Ανδρικό φωνητικό σύνολο, ιδρύθηκε το 2017 και δραστηριοποιείται στον χώρο της a cappella χορωδιακής μουσικής, εστιάζοντας στην καλλιέργεια της φωνητικής ομοιογένειας, την υφολογική ακρίβεια και την ερμηνευτική συνέπεια. Έχει παρουσιάσει έργα σε Εναλλακτική Σκηνή ΕΛΣ, ΜΜΑ, καθώς και σε Θέατρο Αρχαίας Μεσσήνης, αρχαιολογικό χώρο Μυστρά, Ιερό Ποσειδώνα στο Σούνιο («Όλη η Ελλάδα ένας πολιτισμός»), Μητροπολιτικό-Καθεδρικό Ναό Αθηνών (1ο ΦΛΜ), Παλαιό Χρηματιστήριο Αθηνών (2ο ΦΛΜ). Ιδιαίτερα σημαντική υπήρξε η πρώτη παγκόσμια παρουσίαση της τρίτης μελοποιημένης εκδοχής του Ύμνου εις την Ελευθερίαν των Δ. Σολωμού και Ν. Μάντζαρου (ΜΜΑ, διαδικτυακή συναυλία), καθώς και η συνεργασία με την ΚΟΑ για το Ρέκβιεμ για το τέλος του έρωτα του Γ. Κουμεντάκη (MMA). Το ρεπερτόριο του συνόλου εκτείνεται από την αναγεννησιακή και σύγχρονη δυτική πολυφωνία έως τη λατρευτική μουσική της ανατολικής ορθόδοξης παράδοσης. Στόχοι του είναι η υψηλού επιπέδου συναυλιακή παρουσίαση, η ηχογράφηση έργων και η συστηματική ανάδειξη της ελληνικής χορωδιακής μουσικής. Μουσικός διευθυντής του MEIZON Εnsemble είναι ο διευθυντής χορωδίας της ΕΛΣ Αγαθάγγελος Γεωργακάτος.

Ρωσίδα υψίφωνος και καλλιτέχνιδα της Ακαδημίας Αντόν Ρουμπινστάιν, γεννήθηκε στο Βότκινσκ. Αποφοίτησε από το Μουσικό Κολέγιο Ιζέφσκ (τάξη Νατάλιας Τσιγκλιάεβα) και το Κρατικό Ωδείο Ουράλ «Μούσοργκσκι» με άριστα, όπου σπούδασε με την καθηγήτρια Λίλια Πολιακόβα. Έχει συμμετάσχει σε σεμινάρια τελειοποίησης με τους Θεόδωρο Κουρεντζή, Τζέννιφερ Λάρμορ, Ντμίτρι Βντόβιν και Μιχαήλ Κίζιν. Έχει βραβευτεί (δίπλωμα) στους διεθνείς διαγωνισμούς Αλίσα Γκίτσμπα (Σουχούμι, 2023), Νατάλια Σπίλλερ (Μόσχα, 2018) και Ίγκορ Στραβίνσκι (Αγ. Πετρούπολη, 2022). Έχει κερδίσει σε Διεθνή διαγωνισμό Αλεξάντερ Νέμτιν (2ο βραβείο, Περμ, 2023), Πανρωσικό διαγωνισμό τραγουδιού (Αγ. Πετρούπολη, 2024) και Διεθνή διαδικτυακό διαγωνισμό τραγουδιού και χορωδίας The Song (2ο βραβείο, Ιταλία, 2021). Την περίοδο 2025/26 εντάχθηκε στην Ακαδημία Αντόν Ρουμπινστάιν, η οποία ιδρύθηκε από τους musicAeterna και Θεόδωρο Κουρεντζή. Με την Ακαδημία και την Ορχήστρα musicAeterna πρωτοεμφανίστηκε στη συναυλία Hændel. A Dedication Ceremony υπό τη μουσική διεύθυνση του Θεόδωρου Κουρεντζή σε Αγ. Πετρούπολη, Μόσχα, Θεσσαλονίκη, Μαδρίτη, Βαλένθια και Βαρκελώνη.

