

• Θέατρο
  Μεσοτοιχίες ή Μικρή Προσευχή στις 3κ46 π.μ.
  Εναλλακτική Σκηνή Εθνικής Λυρικής Σκηνής – ΚΠΙΣΝ
  18, 19, 20 Σεπτεμβρίου 2026 • Ώρα έναρξης 18.00 (20/9), 19.00 (19/9), 21.15 (18/9)

  Κείμενο: Eύα Οικονόμου-Βαμβακά, με τη συνεισφορά του θιάσου • Σκηνοθεσία: Eύα Οικονόμου-Βαμβακά • Μουσική, μουσικός επί σκηνής: Sophie Lies • Σκηνικός χώρος, σχεδιασμός φωτισμών: Βασίλης Αποστολάτος • Κοστούμια: Ουρανία Φραγγέα • Κινησιολογία: Αλέξανδρος Σταυρόπουλος • Βοηθοί σκηνοθέτη: Άννα Φιλίδου, Φωτεινή Μελετιάδου • Ερμηνεύουν: Mπάμπης Αλεφάντης, Ανδρέας Νάτσιος, Δανάη-Αρσενία Φιλίδου

  «Πολύ νωρίς, πολύ αργά, πολύ καιρό. Ξεχαρβαλωμένα έπιπλα στοιβαγμένα στα πίσω μπαλκόνια. Μια βέσπα με σκισμένη σέλα και ένα αυτοκόλλητο πάνω της που λέει ΠΕΙΝΑΩ. Τζάμια με αλάτι και τραβηγμένες κουρτίνες. Φυτά που κολλάνε τα σώματά τους στα τζάμια, σαν να ζητάνε βοήθεια. Κυκλικοί κόμβοι και σκουπίδια. Πλαστικές σακούλες που αιωρούνται για λίγο πριν καταλήξουν στη θάλασσα. Είναι 3.46 π.μ. Αυτή ακριβώς την ώρα, σε αυτόν ακριβώς τον δρόμο, τρεις διαφορετικοί άνθρωποι σε τρία διαφορετικά διαμερίσματα μένουν ξάγρυπνοι. Δεν μπορούν να κοιμηθούν. Απ’ όλους αυτούς τους ανθρώπους σε όλα αυτά τα διαμερίσματα, μόνο αυτοί οι τρεις είναι ξύπνιοι. Σηκώνονται στη μέση της νύχτας μετρώντας τα δικά τους λάθη…».

  Μια σύγχρονη αγρυπνία. Ένας φωτογράφος πολέμου, μια νεαρή φροντίστρια ηλικιωμένων και ένας άντρας που βρέθηκε στο λάθος μέρος τη λάθος στιγμή συναντιούνται ή μάλλον συνυπάρχουν σε ένα γνώριμο αστικό τοπίο και περνούν μια νύχτα ξάγρυπνοι, αφουγκραζόμενοι τις δικές τους εσωτερικές φωνές που τώρα τελευταία μοιάζουν να κυριαρχούν στο μυαλό τους, αποκαλύπτοντας πτυχές του εαυτού τους που μάλλον δεν είναι έτοιμοι να αντιμετωπίσουν. Όταν ξημερώσει, κανένας δεν θα είναι πια ο ίδιος.

  Κάθε ομοιότητα με την πραγματικότητα είναι εντελώς συμπτωματική.

  ***

   

• Κουκλοθέατρο
  Οι Αντιγόνες
  Εναλλακτική Σκηνή Εθνικής Λυρικής Σκηνής – ΚΠΙΣΝ
  19, 20 Σεπτεμβρίου 2026 • Ώρα έναρξης 17.00 (19/9), 14.00 (20/9)

• Σκηνοθεσία: Γιώργος Καρακάντζας, Σαμανέχ Λατιφί • Εικονογράφος: Kinga Kelemen • Μουσική: Αλί Χάουτ • Επιστημονική συνεργάτιδα: Ευφημία Καρακάντζα • Κατασκευή μαριονετών: Éric Deniaud • Μαριονετίστας: Γιώργος Καρακάντζας • Ηθοποιός: Σαμανέχ Λατιφί

  Η παράσταση στηρίζεται στον μύθο της Αντιγόνης, αυτής της θεμελιώδους μορφής της αρχαίας ελληνικής τραγωδίας που αψηφά την απαγόρευση του Κρέοντα να θάψει τον αδελφό της Πολυνείκη, πληρώνοντας το τίμημα με τη δική της ζωή. Η ιστορία της διασχίζει τους αιώνες και συνεχίζει να αντηχεί μέχρι σήμερα.

  Σε μια σκηνή εσκεμμένα λιτή, η αφήγηση ξετυλίγεται μέσα από μια βαλίτσα –σύμβολο της προσφυγιάς και της μνήμης– που μετατρέπεται σε μικροσκοπικό θέατρο. Εκεί ξαναπαίζονται τα κομμάτια της ζωής της Αντιγόνης μέσα από αντικείμενα καθημερινής χρήσης, μαριονέτες και χαρτονένιες φιγούρες. Κανένα αντικείμενο δεν είναι ουδέτερο: ένα μαντίλι, ένας καθρέφτης, μια λάμπα ή μια φιγούρα συμμετέχουν στη δημιουργία ενός κόσμου σκιών και αναμνήσεων, όπου ο μύθος συναντά το προσωπικό βίωμα.

  Η παράσταση παίρνει τη μορφή παραμυθιού, τόσο προφορικού όσο και τραγουδισμένου, που παρουσιάζεται από δύο ερμηνευτές-μαριονετίστες. Ο ένας «σμιλεύει» το φως και τις φιγούρες, δίνοντας σώμα στις μορφές της εξουσίας και της τραγωδίας, και η άλλη ενσαρκώνει την Αντιγόνη, εμπλουτίζοντας την αφήγηση με την εμπειρία του ιρανικού παραμυθιού (νακαλί) και τη δική της προσωπική πορεία.

  Η παράσταση παρουσιάζεται στη γαλλική, περσική και ελληνική γλώσσα.

  ***

• Όπερα
  Φαέθων
  Όπερα σε τρεις πράξεις
  βασισμένη στην ομότιτλη όπερα του Jean-Baptiste Lully σε λιμπρέτο Philippe Quinault
  Εναλλακτική Σκηνή Εθνικής Λυρικής Σκηνής – ΚΠΙΣΝ
  20 Σεπτεμβρίου 2026 • Ώρα έναρξης: 21.15
  Συμπαραγωγή Εναλλακτικής Σκηνής ΕΛΣ και ΔΗΠΕΘΕ Καβάλας

  Σύλληψη, καλλιτεχνική επιμέλεια: Ομάδα Μουσικού Θεάτρου Ραφή (Αναστασία Κότσαλη, Λητώ Μεσσήνη) • Δραματουργία, μουσική διασκευή, ενορχήστρωση: Βασιλική Λεγάκη • Σκηνοθεσία: Σοφία Αντωνίου • Ποιητική σύνθεση: Τώνια Τζιρίτα Ζαχαράτου • Σκηνικό: Μαριλένα Καλαϊτζαντωνάκη • Κοστούμια: Ελένη Καββάδα • Χορογραφία: Μίνα Ανανιάδου • Σχεδιασμός φωτισμών: Βασίλης Αποστολάτος • Ερμηνεύουν: Πάρης Δημάτσας, Γεώργιος Ιατρού, Αναστασία Κότσαλη, Λητώ Μεσσήνη • Μουσικοί: Κώστας Γιοβάνης όμποε, Ελευθερία Τόγια βιόλα, Κωνσταντίνος Ζιγκερίδης μπαγιάν, Βασιλική Λεγάκη ζωντανά ηλεκτρονικά μέσα

  Ένα από τα σημαντικότερα έργα του Ιταλογάλλου μπαρόκ μουσουργού Ζαν-Μπατίστ Λυλλύ, ο Φαέθων (1683), σε λιμπρέτο του Φιλίπ Κινώ, διασκευάζεται από τη συνθέτρια Βασιλική Λεγάκη, συνομιλώντας γόνιμα με την πρωτότυπη δημιουργία.

