Μουσικό θέατρο της πρωτοπορίας και αρχαίοι μύθοι
Μικρό Θέατρο Αρχαίας Επιδαύρου
Μουσικό θέατρο της πρωτοπορίας και αρχαίοι μύθοι
ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΗ ΣΚΗΝΗ - Έργα Ξενάκη, Χρήστου, Κουμεντάκη
28 & 29 Ιουνίου 2019
Δημιουργική Ομάδα

ΜΟΥΣΙΚΗ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ
Γιώργος Ζιάβρας

ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ (ΕΣΣΕΤΑΙ ΗΜΑΡ...)
Έκτορας Λυγίζος

ΣΚΗΝΟΘΕΤΙΚΗ ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ (ΚΑΣΣΑΝΔΡΑ & Ο ΒΑΡΥΤΟΝΟΣ)
Αλέξανδρος Ευκλείδης

ΣΚΗΝΙΚΟ - ΚΟΣΤΟΥΜΙΑ
Πέτρος Τουλούδης

ΦΩΤΙΣΜΟΙ
Δημήτρης Κασιμάτης

Πρωταγωνιστές Παράστασης

 

ΙΑΝΝΗΣ ΞΕΝΑΚΗΣ ΚΑΣΣΑΝΔΡΑ 

ΒΑΡΥΤΟΝΟΣ
Διονύσης Σούρμπης

ΚΡΟΥΣΤΑ
Μαρίνος Τρανουδάκης

ΓΙΑΝΝΗΣ ΧΡΗΣΤΟΥ ΑΝΑΠΑΡΑΣΤΑΣΙΣ Ι: Ο ΒΑΡΥΤΟΝΟΣ 

ΣΟΛΙΣΤ
Γιάννης Στάνκογλου

ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΟΥΜΕΝΤΑΚΗΣ ΕΣΣΕΤΑΙ ΗΜΑΡ...

ΤΥΦΛΟΣ ΑΙΟΔΟΣ
Διονύσης Σούρμπης

ΩΡΑΙΑ ΕΛΕΝΗ
Μυρσίνη Μαργαρίτη 

Συμμετέχει το Ergon ensemble

 

Τιμές εισιτηρίων: €20, 25
Φοιτητικό: 10
Άνεργοι, ΑΜΕΑ: €5

Μικρό Θέατρο Αρχαίας Επιδαύρου
ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΗ ΣΚΗΝΗ

Μουσικό θέατρο της πρωτοπορίας και αρχαίοι μύθοι

Έργα Ξενάκη, Χρήστου, Κουμεντάκη

Available Dates

  • 28, 29 Ιουν 2019

Μικρό θέατρο Αρχαίας Επιδαύρου

Ώρα έναρξης: 21.30

Η Εναλλακτική Σκηνή, η μικρή σκηνή της Εθνικής Λυρικής Σκηνής, επισκέπτεται για πρώτη φορά τo Μικρό Θέατρο Αρχαίας Επίδαυρου, για να δώσει το στίγμα της δραστηριότητάς της, παρουσιάζοντας τρία εμβληματικά έργα μουσικού θεάτρου Ελλήνων συνθετών της πρωτοπορίας, που εμπνέονται από τους αρχαίους μύθους. 

Το αρχαίο δράμα υπήρξε μία αστείρευτη πηγή έμπνευσης για δύο από τις πιο εμβληματικές μορφές της μουσικής του 20ού αιώνα: τον Ιάννη Ξενάκη και τον Γιάννη Χρήστου. Έχοντας και οι δύο συνθέσει, στην αρχή της καριέρας τους, μουσική για παραστάσεις του Εθνικού Θεάτρου στην Επίδαυρο, εμπνεύστηκαν έργα σύγχρονου μουσικού θεάτρου που αντλούν την πρώτη ύλη τους από το αρχαίο δράμα. Τόσο η Κασσάνδρα του Ιάννη Ξενάκη (το τελευταίο χρονολογικά κομμάτι που συνέθεσε για την Ορέστειά του), όσο και το έργο Αναπαράστασις Ι: Ο βαρύτονος του Γιάννη Χρήστου έχουν ως σημείο εκκίνησης τον Αισχύλο, ενώ και τα δύο έργα χρησιμοποιούν ατόφιο το αρχαίο κείμενο.
Το πρωτότυπο κείμενο, όχι του Αισχύλου, αλλά του Ομήρου, χρησιμοποιεί και ο Γιώργος Κουμεντάκης στη σύντομη, νεανική όπερά του Έσσεται ήμαρ..., ένα έργο στο οποίο βρίσκονται κατασταλαγμένες οι κατακτήσεις της avant-garde των προηγούμενων δεκαετιών, σε ένα υψηλών μουσικών και φωνητικών απαιτήσεων έργο.
Και στα τρία έργα της ελληνικής παραγωγής μουσικού θεάτρου της πρωτοπορίας, το υλικό της αρχαιότητας είναι το εφαλτήριο μιας ταυτόχρονης κατάδυσης στο αρχετυπικό, αλλά και ενός χωρίς προϋποθέσεις ανοίγματος στο μέλλον.