Ρωσίδα υψίφωνος και καλλιτέχνιδα της Ακαδημίας Αντόν Ρουμπινστάιν, γεννήθηκε στο Νόβι Ουρενγκόι. Αποφοίτησε από το Μουσικό Κολέγιο Ραχμάνινοφ Καλίνινγκραντ (τάξη Γκαλίνας Μιζίνα) και το Κρατικό Ωδείο Ρίμσκι-Κόρσακοφ Αγ. Πετρούπολης (τάξεις Ιρίνας Μπογκατσιόβα, Νατάλιας Εφσταφίεβα), όπου πραγματοποίησε την πρακτική της (τάξη Όλγας Κόντινα). Το 2016 πήρε υποτροφία από το Ίδρυμα Βάγκνερ. Έχει τιμηθεί με βραβεία σε πολυάριθμους διαγωνισμούς, όπως 1ος Ανοικτός Διαγωνισμός Τραγουδιού Βαρλάμοφ (3o βραβείο, 2016), 2ος Διεθνής Διαγωνισμός Τραγουδιού Starry Rhapsody (2ο βραβείο, 2016), 9ος Διεθνής Διαγωνισμός Τραγουδιστών Όπερας Αγ. Πετρούπολης (2ο βραβείο, 2019), 9ος Διεθνής Διαγωνισμός Μεγάλης Μουσικής Τέχνης (1ο βραβείο, 2020), 4ος Πανρωσικός Διαγωνισμός Μουσικής (3ο βραβείο, 2022). Έχει ερμηνεύσει Ντεσπίνα (Έτσι κάνουν όλες), Βιολέττα (Τραβιάτα), Πριλέπα (Ντάμα πίκα, συναυλιακή εκδοχή), Μουζέττα (Μποέμ). Το 2025/26 εντάχθηκε στην Ακαδημία Αντόν Ρουμπινστάιν, που ιδρύθηκε από τους musicAeterna και Θεόδωρο Κουρεντζή, με την οποία πρωτοεμφανίστηκε στη συναυλία Hændel. A Dedication Ceremony σε Αγ. Πετρούπολη, Μόσχα, Θεσσαλονίκη, Μαδρίτη, Βαλένθια, Βαρκελώνη. Με τη musicAeterna ερμήνευσε, επίσης, τα Τέσσερα τελευταία τραγούδια του Ρ. Στράους (Κίνα, περιοδεία).

Σκηνογράφος και ενδυματολόγος, γεννήθηκε στην Αθήνα. Σπούδασε ζωγραφική, σκηνογραφία και γραφικές τέχνες στην Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών Αθηνών, με δασκάλους τους Τριαντάφυλλο Πατρασκίδη, Γιώργο Ζιάκα και Λεώνη Βιδάλη. Έχει παρουσιάσει τη δουλειά του σε πέντε ατομικές εκθέσεις στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Έχει αποσπάσει δύο φορές το Κρατικό Βραβείο Εικονογράφησης (2003, 2012) και το Ελληνικό Βραβείο Γραφιστικής και Εικονογράφησης – ΕΒΓΕ (2010, 2012). Το 2008 ήταν υποψήφιος για το διεθνές βραβείο Χανς Κρίστιαν Άντερσεν. Το 2022 βραβεύτηκε με βραβείο σκηνογραφίας (Θεατρικά Βραβεία Κοινού, περιοδικό Αθηνόραμα) για το έργο Πόσο κοστίζει να ζεις;, ενώ το 2025 βραβεύτηκε με τα βραβεία σκηνογραφίας (Ελληνική Ένωση Κριτικών Θεάτρου και Παραστατικών Τεχνών) και ενδυματολογίας (Θεατρικά Βραβεία Κοινού, περιοδικό Αθηνόραμα) για το έργο Περιμένοντας τον Γκοντό. Ως σκηνογράφος και ενδυματολόγος στο θέατρο έχει συνεργαστεί με τους Γιάννη Αναστασάκη, Ακύλλα Καραζήση, Νικαίτη Κοντούρη, Σταμάτη Κραουνάκη, Νίκο Μαστοράκη, Θωμά Μοσχόπουλο, Δημήτρη Παπαϊωάννου, Αγγελική Τρομπούκη, Σταύρο Τσακίρη και Νίκο Χατζόπουλο.