  Η «μουσική τραγωδία» Φαέθων, όπως περιγραφόταν τότε το είδος του πρωτότυπου έργου του Λυλλύ, αντλεί το θέμα της από τις Μεταμορφώσεις του Οβιδίου, προσφέροντας απλόχερα στο κοινό της εποχής σκηνικά εφέ «μεταμορφώσεων» των κεντρικών ηρώων σε ζώα, πουλιά και θαλασσινά τέρατα – ένα καλειδοσκοπικό σύμπαν μουσικοθεατρικού πλούτου που ξετρέλαινε τους θεατές, με αποτέλεσμα το έργο να αποκτήσει το προσωνύμιο «η όπερα του λαού». Πάνω απ’ όλα, ο Φαέθων παραμένει ένας παραμορφωτικός καθρέφτης της εξουσίας, της αλαζονείας και της απληστίας των προνομιούχων που παρασέρνει τα πάντα στο πέρασμά της: τις ζωές των απλών ανθρώπων, τη μοίρα του κόσμου μας.

  Η νέα αυτή εκδοχή της όπερας Φαέθων αποτελεί τον καρπό της δημιουργικής σχέσης που έχουν αναπτύξει τα τελευταία χρόνια οι δύο θεσμοί (Εθνική Λυρική Σκηνή και ΔΗΠΕΘΕ Καβάλας), όντας η πρώτη ολοκληρωμένη σύμπραξη και συμπαραγωγή που οδήγησε στη γέννηση μιας παράστασης.

  ***

   

• Εικαστική – ηχητική εγκατάσταση

  Μεταμορφώσεις – Και δεν ξανακυνήγησα ποτέ μου
  Φουαγέ Εθνικής Λυρικής Σκηνής – ΚΠΙΣΝ
  Διάρκεια: 18-20 Σεπτεμβρίου 2026

  Σύλληψη, εικαστική επιμέλεια: Μιχαήλα Πλιαπλιά • Ηχοτοπία: Νίκος Σωτηρέλης • Με τη συμμετοχή του Φωτογραφικού Ομίλου Καβάλας

  Μια εγκατάσταση για τη μεταμόρφωση και τη στιγμή κατά την οποία ο κυνηγός εκτίθεται στη θέση του θηράματος. Αντλώντας από τις Μεταμορφώσεις του Οβιδίου και συγκεκριμένα από τον μύθο του Ακταίωνα, η εγκατάσταση προσεγγίζει τη μεταμόρφωση ως ακραία εμπειρία μετατόπισης: από τη θέση εκείνου που παρατηρεί και καταδιώκει στη θέση εκείνου που μπορεί πλέον να εντοπιστεί, να κυνηγηθεί, να καταναλωθεί. Ίσως όμως, μέσα σε αυτή τη σύντομη και ασταθή μετάβαση, να διανοίγεται και η δυνατότητα μιας άλλης σχέσης με το θήραμα. Χωρικές παρεμβάσεις, γούνινες μορφές, ηχητικά περιβάλλοντα, εικόνες παρακολούθησης, φωτογραφικές καταγραφές και πλήθη μικρών ελαφιών συγκροτούν ένα περιβάλλον όπου οι διαχωριστικές γραμμές ανάμεσα στο ανθρώπινο και το μη ανθρώπινο μοιάζουν να μετατοπίζονται και οι μηχανισμοί της μεταμόρφωσης να τίθενται σε κίνηση.

  Κατά την κατασκευή της εγκατάστασης δεν χρησιμοποιήθηκαν ζωικά υλικά και κανένα ζώο δεν υπέστη βλάβη ή ταλαιπωρία.

Σύντομα βιογραφικά σημειώματα

Εριέττα Μανούρη

Απόφοιτη της Δραματικής Σχολής του Εθνικού Θεάτρου (2018), έχει σπουδάσει στο Τμήμα Οργάνωσης και Διοίκησης Επιχειρήσεων του Πανεπιστημίου Πειραιώς. Έχει συνεργαστεί με σημαντικούς σκηνοθέτες και θεατρικούς οργανισμούς, όπως Εθνικό Θέατρο, Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος, Θέατρο Τέχνης Καρόλου Κουν, Θέατρο Πόρτα, Θέατρο Επί Κολωνώ και Θέατρο Παλλάς. Μεταξύ άλλων, έχει συμμετάσχει στις παραστάσεις Αλεξάνδρεια σε σκηνοθεσία Φωκά Ευαγγελινού, Linda της Penelope Skinner, Ηλέκτρα του Σοφοκλή και Οι προβοκάτορες. Έχει επίσης συμμετάσχει σε κινηματογραφικές και τηλεοπτικές παραγωγές, μεταξύ των οποίων οι ταινίες Σελήνη, 66 ερωτήσεις και On sourit pour la photo, καθώς και οι σειρές Άγριες μέλισσες, Σασμός, Ο γιατρός, Τιμωρός και Μια νύχτα μόνο. Έχει παρακολουθήσει σεμινάρια Βιομηχανικής του Μέγερχολντ, Lucid Body Acting και Τεχνικής Meisner.

Αλεξάνδρα-Αναστασία Φτούλη

Ενδυματολόγος και σκηνογράφος με έδρα την Αθήνα. Σπούδασε πολιτική επιστήμη στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών και ολοκλήρωσε μεταπτυχιακές σπουδές στην πολιτική επιστήμη και κοινωνιολογία στο ΕΚΠΑ και στην ιστορία και θεωρία της τέχνης στην Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών. Η δουλειά της επικεντρώνεται στη δημιουργία σκηνικών κόσμων μέσα από τη συνάντηση του σώματος, του ενδύματος και του χώρου. Αντιλαμβάνεται το κοστούμι και τη σκηνογραφία ως εργαλεία αφήγησης και ως πεδία μέσα στα οποία διαμορφώνεται η ταυτότητα των χαρακτήρων και η δραματουργία της παράστασης. Έχει εργαστεί ως ενδυματολόγος και σκηνογράφος σε θεατρικές και μουσικοθεατρικές παραγωγές, καθώς και ως βοηθός σε θεατρικές, κινηματογραφικές και τηλεοπτικές παραγωγές. Έχει συμμετάσχει σε παραγωγές του Εθνικού Θεάτρου, Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου, Στέγης Ιδρύματος Ωνάση, Θεάτρου Πορεία, Θεάτρου Τζένη Καρέζη κ.ά. Έχει συνεργαστεί μεταξύ άλλων με τους Κατερίνα Ευαγγελάτου, Νίκο Καραθάνο, Γιώργο Κουτλή, Δημήτρη Τάρλοου, Άγγελο Τριανταφύλλου, Τάκη Τζαμαργιά.

