Crippled Symmetries: Μοτίβα στη σύγχρονη μουσική

Ιδρυτικός Δωρητής Εναλλακτικής Σκηνής  

Μεγάλος Χορηγός Εθνικής Λυρικής Σκηνής

Το φημισμένο σύνολο σύγχρονης μουσικής Ensemble KNM Berlin έρχεται στην Εναλλακτική Σκηνή της ΕΛΣ για να παρουσιάσει ένα ιδιαίτερο πρότζεκτ υπό τον τίτλο Crippled Symmetries: Μοτίβα στη σύγχρονη μουσική.

Στο πρώτο μέρος της συναυλίας θα παρουσιαστεί το νέο έργο του διακεκριμένου Έλληνα συνθέτη Ζήση Σέγκλια με τίτλο … a drop on my fingers, two lips as a fuzz, a sun on our heads (is the pattern), το οποίο αποτελεί ανάθεση του Ensemble KNM Berlin. «Ένας μεγάλος κρουστός ήχος βρίσκεται στον πυρήνα της σύνθεσης. Μεγάλος ως προς την αρμονική δομή του αλλά και την αντήχηση. Η αργή εξερεύνηση αυτών των φασματικών στοιχείων, κάθε φορά μέσα σε ολοένα στενότερους κύκλους, τροφοδοτεί και τη μορφή του έργου. Ενίοτε ανοίγονται παράθυρα, και ο χρόνος μοιάζει να σταματά· και κάποτε πάλι από τις ρωγμές αυτές περνάνε δεσμίδες διαπεραστικές, σαν αντανακλάσεις φωτός που δεν είναι τίποτε άλλο παρά αναμνήσεις του αρχικού ήχου», σημειώνει ο συνθέτης.

Στο δεύτερο μέρος, η αίθουσα της Εναλλακτικής Σκηνής μετατρέπεται σε ένα εντυπωσιακό πολυμεσικό περιβάλλον με την παρουσίαση της τρισδιάστατης ηχητικής εγκατάστασης … make beauty out of debris… του αργεντινομεξικανικού συνθετικού και παραστατικού ντουέτου Άνα Μαρία Ροδρίγες και Χουάν-Φελίπε Βάτζερ. Το έργο αποτελεί ένα μουσικό και πολιτικό σχόλιο γύρω από την ανακύκλωση και την κοινωνική ανθεκτικότητα. Εμπνευσμένο από την οικονομική κρίση της Αργεντινής (2001-2002) και το φαινόμενο των «καρτονέρος» (συλλέκτες χαρτονιού και απορριμμάτων), το έργο εξερευνά τις έννοιες της κυκλικότητας και της επαναχρησιμοποίησης μέσα από τον ήχο του χαρτιού, του χαρτονιού και των υλικών συσκευασίας. Αυτά τα καθημερινά υλικά, κάποτε μέρη του φυσικού κόσμου, μετατρέπονται επί σκηνής σε ηχητικά σώματα, αποκτώντας νέα ζωή και ποιητική διάσταση.

Το Crippled Symmetries είναι ένα πρότζεκτ του Ensemble KNM Berlin σε συνεργασία με το Διεθνές Φεστιβάλ Σύγχρονης Μουσικής του Μπουσάν (Νότια Κορέα), το Τμήμα Μουσικολογίας του Ελεύθερου Πανεπιστημίου του Βερολίνου, το Φεστιβάλ Frequenz_ του Κιέλου (Γερμανία), το Ινστιτούτο Γκαίτε της Λίμας (Περού), την Εναλλακτική Σκηνή της ΕΛΣ, το Kultur Büro Elisabeth του Βερολίνου (Γερμανία), το MaerzMusik Φεστιβάλ του Βερολίνου και το Studio Acht της Ταϊπέι (Ταϊβάν).
Χρηματοδοτείται από το Γερμανικό Ομοσπονδιακό Πολιτιστικό Ίδρυμα και Τμήμα Πολιτισμού και Κοινωνικής Συνοχής της Γερουσίας του Βερολίνου.
Με την ευγενική υποστήριξη του Τμήματος Πολιτισμού και Κοινωνικής Συνοχής της Γερουσίας του Βερολίνου.