Γεννήθηκε στην Κύπρο. Είναι θεατρικός καλλιτέχνης που δραστηριοποιείται κυρίως στη σκηνοθεσία, τον σχεδιασμό φωτισμού και τη μουσική επιμέλεια. Σπούδασε πιάνο στην Ανώτατη Σχολή Μουσικής και Παραστατικών Τεχνών Φρανκφούρτης και θεατρολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Από το 2014 συνεργάζεται στενά με τον Δημήτρη Παπαϊωάννου, υπογράφοντας τη μουσική επιμέλεια και τον σχεδιασμό φωτισμού σε πολλές από τις παραγωγές του. Για τον φωτισμό του έργου Εγκάρσιος προσανατολισμός τιμήθηκε με το βραβείο Bessie Εξαιρετικού Εικαστικού Σχεδιασμού (Νέα Υόρκη, 2023). Ως σχεδιαστής φωτισμού έχει συνεργαστεί, επίσης, με καλλιτέχνες όπως οι Χρήστος Παπαδόπουλος, Ευριπίδης Λασκαρίδης, Μάριο Μπανούσι, καθώς και με το θρυλικό Χοροθέατρο Βούππερταλ Πίνα Μπάους το 2017. Ως καλλιτεχνικός συνεργάτης και μουσικός διευθυντής έχει εργαστεί σε διεθνείς παραγωγές μεγάλης κλίμακας (Μπακού, 2015· Άμπου Ντάμπι, 2019) ενώ ως creative producer έχει συνεργαστεί με τον οίκο Λουί Βιττόν για την παρουσίαση της συλλογής Deep Time στο Ωδείο Ηρώδου Αττικού. Οι δουλειές του ως σχεδιαστή φωτισμών παρουσιάζονται από το 2021 στις σημαντικότερες σκηνές παγκοσμίως.

Αρχιτέκτονας και σκηνογράφος, η δουλειά του εκτείνεται από την αρχιτεκτονική και τον σχεδιασμό εκθέσεων έως τον σχεδιασμό εικαστικών εγκαταστάσεων και σκηνικών. Έργα του έχουν παρουσιαστεί σε σημαντικά φεστιβάλ και διεθνείς σκηνές όπως Θέατρο Σατλέ Παρισιού, Σάντλερς Ουέλς (Λονδίνο), Θέατρο Τεχνών Σαϊτάμα (Τόκυο) και Ακαδημία Μουσικής Μπρούκλυν (Νέα Υόρκη). Στην Ελλάδα έχει συνεργαστεί με οργανισμούς όπως Εθνικό Θέατρο, Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου, Εθνική Λυρική Σκηνή και Ίδρυμα Ωνάση. Στο έργο του περιλαμβάνονται τα σκηνικά για τις παραστάσεις Elenit σε σκηνοθεσία Ευριπίδη Λασκαρίδη (2019-2023), Εγκάρσιος προσανατολισμός σε σκηνοθεσία Δημήτρη Παπαϊωάννου (2021-2022), Το σχολείο των γυναικών του Μολιέρου σε σκηνοθεσία Αλέξανδρου Μυλωνά (Εθνικό Θέατρο, 2024), καθώς και ο σχεδιασμός των εκθέσεων της Στέγης Ιδρύματος Ωνάση Plásmata II: Ioannina (Ιωάννινα, 2023) και Plásmata 3 | We’ve met before, haven’t we? (Πεδίον του Άρεως, Αθήνα, 2025).