Δήμος Βρύζας

Βιολιστής, αυτοσχεδιαστής, sound artist και καλλιτεχνικός επιμελητής από τη Θεσσαλονίκη. Η καλλιτεχνική του πρακτική κινείται ανάμεσα στον ελεύθερο αυτοσχεδιασμό, την πειραματική μουσική και την ηχητική τέχνη, με το βιολί στο επίκεντρο. Μέσα από τον συνδυασμό ακουστικού και ηλεκτρονικού ήχου, εξερευνά το όργανο ως πηγή υφών, θορύβου, αντηχήσεων και απρόβλεπτων ηχητικών δυνατοτήτων. Η μουσική του γλώσσα αντλεί επιρροές από την κλασική και παραδοσιακή μουσική έως τη ροκ, την ambient και τη noise, ενώ η πρακτική του επεκτείνεται στη φωνή, τις ηχογραφήσεις πεδίου, τη σύνθεση και τη μουσική για κινηματογράφο και θέατρο. Η δουλειά του βασίζεται στη συνεργασία και τη διεπιστημονικότητα, με παρουσία σε διαφορετικά καλλιτεχνικά πλαίσια σε όλη την Ευρώπη. Έχει επιμεληθεί τη σειρά KlangBang στη Βασιλεία και έχει συνιδρύσει την AdhocArts. Είναι ιδρυτής και καλλιτεχνικός επιμελητής του Stress.Studio στην Αθήνα και του No Ordinary Festival στη Θεσσαλονίκη. Κατέχει μεταπτυχιακό στον αυτοσχεδιασμό από τη Μουσική Ακαδημία της Βασιλείας.

Λουκία Κονιδάρη

Γεννήθηκε το 1999 στη Σάμο. Αποφοίτησε το 2020 από την Επαγγελματική Σχολή Χορού Ραλλού Μάνου και έκτοτε εργάζεται ως χορεύτρια, δασκάλα χορού, χορογράφος και κινησιολόγος, ενώ ασχολείται επίσης με το θέατρο και τη ζωγραφική. Παρουσίασε την πρώτη της χορογραφική δουλειά, Meeting Points, στο Athens Video Dance Project το 2020. Έχει συνεργαστεί με την Αλίκη Καζούρη και την ομάδα ΧΟΡΕΥΤΕΣ, την ομάδα Prolet OCD της Μαργαρίτας Τρίκκα και τη χορογράφο Ίριδα Νικολάου. Είναι μέλος της καλλιτεχνικής κολεκτίβας Φα, με την οποία έχει παρουσιάσει έργα χορού και χοροθεάτρου. Συμμετείχε επίσης στην κινητική έρευνα του Ευριπίδη Λασκαρίδη για το Elenit και της παράστασης Αίας του Αργύρη Ξάφη. Έχει εργαστεί ως κινησιολόγος σε παραστάσεις των Οδυσσέα Ζήκα και Δημήτρη Σταυρόπουλου, καθώς και ως ηθοποιός στο θέατρο και τον κινηματογράφο.

Δημήτρης Σταυρόπουλος

Γεννήθηκε το 1992 και µεγάλωσε στην Αθήνα. Σπούδασε στη Σχολή Κοινωνικών Επιστηµών του Πανεπιστηµίου Αιγαίου και στο Τµήµα Σκηνοθεσίας της Δραµατικής Σχολής του Εθνικού Θεάτρου. Σκηνοθέτησε τις παραστάσεις Ευαγγελισµός, το μιούζικαλ (Εθνικό Θέατρο, Σκηνή Κοτοπούλη, 2023) σε συνεργασία µε τον Άγγελο Τριανταφύλλου, Κροκόδειλος (Θέατρο Πόρτα, 2024 & Θέατρο Αυλαία – Φεστιβάλ Δημητρίων Θεσσαλονίκης 2025) σε συνεργασία µε τον Ορέστη Σταυρόπουλο, Αβελάρδος και Ελοΐζα (ΠΛΥΦΑ 2024), το αναλόγιο Ερωτόκριτος στον κύκλο Παραβάσεις – Αναγνώσεις του Κέντρου Πολιτισµού Ίδρυµα Σταύρος Νιάρχος (Φάρος ΚΠΙΣΝ, 2024) και Τελευταία Έξοδος – Ρίτα Χέιγουορθ (Άνεσις, 2025, συνσκηνοθ. Ορέστης Σταυρόπουλος). Συνεργάστηκε µε τη Δραµατική Σχολή του Ωδείου Αθηνών για τη διδασκαλία των τελειοφοίτων στη διπλωµατική παράσταση Μισάνθρωπος (Ωδείο Αθηνών, Black Box, 2025). Εργάστηκε ως δημιουργός βίντεο στις παραστάσεις Μια νύχτα στην Επίδαυρο (Εθνικό Θέατρο, σκηνοθ. Νίκος Καραθάνος) και Οι προβοκάτορες (Πειραµατική Σκηνή Εθνικού Θεάτρου, σκηνοθ. Ορέστης Σταυρόπουλος).

Eύα Οικονόμου-Βαμβακά

Σκηνοθέτρια και θεατρική συγγραφέας. Από τον Δεκέμβριο του 2022 διατελεί Καλλιτεχνική Διευθύντρια του ΔΗΠΕΘΕ Καβάλας και του Φεστιβάλ Φιλίππων. Σπούδασε στην Ανώτερη Δραματική Σχολή του Θεάτρου Τέχνης Καρόλου Κουν και στη Νομική Σχολή Αθηνών, ολοκληρώνοντας παράλληλα δύο μεταπτυχιακά προγράμματα (Αστικό Δίκαιο και Ιστορία και Θεωρία Δικαίου). Η ακαδημαϊκή της διαδρομή συμπληρώνεται από τις μεταπτυχιακές της σπουδές στο Τμήμα Θεατρικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου, με αντικείμενο τη Δημιουργική Γραφή, Θέατρο & Πολιτιστικές Βιομηχανίες. Μετά από δεκαετή πορεία ως ηθοποιός, αφοσιώθηκε στη γραφή και τη σκηνοθεσία. Στα θεατρικά της έργα περιλαμβάνονται τα Λίβινγκ ρουμ, Η πιο σωστή απόφαση (υποψήφιο για βραβείο της Εταιρείας Ελλήνων Κριτικών), #MiaMeraXwris, Βάρδα μπένε ή μια ιστορία που μάλλον δεν θέλεις να ακούσεις και Μαύρο νερό. Έχει συμμετάσχει σε ευρωπαϊκά και διεθνή καλλιτεχνικά προγράμματα (residencies) και έχει διδάξει στη Δραματική Σχολή του Θεάτρου Τέχνης.

Θοδωρής Δασκαρόλης

Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1955 και είναι απόφοιτος της Νομικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Έχει υπηρετήσει επί τριάντα έξι χρόνια στο Υπουργείο Εξωτερικών, μεταξύ άλλων, στην πρώην Γερμανική Λαϊκή Δημοκρατία, ως Γενικός Πρόξενος στη Νέα Ζηλανδία, καθώς και ως Πρέσβης στη Μάλτα και στη Γερμανία, από όπου αφυπηρέτησε το 2020. Έχει μεταφράσει έργα της αμερικανικής και γερμανικής πεζογραφίας, μεταξύ άλλων τα Διηγήματα (Αντίποδες, 2022) και τη νουβέλα Μιχαήλ Κόλχαας (Αντίποδες, 2026) του Χάινριχ φον Κλάιστ. Έχει δημοσιεύσει τη συλλογή διηγημάτων Ο Κουρουβαάκα ή Η Μάχη της Κρήτης στους Αντίποδες και άλλες ιστορίες (Το Ροδακιό, 2023).

