Η Ωραία Ελένη πάει σινεμά

Η Εθνική Λυρική Σκηνή (ΕΛΣ) ιδρύθηκε το 1939 χάρη στις ενέργειες του Κωστή Μπαστιά, συγγραφέα, δημοσιογράφου, διευθυντή του Βασιλικού (Εθνικού) Θεάτρου και Διευθυντή Γραμμάτων και Τεχνών της κυβέρνησης Μεταξά. Είχαν προηγηθεί 150 χρόνια άνθησης της μελοδραματικής τέχνης στα ελεύθερα από τον οθωμανικό ζυγό Επτάνησα και μισός αιώνας εμπειρίας του σημαντικότερου εγχώριου ιδιωτικού θιάσου όπερας, που έμεινε γνωστός ως Ελληνικό Μελόδραμα (1888-1943).

Αρχικά, ο νεοσύστατος θίασος λειτούργησε ως τμήμα του Βασιλικού Θεάτρου, δίνοντας παραστάσεις στη σκηνή του νεοκλασικού θεάτρου του Τσίλλερ, επί της οδού Αγίου Κωνσταντίνου. Από την πρώτη στιγμή, παράλληλα με την όπερα, καλλιεργήθηκαν εξίσου η οπερέτα και ο χορός. Συνδυάζοντας τις τρεις τέχνες, ως εναρκτήριο έργο επελέγη η οπερέτα Η νυχτερίδα. Ως πρώτη όπερα επελέγη η Μαντάμα Μπαττερφλάι του Τζάκομο Πουτσίνι. Με αυτόν τον θίασο έκανε τα πρώτα της καλλιτεχνικά βήματα η νεαρή Μαρία Καλογεροπούλου (Κάλλας) ερμηνεύοντας πρωταγωνιστικούς ρόλους σε όπερες όπως Τόσκα του Πουτσίνι, Φιντέλιο του Λούντβιχ βαν Μπετόβεν, Ο κάμπος του Ντ’ Αλμπέρ και Ο πρωτομάστορας του Μανώλη Καλομοίρη.

Το 1944, πριν την Απελευθέρωση, ο θίασος αυτονομήθηκε και ξεκίνησε την ανεξάρτητη πορεία του ως Νομικό Πρόσωπο Δημοσίου Δικαίου με την επωνυμία Εθνική Λυρική Σκηνή και με στέγη το πρώτο Θέατρο Ολύμπια επί της οδού Ακαδημίας. Ως εναρκτήριο έργο επελέγη η όπερα Ρέα του Κερκυραίου συνθέτη Σπυρίδωνος-Φιλίσκου Σαμάρα. Πρώτος διευθυντής του οργανισμού υπήρξε ο συνθέτης Μανώλης Καλομοίρης.