© Kai Bienert

Σύντομα βιογραφικά σημειώματα

Ensemble KNM Berlin
Από την ίδρυσή του το 1988, παρουσιάζει προγράμματα σε όλο τον κόσμο που αντικατοπτρίζουν την περιέργεια για εξερεύνηση του αγνώστου και τη διάθεση να αντιμετωπίσει τα πιο πιεστικά ζητήματα της εποχής μας. Το σύνολο παρουσιάζει συνθέσεις, συναυλιακές εγκαταστάσεις και μουσικά πρότζεκτ που δημιουργούνται σε στενή συνεργασία με καλλιτέχνες από όλο τον κόσμο. Από το 2016, το KNM Berlin έχει εντείνει τη δέσμευσή του στη μουσική και πολυπρισματική δικτύωση μέσω διαπολιτισμικών συνεργασιών παγκοσμίως. Έχει αποκτήσει διεθνή φήμη χάρη στις επανειλημμένες εμφανίσεις του σε σημαντικά μουσικά φεστιβάλ, όπως Μουσικές Ημέρες του Ντόναουεσινγκεν, Φθινοπωρινό Φεστιβάλ του Παρισιού και Σύγχρονης Μουσικής και Τέχνης της Βιέννης, καθώς και μέσω δικών του παραγωγών όπως το Tunings of the World 2.0. Η δισκογραφία του περιλαμβάνει μέχρι σήμερα 18 ηχογραφήσεις. Το σύνολο τιμήθηκε με το Γερμανικό Βραβείο Δισκοκριτικών για το έργο Vertigo του Κριστόφ Μπερτράν, ενώ είχε λάβει το ίδιο βραβείο το 2009 και το 2010 για τη συνεργασία του με τον συνθέτη Μπέατ Φούρρερ.
https://kammerensemble.de

Άνα Μαρία Ροδρίγες
Σπούδασε σύνθεση, πιάνο, ιστορία και φιλοσοφία στο Μπουένος Άιρες. Αργότερα μετακόμισε στη Βαρκελώνη, όπου σπούδασε επίσης ηλεκτρονική μουσική και αλγοριθμική σύνθεση στα Phonos Studios. Το 1993 προσκλήθηκε από το Ινστιτούτο Φράουνχοφερ να αναπτύξει διάφορα ηχητικά πρότζεκτ για το τμήμα Τεχνητής Νοημοσύνης. Από τότε, έχει συνθέσει πολυάριθμα έργα, συναυλιακές εγκαταστάσεις, έργα μεικτών μέσων και μουσικού θεάτρου για ποικίλα όργανα, χρησιμοποιώντας ζωντανά ηλεκτρονικά και τεχνολογία υπολογιστών. Πολλά από τα πρώιμα έργα της μπορούν να χαρακτηριστούν ως έργα ειδικά σχεδιασμένα για συγκεκριμένους χώρους (site-specific art), όπως το Garden of Branching Paths, εμπνευσμένο από τη Βιβλιοθήκη της Αυλής του Ντόναουεσινγκεν, το One Way για τη γέφυρα Ντώυτς στην Κολωνία ή το Links gehen, rechts stehen για τον πρώην χώρο της τράπεζας Hypovereinsbank στο Βερολίνο. Αργότερα, βασιζόμενο σε ουσιώδεις αρχές αυτών των έργων, όπως η χωρική αντήχηση, η ενίσχυση των οργάνων και η πλαισίωση στο εκάστοτε περιβάλλον, το έργο της αποκτά μια πιο αφηρημένη μορφή, που του προσδίδει μεγαλύτερη ευελιξία και προσαρμοστικότητα. Εγκαταστάσεις και συναυλίες που χρησιμοποιούν γκονγκ, μετατροπείς δόνησης (transducers), βιντεοχαρτογράφηση και διάφορους τύπους αντηχείων αποτελούν χαρακτηριστικά παραδείγματα αυτής της προσέγγισης. Τα έργα της έχουν παρουσιαστεί σε φεστιβάλ στην Ευρώπη και διεθνώς, όπως Berlin in Lights (Νέα Υόρκη), Brückenmusik (Κολωνία), Chiffren-Biennale (Κίελο), Φεστιβάλ CTM (Βερολίνο), Μουσικές Ημέρες του Ντόναουεσινγκεν, drei D poesie, Διεθνές Φόρουμ Νέας Μουσικής (Μεξικό, DLF Κολωνίας), Les Instants Fertiles (Σαιν Ναζαίρ), Les Musiques (Μασσαλία), MaerzMusik (Βερολίνο), November Musik (Έσσεν), Φεστιβάλ Ποίησης Βερολίνου, Φεστιβάλ Σκηνές της Ευρώπης (Ρεμς), Ημέρες Νέας Μουσικής Δωματίου (Βίττεν), Transmediale (Βερολίνο), Festwochen της Βιέννης, Σύγχρονης Μουσικής και Τέχνης της Βιέννης και Visiones Sonoras (Μεξικό). Ζει στο Βερολίνο. https://www.anamariarodriguez.net