Γιώργος Φασουλάς

Γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αθήνα. Είναι απόφοιτος της Δραματικής Σχολής του Εθνικού Θεάτρου και του Τμήματος Ιστορίας και Φιλοσοφίας της Επιστήμης στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Έχει παρακολουθήσει μαθήματα κλασικής και ηλεκτρικής κιθάρας, κρητικού λαούτου και μπουζουκιού στο Δημοτικό Ωδείο Ζωγράφου και στη Σχολή Έντεχνης Μουσικής Κωνσταντίνος Στροβολίδης. Έχει συνεργαστεί στο θέατρο με τους Θωμά Μοσχόπουλο, Νίκο Καραθάνο, Μαρία Πρωτόπαππα, Γιώργο Νανούρη, Ελένη Γκασούκα, Γιώργο Παύλου, Οδυσσέα Ζήκα, Δημήτρη Σταυρόπουλο, Ανθή Φουντά και στον κινηματογράφο με τους Δημήτρη Γιώτη, Άρη Άθα και Ευγένιο Χασιώτη.

Νίκος Σωτηρέλης

Έλληνας αρχιτέκτονας, ηχητικός καλλιτέχνης, επιμελητής και ερευνητής, με την πρακτική του να επικεντρώνεται στο σημείο συνάντησης του χωρικού σχεδιασμού και των ακουστικών φαινομένων. Η δουλειά του εξερευνά ηχητικά ίχνη που διαμορφώνονται από τη μνήμη και την αρχιτεκτονική παρουσία, μέσα από ηχογραφήσεις πεδίου, ηλεκτροακουστική σύνθεση και εγκαταστάσεις. Σπούδασε αρχιτεκτονική στο Πανεπιστήμιο South Bank του Λονδίνου με εστίαση στην κινηματογραφική αρχιτεκτονική και ολοκλήρωσε το μεταπτυχιακό του στην αρχιτεκτονική στο Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης, όπου μελέτησε επίσης ακουστική αρχαίων θεάτρων. Προσεγγίζει τον χώρο ως ενεργό ακουστικό όργανο, όπου ο ήχος αποκαλύπτει συναισθηματικές και χρονικές αφηγήσεις. Το έργο του περιλαμβάνει ηχητικά έργα, εγκαταστάσεις, επιτελέσεις, μεταδόσεις, μουσική για θέατρο και κινηματογράφο και εκδόσεις. Είναι ιδρυτής του δημιουργικού χώρου πειραματικών τεχνών nekubi art space, της δισκογραφικής εταιρείας nekubi tapes και συνιδρυτής της biom editions. Έχει συνεργαστεί με ΙΝΑΛΕ, ΔΗΠΕΘΕ Καβάλας, TBA21 – Academy Ocean Community, Διεθνές Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους Δράμας, Τρίτο Πρόγραμμα της ΕΡΤ και άλλους πολιτιστικούς, επιστημονικούς και καλλιτεχνικούς φορείς.

Sophie Lies

Γεννήθηκε στην Αθήνα και είναι τραγουδοποιός. Έχει κυκλοφορήσει δύο προσωπικούς δίσκους με τίτλο Μια πέτρα σαν σπίτι (2020) και Η άλλη πλευρά της συνήθειας (2024). Είναι συνιδρύτρια και αρχισυντάκτρια του λογοτεχνικού περιοδικού Σαλιγκάρι και ανήκει στη φεμινιστική συλλογικότητα για το φύλο και τη λογοτεχνία Μωβ Μέδουσες. Έχει συνθέσει το τραγούδι τίτλων τέλους της ταινίας After Noon (2021) του Αλέξη Κουκιά καθώς και ολόκληρη τη μουσική επένδυση της ταινίας Αερολίν (2023) του ίδιου. Έχει συµµετάσχει σε δισκογραφικά αφιερώµατα όπως το Μετά: Αφιέρωµα στον Μάνο Λοΐζο (Μinos EMI, 2022) ενώ τον Απρίλιο του 2023 συμμετείχε στη συναυλία ΑΝΑΤΕΛΛΩ που διοργάνωσε ο Γιάννης Αγγελάκας για νέους/νέες καλλιτέχνες/-ιδες. Τον Σεπτέμβριο του 2024 συμμετείχε στο διαθεματικό φεστιβάλ λογοτεχνίας και ποίησης της Κύπρου ΣΑΡΔΑΜ. Στο θέατρο, έχει συμμετάσχει στη μουσικοθεατρική παράσταση Πολεμικοί aνταποκριτές σε σκηνοθεσία του Χρήστου Θάνου, που παρουσιάστηκε στο Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου το καλοκαίρι του 2025.

Αλέξανδρος Σταυρόπουλος

Γεννήθηκε στην Πάτρα το 1991 και αποφοίτησε από την Κρατική Σχολή Ορχηστικής Τέχνης το 2014. Το 2016 ολοκλήρωσε μεταπτυχιακό στη Σχολή Σύγχρονου Χορού του Λονδίνου The Place. Το 2020 παρουσίασε την πρώτη του χορογραφική δουλειά Cinderella’s, η οποία επιλέχθηκε από το Aerowaves 2021 και παρουσιάστηκε στην Ελλάδα και σε ευρωπαϊκές χώρες. Το 2021 βραβεύτηκε από το ARTWORKS στον τομέα του χορού και της χορογραφίας. Το 2022, με την υποστήριξη της Στέγης Ιδρύματος Ωνάση, δημιούργησε το On Wednesdays We Wear Pink, που απέσπασε το Β΄ Βραβείο Κριτικής Επιτροπής στον Διεθνή Διαγωνισμό Χορογραφίας Αννόβερου. Ακολούθησαν αναθέσεις από τις Dantzaz Company, Kseij Dance Company, ResArt, JV2 Company και Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου. Παράλληλα, έχει συνεργαστεί ως χορογράφος και υπεύθυνος κινησιολογίας με σκηνοθέτες όπως οι Κατερίνα Ευαγγελάτου, Γιώργος Κουτλής, Άρης Μπινιάρης, Νίκος Καραθάνος, Βαγγέλης Θεοδωρόπουλος και Εύα Οικονόμου-Βαμβακά.

Αλί Χάουτ

Επαγγελματίας κρουστός από το 2008, γεννημένος το 1985 στη Βηρυτό. Έχει συμμετάσχει σε πολυάριθμα μουσικά σχήματα που εξερευνούν την αραβική και λεβαντίνικη μουσική, καθώς και τη σύγχρονη κλασική μουσική της Μέσης Ανατολής, μεταξύ άλλων τα Ahl Al-Hawa, Asil Ensemble και Sharqi Ensemble. Παράλληλα, έχει συνεργαστεί με δημιουργούς και σύνολα της δυτικής σύγχρονης μουσικής. Είναι κάτοχος πτυχίου Δραματικής Τέχνης και Σκηνοθεσίας από το Πανεπιστήμιο του Λιβάνου. Το 2014 ίδρυσε, μαζί με τον συνεργάτη του, το λιβανέζικο ηλεκτροακουστικό και noise ντουέτο Two or The Dragon. Το έργο του σχήματος εξερευνά τα ηχητικά τοπία της Βηρυτού μέσα από ζωντανές περφόρμανς και επεκτείνεται στη σύνθεση μουσικής για σύγχρονο χορό, θέατρο και κινηματογράφο.