Στην πρώτη αυτή παρουσία της Εναλλακτικής Σκηνής της ΕΛΣ στο Μικρό Θέατρο Αρχαίας Επιδαύρου συμβάλουν ο αναγνωρισμένος σκηνοθέτης Έκτορας Λυγίζος, ο οποίος έχει δύο φορές παρουσιάσει δουλειά του στην Επίδαυρο, ο ανερχόμενος αρχιμουσικός Γιώργος Ζιάβρας, με σημαντικές διεθνείς επιτυχίες, αλλά και σημαντικοί ερμηνευτές, όπως ο Γιάννης Στάνκογλου, στην πρώτη αναμέτρησή του με το σύγχρονο μουσικό θέατρο, και οι πρωταγωνιστές της Εθνικής Λυρικής Σκηνής, Διονύσης Σούρμπης και Μυρσίνη Μαργαρίτη. Τη σκηνοθετική επιμέλεια των πρώτων δύο έργων του προγράμματος έχει αναλάβει ο Καλλιτεχνικός Διευθυντής της Εναλλακτικής Σκηνής της ΕΛΣ, Αλέξανδρος Ευκλείδης. Συμμετέχει το Ergon ensemble, ένα από τα πλέον καταξιωμένα σύνολα σύγχρονης μουσικής, με σημαντική παρουσία στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Την απαιτητική παρτιτούρα των κρουστών στην Κασσάνδρα ερμηνεύει ο κορυφαίος μουσικός της Ορχήστρας της ΕΛΣ, Μαρίνος Τρανουδάκης.

ΙΑΝΝΗΣ ΞΕΝΑΚΗΣ
ΚΑΣΣΑΝΔΡΑ (1987)
Η Ορέστεια του Ξενάκη δημιουργήθηκε το 1966 και ολοκληρώθηκε το 1987 με την προσθήκη της σκηνής της Κασσάνδρας. Δεν πρόκειται για ακριβή μεταγραφή της τραγωδίας του Αισχύλου, αλλά για μια ιδιοσυγκρασιακή αντίδραση στην ποιητική δύναμη του έργου και τον σημαντικότερο, ίσως, καρπό της βαθιάς σχέσης του συνθέτη με την αρχαιότητα. Η Κασσάνδρα αποτελεί τη μοναδική φορά (μαζί με τον μονολόγο της Αθηνάς, επίσης γραμμένου για τον βαρύτονο Σπύρο Σακκά) που ο Ξενάκης επέστρεψε σε ένα παλιότερο έργο του για να το συμπληρώσει. Στην πραγματικότητα πρόκειται για μία σπουδή πάνω στην προσωδία του αρχαίου κειμένου, την οποία με φανατισμό χρησιμοποιεί ως βάση της συνθετικής του προσέγγισης ο Ξενάκης, εξωθώντας τον τραγουδιστή σε ακραίες φωνητικές ακροβασίες, με τη συνοδεία μόνο σολιστικών κρουστών και ενός ψαλτηρίου (ενός εικοσάχορδου νυκτού οργάνου που παίζεται από τον βαρύτονο).

ΓΙΑΝΝΗΣ ΧΡΗΣΤΟΥ
ΑΝΑΠΑΡΑΣΤΑΣΙΣ Ι: Ο ΒΑΡΥΤΟΝΟΣ (1968)
Το έργο γράφτηκε το 1968. Το κείμενο του βαρύτονου είναι οι στίχοι 1–7 από την τραγωδία του Αισχύλου Αγαμέμνων. Ξεκινά με έναν εξουθενωμένο και ανήσυχο φρουρό ο οποίος περιμένει για έναν χρόνο στη στέγη του παλατιού στο Άργος ένα σημάδι που θα σημάνει την πτώση της Τροίας στα χέρια των Αχαιών. Στόχος δεν είναι να υποδυθεί με ακρίβεια ο σολίστας το φρουρό ούτε να μεταφερθούμε στο σκηνικό της αισχύλειας τραγωδίας. Το κείμενο χρησιμοποιείται περισσότερο ως όχημα, με το σολίστα να πασχίζει να ξεστομίσει τις λέξεις, σαν να έχουν μαγικές ιδιότητες. Αντίστοιχα, το σύνολο δεν τον συνοδεύει, αλλά συμμετέχει ενεργά στην ιεροτελεστία.

ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΟΥΜΕΝΤΑΚΗΣ
ΕΣΣΕΤΑΙ ΗΜΑΡ… (1986)
Η όπερα Έσσεται ήμαρ..., (ο τίτλος σημαίνει «θα έρθει η μέρα της καταστροφής με το ζόφο του πολέμου»), με επεξηγηματικό υπότιτλο «μίμηση πράξεως σε έξι επεισόδια» έχει γραφεί δυο φορές: το 1986 για να παιχτεί στο Ηράκλειο και το 1995 για το φεστιβάλ του Άργους. Η πρώτη γραφή δεν περιλάμβανε χορωδιακά μέρη, τα οποία προστέθηκαν (κείμενο και μέλος) στη β ́ γραφή. Το θέμα της όπερας στρέφεται γύρω από την πτώση της Τροίας χάρη στο τέχνασμα του Δούρειου Ίππου και την ψυχραιμία του Οδυσσέα, όπως αυτά παρουσιάστηκαν από τον Μενέλαο και την Ελένη στον Τηλέμαχο στη δ’ ραψωδία της Οδύσσειας. Στην αρχική εκδοχή η όπερα περιλαμβάνει έξι επεισόδια:
Πόλεμος και θάνατος στο Ίλιον
Προφητεία για την πτώση της Τροίας
O θάνατος του Έκτορα
O Δούρειος Ίππος
H καταστροφή της Τροίας
Έξοδος. Η ανθρώπινη Μοίρα

Από αυτά, τα τέσσερα (πρώτο έως τρίτο και πέμπτο) αντλούν το περιεχόμενό τους εξ ολοκλήρου από την Ιλιάδα, το τέταρτο επεισόδιο από την Οδύσσεια, ενώ το έκτο και από τα δύο ομηρικά έπη.