Μπιμπιλολό
Εναλλακτική Σκηνή
Μπιμπιλολό

Όπερα - Μαρκ Μοννέ / Αρνό Φαμπρ

Νοέμβριος 2021
Δημιουργική Ομάδα

Μουσική: 
Μαρκ Μοννέ

Σκηνοθεσία – Σύλληψη – Κατασκευή και χειρισμός αντικειμένων – Φωτισμοί: 
Αρνό Φαμπρ

Έρευνα, κατασκευή και χειρισμός αντικειμένων: 
Ερίκ Ντυμπέρ
Λατιφά Λεφορεστιέ

Έρευνα, δημιουργία και χειρισμός βίντεο και φωτισμών: 
Φρεντερίκ Μπλεν

Έρευνα και δημιουργία βίντεο: 
Γιορίς Γκυμπέρ

Προγραμματισμός: 
Τιερρύ Κοντουί

 

Πρωταγωνιστές Παράστασης

Λετισιά Γκριζί (πιάνο)
Στέφανος Θωμόπουλος (πιάνο)
Ζυλιέν Μαρτινώ (πιάνο)

Εναλλακτική Σκηνή
Όπερα

Μπιμπιλολό

Μαρκ Μοννέ / Αρνό Φαμπρ

Available Dates

  • 01, 02, 03 Οκτ 2021

Εναλλακτική Σκηνή Εθνικής Λυρικής Σκηνής
Κέντρο Πολιτισμού Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος

Όπερα-Μπαλέτο • Πρώτη πανελλήνια παρουσίαση

Συμπαραγωγή με Printemps des Arts de Monte-Carlo (Μονακό) / GRAME – Centre national de création musicale (Γαλλία) / Cerise Music

Ώρα έναρξης 20.30 (Σάββατο, Κυριακή 11.00, 19.00) |   

 

«Όπερα» χωρίς τραγουδιστές και «μπαλέτο» χωρίς χορευτές – αλλά, αντίθετα, με πλαστικά ζώα, ηλεκτρικά τρενάκια, τηλεκατευθυνόμενες μπουλντόζες, ρομπότ-εξολοθρευτές, μηχανές καπνού, τροχαλίες, ηλεκτρικά μοτέρ, καλώδια και επιβλητικές, επιμήκεις σκιές, η ακαταμάχητη φαντασμαγορία του Αρνό Φαμπρ βασισμένη στο μουσικό έργο του Μαρκ Μοννέ με τον παιδιάστικο και απίθανο τίτλο Μπιμπιλολό καταφθάνει στην Εναλλακτική Σκηνή για να προσφέρει μια σαγηνευτικά παιγνιώδη και «βέβηλη» εισαγωγή στο καλειδοσκοπικό ηχοτοπίο της σύγχρονης μουσικής.

«Αυτό το κομμάτι το έκανα με μεγάλη ελευθερία, ήθελα στ’ αλήθεια να διασκεδάσω, δηλαδή να μην απαγορεύσω τίποτε στον εαυτό μου», γράφει για το βραβευμένο του έργο ο συνθέτης Μαρκ Μοννέ, που συνέθεσε την αρχική εκδοχή του Μπιμπιλολό βασισμένος σε μια συλλογή από πάνω από τετρακόσιους «παλιομοδίτικους» ηλεκτρονικούς ήχους που παρήχθησαν με ένα συνθεσάιζερ Yamaha TG77 της δεκαετίας του ’90. Πρόκειται για μια σύνθεση πυκνή, ανεξάντλητη και χιμαιρική, της οποίας οι ήχοι υποβάλλουν έναν ασφυκτικά πλούσιο κόσμο πυρετώδους και αδιάκοπης δραστηριότητας, όπου το χιούμορ στέκεται πλάι πλάι με τον τρόμο, όπως σε έναν πίνακα του Ιερώνυμου Μπος.

Από την πλευρά του, ο σκηνοθέτης Αρνό Φαμπρ φαντάζεται έναν σκηνικό χώρο ονειρικό και παράλογο, κάτι σαν τεράστιο παιδικό δωμάτιο πρόσφορο σε συνειρμικές μεταμορφώσεις, ξεκαρδιστικές όσο και εφιαλτικές: έναν χώρο όπου «τα λούτρινα τεμαχίζονται, οι κούκλες μακιγιάρονται και χτενίζονται (όταν δεν βασανίζονται και διαμελίζονται), οι ανεμιστήρες παίζουν βόλεϊ, τα μεκανό είναι υπέροχα πουλιά και τα κουνέλια της “Ντούρασελ” φθάνουν στην άκρη του κόσμου και αυτοκτονούν συλλογικά πηδώντας στο κενό, ενώ συνεχίζουν να παίζουν τα ταμπούρλα τους ατάραχα»…

Χορηγοί

Χορηγοί Επικοινωνίας