Αναστάσης Γεωργούλας

Ηθοποιός γεννημένος το 1998. Ολοκλήρωσε τις σπουδές του στην υποκριτική το 2021 στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου. Συνεργάστηκε με Εθνικό Θέατρο, Στέγη Ιδρύματος Ωνάση, Δημοτικό Θέατρο Πειραιά, Θέατρο Άνεσις, ΔΗΠΕΘΕ Καβάλας κ.ά. και με τους σκηνοθέτες Θάνο Τοκάκη, Γιάννη Καραούλη, Σοφία Βγενοπούλου, Παντελή Φλατσούση, Δημήτρη και Ορέστη Σταυρόπουλο, Μάριο Κακουλλή, Οδυσσέα Ζήκα κ.ά. Έχει συμμετάσχει σε ταινίες μικρού μήκους των Δημήτρη Νάκου, Θοδωρή Βράχα, Άννας Φιλίδου και Μαργαρίτας Αλεξιάδη και με τον Ευθύμη Κόσεμουντ-Σανίδη στη μεγάλου μήκους ταινία Ένας ολόκληρος άνθρωπος σχεδόν.

Ανδρέας Νάτσιος

Γεννήθηκε στην Καβάλα. Φοίτησε στην ΑΣΟΕΕ και στη Νομική Σχολή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Είναι αριστούχος της Δραματικής Σχολής του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος. Ως μέλος της Πειραματικής Σκηνής της «Τέχνης» στη Θεσσαλονίκη (1984-1989), πήρε μέρος σε έργα των Αριστοφάνη, Ίψεν, Ιονέσκο, Μπρεχτ, Μαριβώ, Γκέρνι και Μισίμα. Από το 1991 στην Αθήνα, συνεργάστηκε με Θέατρο του Νότου στο Θέατρο Αμόρε, με τον Λάκη Λαζόπουλο, Ομάδα Θέαμα του Γιάννη Κακλέα, Αμφι-Θέατρο του Σπύρου Ευαγγελάτου, Tρένο στο Ρουφ, Εθνικό Θέατρο, Θέατρο Πορεία και με θιάσους σε παραγωγές κεντρικών θεάτρων. Πήρε μέρος σε τηλεοπτικές σειρές και κινηματογραφικές παραγωγές.

Γεώργιος Ιατρού

Βαρύτονος. Σπούδασε σε Κρατικό Ωδείο Θεσσαλονίκης, Πανεπιστήμιο Μουσικής Κολωνίας και Aκαδημία Ρόμπερτ Σούμαν Ντύσσελντορφ. Έχει συνεργαστεί με όπερες σε Αμβούργο, Κολωνία, Δουβλίνο, Τορόντο, Βόννη, Ντόρτμουντ, Άαχεν, Αβινιόν, Μπέργκεν, Σαιντ-Ετιέν, Φριμπούρ, Μοντεπουλτσιάνο, ΕΛΣ και Ολύμπια Δημοτικό Θέατρο «Μαρία Κάλλας», ενώ από το 2015 υπήρξε μέλος του ανσάμπλ της Όπερας του Άαλτο (Έσσεν Γερμανίας). Έχει ερμηνεύσει ρόλους όπως Φίγκαρο (Ο κουρέας της Σεβίλλης), Βαλεντίνος (Φάουστ), Γκουλιέλμο (Έτσι κάνουν όλες), Μαρτσέλλο και Σωνάρ (Μποέμ), Γκάμπριελ φον Άιζενσταϊν (Η νυχτερίδα) και τους ομώνυμους ρόλους στις όπερες Ευγένιος Ονιέγκιν του Τσαϊκόφσκι, Ορφέας του Μοντεβέρντι, Προμηθέας του Ορφ κ.ά. Έχει συμμετάσχει σε σημαντικά φεστιβάλ όπερας, λιντ και θεάτρου όπως Bachfest της Λειψίας, Φεστιβάλ Holland, Φεστιβάλ της Μασσαλίας, Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου, Romaeuropa, σε χώρους όπως Muziekgebouw του Άμστερνταμ, Tonhalle του Ντύσσελντορφ, Φιλαρμονική της Κολωνίας, Φιλαρμονική του Έσσεν, Grieghallen, Μέγαρο Μουσικής Ιρλανδίας, Αρχαίο Θέατρο Επιδαύρου κ.ά. Συμμετείχε στο Φεστιβάλ Νέων Καλλιτεχνών του Μπαϋρώυτ και κέρδισε βραβεία σε διεθνείς διαγωνισμούς σε Ντύσσελντορφ, Ρίβα, Μιλάνο και Λουξεμβούργο.

Γιώργος Καρακάντζας

Ελληνογάλλος καλλιτέχνης, γεννημένος το 1974 στην Ελλάδα. Είναι απόφοιτος της Εθνικής Ανώτατης Σχολής Τεχνών του Κουκλοθεάτρου στο Σαρλβίλ-Μεζιέρ (5η προαγωγή) και έχει εκπαιδευτεί στις τέχνες της μαριονέτας στη Θεατρική Σχολή της Ακαδημίας Παραστατικών Τεχνών της Πράγας. Από την αρχή της καριέρας του δραστηριοποιείται στη δημιουργία, κατασκευή και εμψύχωση μαριονετών, στη σκηνοθεσία και στην καλλιτεχνική διεύθυνση, συνδυάζοντας το θέατρο, τις εικαστικές τέχνες και τις νέες τεχνολογίες. Έχει δημιουργήσει έργα για τη σκηνή και τον δημόσιο χώρο, καθώς και διεθνή συνεργατικά πρότζεκτ, όπως το Mythos. Το 2026 συνεργάζεται με το Πανεπιστήμιο του Μίσιγκαν και το Πανεπιστήμιο Πατρών και διδάσκει στο πλαίσιο της εκπαίδευσης Μαριονέτες και Οθόνη του Θεάτρου Cuisine στη Μασσαλία. Είναι καλλιτεχνικός διευθυντής της Μπιενάλε Le Marché Noir des Petites Utopies και συνιδρυτής του συλλογικού σχήματος Octopode στη Μασσαλία.

Δανάη-Αρσενία Φιλίδου

Απόφοιτη του Τμήματος Υποκριτικής του Εθνικού Θεάτρου. Στο θέατρο έχει εργαστεί ως ηθοποιός σε παραστάσεις όπως Οιδίποδας του Robert Icke, Η λυγερή της Ειρήνης Λαμπρινοπούλου, Αβελάρδος και Ελοΐζα του Δημήτρη Σταυρόπουλου, Ρωμαίος & Ιουλιέτα – Α Ρομάντσο Club Tragedy σε σκηνοθεσία του Μάριου Κακουλλή, Μια νύχτα στην Επίδαυρο σε σκηνοθεσία του Νίκου Καραθάνου και σε άλλες. Καθώς και ως συνσυγγραφέας στην παράσταση Τρεις αδελφές (θα έρθουν καλύτερες μέρες) και ως δραματουργός στην παράσταση Φάρμα των ζώων, στο ΔΗΠΕΘΕ Κοζάνης.