Χουάν-Φελίπε Βάτζερ
Είναι συνθέτης και ερμηνευτής που ζει στο Βερολίνο από το 2009. Το 1994 μετανάστευσε στην Ευρώπη, όπου σπούδασε σύνθεση με τον Κλάας ντε Φρης στο Ωδείο του Ρόττερνταμ και στο Παρίσι στο Ινστιτούτο Έρευνας και Συντονισμού Ακουστικής / Μουσικής (IRCAM). Η μουσική του συχνά συνδυάζει ετερόκλητα στοιχεία, δημιουργώντας μια συνεκτική μουσική πραγματικότητα με αναφορές σε ένα σουρεαλιστικό περιβάλλον. Οι συνθέσεις του εξερευνούν υλικά όπως κεραμικά, πλαστικά και ανακυκλώσιμα υλικά, διερευνώντας ιδιαίτερες ηχοχρωματικές ποιότητες, με αποτέλεσμα ήχους που θυμίζουν ηλεκτρονικούς αλλά παράγονται ακουστικά. Τα έργα του εκτείνονται από μουσική για συμφωνική ορχήστρα έως μουσική δωματίου και ηλεκτρονικά μέσα, συχνά σε συνδυασμό με πολυμεσικά στοιχεία. Έχει λάβει αρκετά βραβεία και υποτροφίες, μεταξύ των οποίων Πρώτο Βραβείο Σύνθεσης για Ορχήστρα στον διαγωνισμό NOG (1999, Ολλανδία), FONCA Νέοι Δημιουργοί (1997, 2003, Μεξικό), Sistema Nacional de Creadores de Arte (2008, 2011, 2016, Μεξικό) και την Καλλιτεχνική Φιλοξενία στο Ίδρυμα Καμάργκο (2006, Γαλλία).
https://felipewaller.com

 Ζήσης Σέγκλιας

Γεννήθηκε στην Έδεσσα το 1984. Είναι συνθέτης το έργο του οποίου εστιάζει στα ηχητικά σώματα, τη γλώσσα και τη φωνή. Η μουσική του διερευνά το υβριδικό πεδίο ανάμεσα στον ήχο και το νόημα, το οποίο ο ίδιος ονομάζει spoken sound theatre. Χαρακτηρίζεται από φόρμες μεγάλης διάρκειας, έντονες αντιθέσεις, φωνητική παρουσία και στατικές υφές που διακόπτονται από πυκνά επεισόδια, ενώ συχνά δανείζεται αφηγηματικές τεχνικές από άλλες τέχνες. Σημαντικά έργα της πορείας του είναι η όπερα To the Lighthouse (Φεστιβάλ Μπρέγκεντς, 2017), η οποία απέσπασε θετικές κριτικές από τα Opernwelt, Süddeutsche Zeitung και FAZ, καθώς και το Όχι εγώ (ΕΛΣ, 2023), βασισμένο στο έργο του Σάμιουελ Μπέκετ. Νωρίτερα κέρδισε τον Διαγωνισμό Εϊνογιουχάνι Ραουταβαάρα (2012) και παρουσίασε τη μίνι όπερα hystéra στην Όπερα του Γκρατς (2014). Άλλα σημαντικά έργα του περιλαμβάνουν το Namphaise (2018), την τριλογία Conversations (2020-22) και το madrigali alla luce e al sangue (2021-22). Η μουσική του έχει ανατεθεί και παρουσιαστεί από σύνολα όπως Klangforum Wien, Musikfabrik, Schallfeld Ensemble, Phace, Κουαρτέτο Diotima και Exaudi, καθώς και από πολλούς σημαντικούς σολίστ σε φεστιβάλ και χώρους όπως Konzerthaus Βερολίνου, Konzerthaus Βιέννης, Radialsystem, Time of Music, Resonant Bodies, Aspekte, Sirga και Φεστιβάλ Αβινιόν, μεταξύ άλλων. Σπούδασε στη Θεσσαλονίκη με τον Μιχάλη Λαπιδάκη και στο Γκρατς με τον Μπέατ Φούρρερ, ενώ έχει συνεργαστεί με τους Γιώργο Απέργη, Μπράιαν Φέρνυχαου, Πιερλουίτζι Μπιλλόνε και Μαρκ Αντρέ, μεταξύ άλλων. Ολοκλήρωσε το διδακτορικό και μεταδιδακτορικό του στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης υπό την επίβλεψη του Δημήτρη Παπαγεωργίου. Έχει διδάξει σε διάφορα ελληνικά πανεπιστήμια και διεθνή σεμινάρια. Τα έργα του εκδίδονται από τις εκδόσεις Gravis και BabelScores.