Ιδρυτής και καλλιτεχνικός διευθυντής της Ορχήστρας και Χορωδίας Utopia, καθώς και της Ορχήστρας και Χορωδίας musicAeterna. Από το 2018 μέχρι το 2024 υπήρξε αρχιμουσικός της Συμφωνικής Ορχήστρας Νοτιοδυτικής Γερμανικής Ραδιοφωνίας. Γεννήθηκε στην Ελλάδα, όπου ξεκίνησε τις μουσικές του σπουδές. Το 1994, εισήχθη στο Κρατικό Ωδείο Αγίας Πετρούπολης, προκειμένου να σπουδάσει με τον θρυλικό καθηγητή Ιλιά Μούσιν. Με τα μουσικά του σύνολα ταξιδεύει συχνά στην Ευρώπη και παγκοσμίως δίνοντας παραστάσεις σε σημαντικούς χώρους. Έχει συνεργαστεί, επίσης, με εμβληματικές προσωπικότητες του σύγχρονου δυτικού θεάτρου. Είναι φιλοξενούμενος καλλιτέχνης στο Φεστιβάλ Ζάλτσμπουργκ. Έργα των Μότσαρτ, Μάλερ, Μπετόβεν, Τσαϊκόφσκι, Ραμώ και Στραβίνσκι, τα οποία κυκλοφόρησαν από τη δισκογραφική εταιρεία Sony Classical, έχουν λάβει πολλά διεθνή μουσικά βραβεία. Το 2024 ίδρυσε τη δική του δισκογραφική εταιρεία, Theta, σε συνεργασία με την Outhere Music. Έχει λάβει το σημαντικό βραβείο KAIROS από το Ίδρυμα Ταίπφερ και το διεθνές βραβείο Musikfest Βρέμης. Του έχουν απονεμηθεί τα διάσημα του Ταξιάρχη του Τάγματος του Φοίνικα.

Σκηνοθέτης, χορογράφος και περφόρμερ, ο Δημήτρης Παπαιωάννου συνδυάζει το πειραματικό σωματικό θέατρο με τον σύγχρονο χορό, τις εικαστικές και τις επιτελεστικές πρακτικές, δημιουργώντας σουρεαλιστικές, ονειρικές και υβριδικές παραστάσεις. Διατηρεί τον πλήρη έλεγχο της καλλιτεχνικής του πρότασης, συμπεριλαμβανομένων των σκηνικών, των κοστουμιών, των γλυπτικών εγκαταστάσεων και του φωτισμού. Γεννημένος στην Αθήνα το 1964, μαθήτευσε δίπλα στον σπουδαίο Έλληνα ζωγράφο Γιάννη Τσαρούχη και στην Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών. Δημοσίευσε πολυάριθμα κόμικς και εικονογραφημένα μυθιστορήματα, τα πρώτα στο είδος τους στην Ελλάδα που περιείχαν εικόνες πανκ και σκληρού ομοερωτικού περιεχομένου. Ίδρυσε την Ομάδα Εδάφους, η οποία έδινε παραστάσεις σε μια υπόγεια κατάληψη από το 1991 ως το 1992, και η οποία επανακαθόρισε τη σύγχρονη αθηναϊκή σκηνή των παραστατικών τεχνών. Με την ανάθεση του καλλιτεχνικού σχεδιασμού της Τελετής Έναρξης των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004 στην Αθήνα, ο ίδιος κατέστη ο νεότερος καλλιτέχνης που σκηνοθέτησε το μεγαλύτερο και τεχνικά απαιτητικότερο θέαμα παγκόσμιας εμβέλειας. Οι περισσότερες από τις τριάντα παραγωγές του κυμαίνονται από μαζικά θεάματα με χιλιάδες περφόρμερ έως βαθιά προσωπικές δημιουργίες.