Kinga Kelemen

Eικονογράφος ουγγρικής καταγωγής από τη Ρουμανία. Συμμετείχε στο πρόγραμμα EYE από τον Νοέμβριο του 2025 έως τον Ιούνιο του 2026, ενώ παράλληλα ανέπτυξε την ανεξάρτητη δραστηριότητά της στην εικονογράφηση και συμμετείχε στη δημιουργία της παράστασης Antigone με την Anima Théâtre. Αρχικά σπούδασε οικολογία και προστασία της φύσης στη Ρουμανία, όπου ανακάλυψε ότι το σχέδιο είχε γίνει για εκείνη μια ουσιαστική ανάγκη. Η φύση αποτελεί κεντρική πηγή έμπνευσης στο εικονογραφικό της έργο, ενώ ενδιαφέρεται εξίσου για την παρατήρηση των ανθρώπων, των χαρακτήρων και των ατμοσφαιρών τους. Παράλληλα με την εικονογράφηση βιβλίων, σχεδιάζει και υλοποιεί εργαστήρια για παιδιά, μέσα από τα οποία μεταδίδει το ενδιαφέρον της για τη φύση και την ανακάλυψη των τοπικών οικοσυστημάτων.

Λητώ Μεσσήνη

Υψίφωνος. Σπούδασε στο Ωδείο Αθηνών και στο Στούντιο Όπερας της ΕΛΣ, με την οποία συνεργάζεται από το 2011. Έχει επιπλέον εμφανιστεί σε Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου, Θέατρο Λίνμπουρυ της Βασιλικής Όπερας του Λονδίνου, ΒΑΜ Fisher της Νέας Υόρκης, Ningbo Grand Theatre της Κίνας, Φεστιβάλ Romaeuropa, Φεστιβάλ Μασσαλίας κ.ά. Συνεργάζεται με σύγχρονους θεατρικούς σκηνοθέτες και συνθέτες, σε έργα μουσικού θεάτρου και θεάτρου πρόζας, καθώς και με εικαστικούς καλλιτέχνες, ομάδες σύγχρονου χορού και περφόρμανς, στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Το ρεπερτόριό της εκτείνεται από την μπαρόκ μέχρι τη νέα μουσική και το μιούζικαλ. Ιδρυτικό μέλος, με τη μεσόφωνο Αναστασία Κότσαλη, της Ομάδας Μουσικού Θεάτρου Ραφή (2012) και του Μουσικού Φεστιβάλ Κούρνος Λήμνου (2021, επιχορηγούμενο από το ΥΠΠΟ). Στη δεκατεσσάρων ετών πορεία της, η Ομάδα Ραφή έχει συμπράξει με τους σημαντικότερους πολιτιστικούς φορείς της Ελλάδας (ΕΛΣ, Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου, Μέγαρο Μουσικής Αθηνών κ.ά.).

Μαργαρίτα Αλεξιάδη

Ηθοποιός, απόφοιτη της Δραματικής Σχολής του Εθνικού Θεάτρου (2021) και του Τμήματος Κινηματογράφου του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, με κατεύθυνση τη σκηνοθεσία (2025). Στο θέατρο έχει συνεργαστεί με σκηνοθέτες/-τριες όπως οι Γιάννης Καλαβριανός, Θάνος Παπακωνσταντίνου, Δημήτρης Τάρλοου, Έλενα Μαυρίδου, Δημήτρης Σταυρόπουλος, Τώνια Ράλλη, Θάνος Τοκάκης, Ορέστης Σταυρόπουλος, Γιάννης Ρήγας και Οδυσσέας Ζήκας, ενώ έχει συμμετάσχει σε παραγωγές μεγάλων θεατρικών οργανισμών και φεστιβάλ, όπως Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου, Εθνικό Θέατρο, ΚΘΒΕ κ.ά. Στον κινηματογράφο έχει συμμετάσχει στις ταινίες μικρού και μεγάλου μήκους Κραυγές του Πέτρου Σεβαστίκογλου, Μικρές ανάσες της Αμέρισσας Μπάστα, Αrkansas του Γιάννη Καρπούζη, Ασίστ της Μαρίας Τσιώλη, Cargo του Γιώργου Σερβετά και Κάλαντα του Χρήστου Κανάκη. Επιπλέον, συμμετέχει στην ταινία Kiatochella του Αντώνη Βαλληνδρά (post-production), καθώς και στην επερχόμενη ταινία Everyday People σε σκηνοθεσία Νικόλα Δημητρόπουλου. Στην τηλεόραση έχει εμφανιστεί στις σειρές Ψυχοκόρες (σκηνοθ. Μιχάλης Χαραλαμπίδης) και Maestro (σκηνοθ. Χριστόφορος Παπακαλιάτης και Άκης Πολύζος).

Μαριλένα Καλαϊτζαντωνάκη

Σπούδασε με υποτροφία ζωγραφική και σκηνογραφία στην Ακαδημία Τεχνών Imperial στην Αγία Πετρούπολη, όπου εργάστηκε, στο πλαίσιο των σπουδών της, σε Μεγάλο Δραματικό Θέατρο Γκ. Α. Τόβστονογκοφ, Θέατρο Μαρίινσκι και Θέατρο Αλεξαντρίνσκι. Το 2026 ανέλαβε την παραγωγή και τη σκηνογραφία-ενδυματολογία του Άμλετ (machine) στο Θέατρο Πορεία. Τον Ιούλιο του 2026 ανέλαβε την παραγωγή και σκηνογραφία-ενδυματολογία των Θεών της Γης. Το 2025 ανέλαβε τη σκηνογραφία της παράστασης Unseen Horses στη Χαϊδελβέργη, καθώς και την παραγωγή και σκηνογραφία του Οιδίποδα Τυράννου, σε σκηνοθεσία Σοφίας Αντωνίου. Συνεργάστηκε επίσης με την Oμάδα Εν Δυνάμει στο Σχέδιο Αντιγόνη. Έχει συνεργαστεί με τον Δημήτρη Παπαϊωάννου στις παραστάσεις Transverse Orientation και INK και είναι σταθερή συνεργάτιδα του Χρήστου Παπαδόπουλου στα έργα ΙON και Larsen C. Έχει εργαστεί ως art director στην ταινία Animal της Σοφίας Εξάρχου και ως διακοσμήτρια πλατό στην αγγλική σειρά The Hermit Project της Amazon.

Μιχαήλα Πλιαπλιά

Γεννήθηκε στην Καβάλα το 1980 και σπούδασε αρχιτεκτονική στο Πανεπιστήμιο Iuav της Βενετίας, στο Πολυτεχνείο του Ντελφτ, στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, και κατόπιν στο μεταπτυχιακό πρόγραμμα σπουδών Ψηφιακές Μορφές Τέχνης της Ανώτατης Σχολής Καλών Τεχνών. Έργα της έχουν παρουσιαστεί σε μουσεία και διεθνείς διοργανώσεις τέχνης και αρχιτεκτονικής, όπως στη 10η Μπιενάλε Αρχιτεκτονικής της Βενετίας (2006), στο Μακεδονικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης (2007) και στο Κρατικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης (2009). Εργάζεται ως αρχιτέκτονας και, από το 2014, δραστηριοποιείται παράλληλα στο θέατρο με διάφορες ιδιότητες, μεταξύ άλλων ως δραματουργός, μεταφράστρια και σκηνογράφος. Σε μετάφραση και επίμετρό της κυκλοφορεί το Πορνό-Τεό-Κολοσσάλ του Πιερ Πάολο Παζολίνι (Ο Μωβ Σκίουρος, 2017). Το 2022 κυκλοφόρησε η συλλογή διηγημάτων της Memento (nutrire) vitam: εξ αφορμής πέντε εντόμων από τις ίδιες εκδόσεις.

Μπάμπης Αλεφάντης

Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1994. Αποφοίτησε από τη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου (2020). Στο θέατρο έχει συνεργαστεί με Σάββα Στρούμπο και την Ομάδα Σημείο Μηδέν, Δημήτρη Χαραλαμπόπουλο, Οδυσσέα Παπασπηλιόπουλο, Θεόδωρο Τερζόπουλο, Σωτήρη Ρουμελιώτη, Γιάννη Αποσκίτη, Εύα Οικονόμου-Βαμβακά. Έχει συμμετάσχει στη μίνι σειρά Αύριο του Γιώργου Γκικαπέππα.

Ομάδα Μουσικού Θεάτρου Ραφή

Η Ομάδα Mουσικού Θεάτρου Ραφή ιδρύθηκε το 2012 από τις μουσικούς Αναστασία Κότσαλη και Λητώ Μεσσήνη. Στόχο έχει την ανάδειξη πρωτότυπων προσεγγίσεων του γνωστού και άγνωστου ρεπερτορίου για το μουσικό θέατρο, πολλές φορές σε πρώτη πανελλήνια παρουσίαση. Έχει συμπράξει με Εναλλακτική Σκηνή ΕΛΣ, Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου, Μέγαρο Μουσικής Αθηνών και Θεσσαλονίκης, Θέατρο της Οδού Κυκλάδων – Λευτέρης Βογιατζής κ.ά. Έχει συνεργαστεί με τους συνθέτες Μιχάλη Παρασκάκη, Βασιλική Λεγάκη, Πάνο Ηλιόπουλο, Αποστόλη Κουτσογιάννη, Θάνο Πολυμενέα-Λιοντήρη, Tolga Tuzun, Ισμήνη Μπεκ κ.ά. σε δικές της αναθέσεις μουσικών έργων, όπως και με τους σκηνοθέτες Ακύλλα Καραζήση, Vaskos (Βασίλης Νούλας – Κώστας Τζημούλης), Ζωή Χατζηαντωνίου, Σοφία Αντωνίου, Θέμελη Γλυνάτση κ.ά. Έχει επιμεληθεί αφιερώματα πάνω στη λογοτεχνία και το τραγούδι του 20ού και 21ου αιώνα στον χώρο τέχνης Μπαγκλαντές, στο Θέατρο Πόρτα και στο Μουσείο Ισλαμικής Τέχνης. Το καλοκαίρι του 2021 εγκαινίασε στη Λήμνο το Kournos Music Festival, έναν νέο πολιτιστικό θεσμό, επιχορηγούμενο από το Υπουργείο Πολιτισμού και την Περιφέρεια Βορείου Αιγαίου, που με κεντρικό άξονα τη μουσική επιθυμεί να συνομιλήσει με τους κατοίκους του νησιού μέσα από πολυθεματικές καλλιτεχνικές δράσεις. Το Φεστιβάλ προχωρεί κάθε χρόνο και στην ανάθεση, παρουσίαση και έκδοση ενός έργου, με σημείο αναφοράς το νησί, σε καινούριο συνθέτη, στοχεύοντας στη θεμελίωση μιας «βιβλιοθήκης» δημιουργιών νέας μουσικής ειδικά για τη Λήμνο. Τα έσοδα από τις πωλήσεις των εκδόσεων παραχωρούνται εξ ολοκλήρου στην παιδική χορωδία του Δήμου Λήμνου. Σημαντικό κομμάτι της δραστηριότητας της Ομάδας αποτελεί η διοργάνωση εκπαιδευτικών δράσεων, επικεντρώνοντας στη συνομιλία όπερας / μουσικού θεάτρου με ζητήματα φύλου, δημοκρατίας και σύγχρονων εικαστικών-μουσικών ρευμάτων. Έχει οργανώσει εκπαιδευτικά εργαστήρια για παιδιά και ηλικιωμένους σε συνεργασία με τους Δήμους Λήμνου και Τήνου, ενώ την περίοδο 2017-2020 συνεργάστηκε με το Ίδρυμα Λασκαρίδη για τον σχεδιασμό δράσεων για σχολεία της Αττικής και της Βοιωτίας. Από τον Οκτώβριο του 2022 συνεργάζεται με τις Εκπαιδευτικές & Κοινωνικές Δράσεις της ΕΛΣ, σε μια σειρά εργαστηρίων για παιδιά και εφήβους που επιμελείται η ίδια (Μεταμορφώσεις, Όπερα Τσέπης) και δράσεων για την τρίτη και τέταρτη ηλικία.

Ουρανία Φραγκέα

Γεννήθηκε το 1995 στην Καλαμάτα. Έχει σπουδάσει σχέδιο μόδας και χρυσοχοΐα στην Αθήνα. Δραστηριοποιείται ως ενδυματολόγος στον χώρο του θεάτρου. Έχει συνεργαστεί, μεταξύ άλλων, με σκηνοθέτες όπως, μεταξύ άλλων, οι Ειρήνη Λαμπρινοπούλου, Δημήτρης Χαραλαμπόπουλος και Σοφία-Δανάη Βορβίλα.

Πάρις Δημάτσας

Βαρύτονος, έχει εμφανιστεί ως σολίστ σε σημαντικούς συναυλιακούς χώρους, μεταξύ των οποίων Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, Εναλλακτική Σκηνή ΕΛΣ, Ολύμπια Δημοτικό Μουσικό Θέατρο «Μαρία Κάλλας», Αρχαίο Θέατρο Φιλίππων, Αγγλικανική Εκκλησία του Αγίου Παύλου και Καθολικό Καθεδρικό Ναό Αγίου Διονυσίου Αρεοπαγίτη. Έχει συμμετάσχει στο Φεστιβάλ Λατρευτικής Μουσικής και στο Φεστιβάλ Φιλίππων, ενώ έχει συνεργαστεί με Εθνική Συμφωνική Ορχήστρα της ΕΡΤ, Johann Strauss Ensemble και την Ομάδα Μουσικού Θεάτρου Ραφή. Ξεκίνησε τη φωνητική του εκπαίδευση με την Ιουλία Τρούσσα και συνέχισε με τον Δημήτρη Τηλιακό, στην τάξη του οποίου ολοκλήρωσε τη φοίτησή του στη μονωδία στο Ωδείο Αθηνών. Έχει παρακολουθήσει σεμινάρια και masterclasses με τους Marlis Petersen, Marcin Habela, Τάση Χριστογιαννόπουλο και Luciana d’Intino. Δραστηριοποιείται στον χώρο της όπερας, του ορατορίου και του λόγιου τραγουδιού, με ρεπερτόριο που εκτείνεται από το μπαρόκ έως τη σύγχρονη μουσική δημιουργία.