Τα έργα Πρώτη ύλη (2012) –ανάθεση του Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου– και Still Life (2014) –παραγωγή της Στέγης Ιδρύματος Ωνάση– αποτέλεσαν ορόσημα στην καριέρα του καθώς ήταν τα πρώτα έργα του που περιόδευσαν διεθνώς και οδήγησαν σε διεθνείς συμπαραγωγές για τα έργα Ο μεγάλος δαμαστής (2017), Since She (2018), INK (2020) και Εγκάρσιος προσανατολισμός (2021). Τα έργα αυτά πραγματοποίησαν εκτεταμένες περιοδείες σε Ευρώπη, Ασία, Αυστραλία, Βόρεια και Νότια Αμερική. Αποτελούν τα πρώτα έργα Έλληνα δημιουργού που παρουσιάστηκαν σε σπουδαίους χώρους και φεστιβάλ, όπως Théâtre de la Ville στο Παρίσι, Φεστιβάλ της Αβινιόν, Σάντλερς Ουέλς στο Λονδίνο, Μουσική Ακαδημία του Μπρούκλυν στη Νέα Υόρκη και Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας (UCLA) στο Λος Άντζελες. Με το έργο του Since She (2018) για το Χοροθέατρο του Βούππερταλ, έγινε ο πρώτος καλλιτέχνης που συνεργάστηκε με τον θίασο αυτό μετά τον θάνατο της Πίνας Μπάους.
Το 2015 υπήρξε υποψήφιος για τα βραβεία Emmy τόσο στην κατηγορία «Εξαιρετική σκηνοθεσία» όσο και στην κατηγορία «Εξαιρετική καλλιτεχνική επιμέλεια / Σκηνική διακόσμηση / Σκηνικός σχεδιασμός». Ήταν ο πρώτος Έλληνας που βραβεύτηκε με το Ευρωπαϊκό Βραβείο Θεάτρου το 2017, ενώ προτάθηκε επίσης και για το Βραβείο Olivier το 2019 και το 2022. Τα έργα του Birthplace και Origins απέσπασαν το βραβείο Emmy στην κατηγορία «Σχεδιασμός φωτισμών», το 2005 και το 2015 αντίστοιχα, ενώ το 2023 η δημιουργία του Εγκάρσιος προσανατολισμός τιμήθηκε με το Βραβείο Bessie για τον Εξαιρετικό Εικαστικό Σχεδιασμό της. Στον Δημήτρη Παπαϊωάννου έχει επίσης απονεμηθεί ο Χρυσός Σταυρός του Τάγματος της Τιμής από τον Πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας για τις Τελετές Έναρξης και Λήξης των Ολυμπιακών Αγώνων της Αθήνας το 2004.

Γεννημένος στην Κούβα, σπούδασε στην Εθνική Σχολή Μπαλέ-του στη γενέτειρά του. Μετά την αποφοίτησή του εντάχθηκε στο Εθνικό Μπαλέτο Κούβας, όπου προήχθη σε Α΄ Χορευτή. Στη συνέ-χεια έγινε μέλος του Μπαλέτου της Βαρκελώνης και αργότερα της Βοστώνης, ενώ το 2014 προσλήφθηκε ως Α΄ Χορευτής στο Εθνικό Μπαλέτο Αγγλίας. Το 2017 έγινε Α΄ Χορευτής στο Κρατικό Μπαλέτο Βαυαρίας και το 2018 στο Κρατικό Μπαλέτο Βερολίνου. Υπό την καθοδήγηση σπουδαίων χορογράφων έχει ερμηνεύσει ρόλους όπως Ζήγκφρηντ (Η λίμνη των κύκνων), Άλμπρεχτ (Ζιζέλ), Πρίγκιπας Ποθητός (Η ωραία κοιμωμένη), Φραντς (Κοππέλια), Πρίγκιπας (Σταχτοπούτα), Ρωμαίος (Ρωμαίος και Ιουλιέττα), Τζέιμς (Η Συλφίδα), ενώ ξεχωρίζουν οι ερμηνείες του ως Διαμάντι και Σμαράγδι (Κοσμήματα), Σολόρ (Η μπαγιαντέρα), Ονιέγκιν (Ευγένιος Ονιέγκιν του Τζων Κράνκο), καθώς και η εμφάνισή του στο έργο Φωνές του Ντέιβιντ Ντώσον. Έχει συμμετάσχει σε πολυάριθμους διαγωνισμούς αποσπώντας σημαντικά βραβεία και διακρίσεις. Επιπλέον, ως πολιτιστικός πρεσβευτής έχει εμφανιστεί σε Ρωσία, ΗΠΑ, Νότια Αμερική, Κίνα και Ιαπωνία. To 2023 χόρεψε ξανά με το Μπαλέτο της ΕΛΣ στον Καρυοθραύστη.