Σαμανέχ Λατιφί

Σκηνοθέτρια, ηθοποιός, voice performer και εμψυχώτρια θεάτρου, γεννημένη το 1987 στο Ιράν. Σπούδασε υποκριτική στο Πανεπιστήμιο Τέχνης Σουρέχ στην Τεχεράνη και εκπαιδεύτηκε στις παραδοσιακές ιρανικές και περσικές θεατρικές μορφές Ταζιγιέ, Ρουχαουζί και Νακαλί. Εργάστηκε για δύο χρόνια ως ερευνήτρια στο Κέντρο Τελετουργικών και Παραδοσιακών Παραστατικών Τεχνών, ενώ παράλληλα ανέπτυξε μια προσωπική σωματική και ψυχοσωματική πρακτική, επηρεασμένη από τον Γκροτόφσκι, τον Μπάρμπα, τον Μέγερχολντ και τον Αρτώ. Έχει εργαστεί στο θέατρο, τον κινηματογράφο και το ραδιόφωνο. Το 2018 εγκαταστάθηκε στη Γαλλία, όπου συνέχισε τις σπουδές της στο Paris 3 και στο Aix-Marseille, ολοκληρώνοντας μεταπτυχιακές σπουδές στη συγγραφή επί σκηνής. Το 2024 δημιούργησε το έργο Murmures sombres de la lumière naissante στο Θέατρο Antoine Vitez. Ζει στη Μασσαλία και συνεργάζεται με την Compagnie d’Ori.

Σοφία Αντωνίου

Μεγάλωσε στον Βόλο. Σπούδασε σκηνοθεσία στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου και ψυχολογία στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Έχει σκηνοθετήσει, μεταξύ άλλων, τις παραστάσεις Άμλετ (machine) στο Θέατρο Πορεία, Οι Θεοί της Γης (μέρος του θεσμού «Όλη η Ελλάδα ένας πολιτισμός»), Η ζωή, τα γηρατειά και ο θάνατος μιας γυναίκας του λαού στο Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου (2025), Οιδίπους Τύραννος σε μορφή μονολόγου και Σχέδιο Αντιγόνη με την Ομάδα Εν Δυνάμει. Το 2021 σκηνοθέτησε την πρώτη της μικρού μήκους ταινία Το κορίτσι που δεν μπορούσε να κοιμηθεί, που βραβεύτηκε στο Βελιγράδι. Το 2024 πραγματοποίησε εργαστήρι αρχαίου δράματος στην Ακαδημία Carlo Goldoni στην Πάδοβα.

Τώνια Τζιρίτα Ζαχαράτου

Ποιήτρια, μεταφράστρια και διδακτόρισσα συγκριτικής λογοτεχνίας (υποτροφία του Ιδρύματος Ωνάση). Η πρώτη της ποιητική συλλογή, Δεύτερη νεότητα (Θράκα, 2020), απέσπασε το βραβείο πρωτοεμφανιζόμενης ποιήτριας του περιοδικού Αναγνώστης και συμπεριλήφθηκε στη βραχεία λίστα για το κρατικό βραβείο πρωτοεμφανιζόμενου συγγραφέα, ενώ το 2024 δημοσίευσε το δεύτερο βιβλίο της, Εμείς και ο κόσμος. Έχει μεταφράσει, μεταξύ άλλων, ποιήματα των Anne Waldman, Natalie Diaz και Olivia Elias, και έχει εμψυχώσει διακαλλιτεχνικές δράσεις και εργαστήρια γραφής. Ως συνεργαζόμενη συγγραφέας έχει συμμετάσχει σε διάφορα καλλιτεχνικά εγχειρήματα και προγράμματα καλλιτεχνικής φιλοξενίας (Culture Moves Europe, Όλη η Ελλάδα ένας πολιτισμός, Ulysses’ Shelter κ.ά.), καθώς και σε λογοτεχνικά φεστιβάλ στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Ζει και γράφει στην Αθήνα.

Ο Φωτογραφικός Όμιλος Καβάλας ιδρύθηκε το 1982 από μια ομάδα ερασιτεχνών φωτογράφων και λειτουργεί αδιάλειπτα έως σήμερα. Θεμελιώδης σκοπός του είναι η καλλιέργεια, η εξέλιξη και η προώθηση της καλλιτεχνικής φωτογραφίας ως μέσου έκφρασης και δημιουργίας. Διατηρώντας σταθερό προσανατολισμό στην εκπαίδευση, ο Όμιλος διοργανώνει από το 1986 ετήσιους κύκλους σεμιναρίων καλλιτεχνικής φωτογραφίας, ενώ το έργο του εμπλουτίζεται μέσα από διαλέξεις, προβολές και τη λειτουργία εξειδικευμένης βιβλιοθήκης. Με έντονο πνεύμα εξωστρέφειας και συνέργειας, ο Φωτογραφικός Όμιλος Καβάλας φιλοξενεί σημαντικούς Έλληνες και ξένους δημιουργούς και συνεργάζεται συστηματικά με φωτογραφικές ομάδες και πολιτιστικούς φορείς. Στηρίζει ενεργά το έργο των μελών του, προβάλλοντάς το μέσα από έντυπες και ψηφιακές εκδόσεις, καθώς και με τη δυναμική συμμετοχή του σε εκθέσεις και διεθνή φεστιβάλ φωτογραφίας στην Ελλάδα και στο εξωτερικό.

Βασίλης Αποστολάτος

Σκηνογράφος, σχεδιαστής φωτισμών και σκηνοθέτης, με έδρα τη Χάγη. Από το 1992 εργάζεται στην Ελλάδα και την Ολλανδία και έχει συνεργαστεί με πολλούς σκηνοθέτες και δημιουργούς, καθώς και με οργανισμούς όπως Εθνικό Θέατρο, ΕΛΣ, Het Nationale Theater, Toneelschuur, STET English Theatre, Altstadt Rotterdam, Girls in Woods και Φεστιβάλ Φιλίππων. Από το 2013 διδάσκει σχεδιασμό φωτισμών στην Toneelacademie του Μάαστριχτ και από το 2019 σκηνογραφία και τεχνικό θέατρο. Τα τελευταία χρόνια αναπτύσσει την προσωπική του σκηνοθετική πρακτική, διερευνώντας τις σχέσεις ανάμεσα στο σώμα, την επιθυμία και τα συστήματα εξουσίας μέσα από κουίρ και πολιτικοϊστορικές οπτικές. Στις πρόσφατες σκηνοθεσίες του περιλαμβάνονται οι παραστάσεις Stille Zonde / The Dirty Work και (Δέντρο)².

Βασιλική Λεγάκη

Συνθέτρια, ερευνήτρια και sound artist, µε έργο που κινείται ανάµεσα στη σύγχρονη σύνθεση, την ηλεκτρονική και ακουσµατική µουσική και την ηχητική τέχνη. Η µουσική της χαρακτηρίζεται από ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τη χωρικότητα, την κίνηση και την αντίληψη του ήχου και εκτείνεται από τη συµφωνική ορχήστρα και τη µουσική δωµατίου έως τις ηχητικές εγκαταστάσεις και τις διακαλλιτεχνικές πρακτικές. Έργα της έχουν παρουσιαστεί σε ΕΛΣ, Μέγαρο Μουσικής Αθηνών και Στέγη Ιδρύµατος Ωνάση, καθώς και σε διεθνείς διοργανώσεις και φεστιβάλ, µεταξύ άλλων Μπιενάλε του Ζάγκρεµπ, Darmstädter Ferienkurse και Ακαδημία Impulse. Έχει συνεργαστεί µε σύνολα όπως τα Klangforum Wien, BBC Singers, Trio Accanto και Riot Ensemble. Έχει διακριθεί σε διεθνείς διαγωνισµούς σύνθεσης και είναι συνιδρύτρια και καλλιτεχνική διευθύντρια του Processes Festival. Είναι υποψήφια διδάκτωρ σύνθεσης στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Σπούδασε µουσικολογία και σύνθεση στο Royal Holloway, Πανεπιστήμιο του Λονδίνου.