Σκηνογράφος και ενδυματολόγος, σπούδασε στο Τμήμα Θεάτρου της Σχολής Καλών Τεχνών του ΑΠΘ, με κατεύθυνση στη σκηνογραφία και ενδυματολογία. Είναι κάτοχος του μεταπτυχιακού διπλώματος Ψηφιακά Μέσα Επικοινωνίας και Περιβάλλοντα Αλληλεπίδρασης (ΕΚΠΑ), με ειδίκευση στον σχεδιασμό εφαρμογών εικονικής πραγματικότητας. Έχει επίσης δίπλωμα βιολιού από το Ωδείο Βορείου Ελλάδος. Το 2022 επιλέχθηκε ως φιλοξενούμενη καλλιτέχνιδα του Ερευνητικού Κέντρου Παραστατικών Τεχνών «A Turma» της Πορτογαλίας. Από το 2016 συνεργάζεται ως σκηνογράφος και ενδυματολόγος με Ίδρυμα Ωνάση, Εθνικό Θέατρο Γκρατς, Κρατικό Θέατρο Βάδης (Καρλσρούη), Θέατρο Δωματίου Μονάχου, Θέατρο Γκριπς Βερολίνου, ΚΘΒΕ, Θέατρο Ντούε Πάρμας, Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου, Εθνικό Θέατρο κ.ά. Έχει συνεργαστεί με σημαντικούς σκηνοθέτες όπως οι Ντάνιελ Βέτσελ (Rimini Protokoll), Κωνσταντίνος Ρήγος, Ανέστης Αζάς, Πρόδρομος Τσινικόρης, Σιουρντ Βάχενααρ, Ελένη Ευθυμίου, Κωνσταντίνος Ασπιώτης, Μαρία Μαγκανάρη, Πωλίνα Κρεμαστά, Αναστασία Βαλσαμάκη. Επιπλέον, σχεδίασε την οπτική ταυτότητα των Εκπαιδευτικών & Κοινωνικών Δράσεων της ΕΛΣ για την καλλιτεχνική περίοδο 2022/23.

Γεννημένη στη Σαραγόσα της Ισπανίας, σπούδασε με τη Μαρία ντε Άβιλα και αποφοίτησε με άριστα ως επαγγελματίας χορεύτρια από το Βασιλικό Κονσερβατόριο Χορού στη Μαδρίτη. Έχει αποσπάσει διεθνή βραβεία και έχει ερμηνεύσει κλασικό ρεπερτόριο και σύγχρονα έργα στην Όπερα της Λειψίας και στο Θέατρο του Βησμπάντεν. Έχει δίπλωμα στην παιδαγωγική του χορού από το Πανεπιστήμιο Μουσικής και Παραστατικών Τεχνών του Μάνχαϊμ. Διδάσκει στην Ανώτατη Σχολή Χορού «Μαρία ντε Άβιλα», στην Κρατική Επαγγελματική Σχολή Χορού της Ρίμπα-ρόχα ντε Τούρια (Βαλένθια) και σε κονσερβατόρια της Ισπανίας. Έχει εργαστεί ως δασκάλα μπαλέτου και répétiteur για το Μπαλέτο της Σαραγόσας και για θέατρα στη Βαλένθια, ενώ έχει προσκληθεί σε Θέατρo Κόμπλεντς, Κρατικό Θέατρο Μάιντς, Ομάδα Χορού Δρέσδης Φρανκφούρτης και στην Εθνική Εταιρεία Χορού της Ισπανίας. Από το 2013 είναι δασκάλα χορού, répétiteur και χορογράφος στο Θέατρο του Παλατινάτου (Καϊζερσλάουτερν, Γερμανία), όπου διετέλεσε προσωρινή διευθύντρια το 2016 και διευθύντρια της ομάδας χορού το 2023. Έκτοτε, εργάζεται ως προσκεκλημένη καλλιτέχνιδα για διάφορους φορείς.

Γεννήθηκε στο Μπιλμπάο της Ισπανίας, όπου ξεκίνησε μπαλέτο και απέσπασε υποτροφία για το Dancestudio. To 1989 εντάχθηκε στο Νεανικό Μπαλέτο του Μπιλμπάο, ερμηνεύοντας σύντομα σολιστικούς ρόλους και το 1991 έγινε Α΄ Xορεύτρια του Μπαλέτου της Χώρας των Βάσκων. Το ρεπερτόριό της περιλάμβανε κύριους ρόλους όπως Ζιζέλ και Μύρτα (Ζιζέλ), Κίτρι (Δον Κιχώτης), Πακίτα. Το 1994 εντάχθηκε, ως Σολίστ, στο Κρατικό Μπαλέτο Έσσης ερμηνεύοντας κλασικά, νεοκλασικά και σύγχρονα έργα υπό τον Μπεν φαν Κάουενμπερχ και αργότερα υπό τον Στέφαν Θος. Σημαντική στιγμή στη σταδιοδρομία της αποτέλεσε ο διπλός ρόλος της ως Οντέτ / Οντίλ στη Λίμνη των κύκνων υπό τη διδασκαλία της Μάγιας Πλισέτσκαγια. Ολοκλήρωσε προπτυχιακές και μεταπτυχιακές σπουδές στην παιδαγωγική του χορού στο Πανεπιστήμιο Μουσικής και Παραστατικών Τεχνών Μάνχαϊμ με διάκριση. Το 2013 έγινε δασκάλα μπαλέτου και υπεύθυνη δοκιμών στο Κρατικό Θέατρο Καρλσρούης υπό τη διεύθυνση της καθηγήτριας Μπίργκιτ Κάιλ. Aπό το 2019 κατέχει την ίδια θέση στα Κρατικά Θέατρα Άιζεναχ και Μάινινγκεν, ενώ διδάσκει διεθνώς, μεταξύ άλλων στο Μπαλέτο της Εθνικής Λυρικής Σκηνής, καθώς και στην Ιαπωνία.

Ανερχόμενος ταλαντούχος καλλιτέχνης (Classic FM 2025) και υπότροφος του προγράμματος «Γκουστάβο Ντουνταμέλ» με τη Φιλαρμονική του Λος Άντζελες (2025/26), ο Xοσέ Σαλασάρ είναι δυναμικός νέος μαέστρος, ο οποίος έχει διακριθεί για την ευελιξία και την ευρηματικότητά του στον προγραμματισμό συναυλιών. Την περίοδο 2023-2025 ήταν μέλος του προγράμματος για νέους καλλιτέχνες «Τζετ Πάρκερ» της Βασιλικής Όπερας Λονδίνου, έχοντας τακτική συνεργασία με το Βασιλικό Μπαλέτο και την Ορχήστρα. Εκεί επέστρεψε τον Νοέμβριο του 2025 για να διευθύνει το μπαλέτο Η κακοφυλαγμένη κόρη. Νωρίτερα, ως καλλιτεχνικός διευθυντής και μαέστρος του El Sistema Greece (2018-2023), επιμελήθηκε και διηύθυνε συναυλίες σε σημαντικούς συναυλιακούς χώρους στην Ελλάδα, ενώ εμφανίστηκε διεθνώς ως προσκεκλημένος μαέστρος. Πρόσφατες επιτυχίες του περιλαμβάνουν το ντεμπούτο του στις ΗΠΑ με τη Συμφωνική Ορχήστρα του Φεστιβάλ YOLA στην Αίθουσα Συναυλιών Ουώλτ Ντίσνεϋ (Ιούλιος 2024), την πρώτη του εμφάνιση με την Ορχήστρα Νέων «Σιμόν Μπολιβάρ» στο Καράκας (Απρίλιος 2025) και την επιστροφή του στο Βασιλικό Μπαλέτο Μπέρμιγχαμ για τον Καρυοθραύστη (Δεκέμβριος 2025). Αυτή είναι η πρώτη του συνεργασία με την Εθνική Λυρική Σκηνή.